Recenzja remake’u Resident Evil 4 (PS5, PS4, Xbox Series X/S, & PC)

Capcom ma się świetnie, z remake’ami Resident Evil 1, 2 i 3 już na rynku, a także niedawno wydanym remake’em Resident Evil 4, dostępnym od 24 marca 2023 roku. Oczekiwania są oczywiście wysokie, ponieważ trzy poprzednie remake’y spełniły niemal wszystkie wymagania i ustanowiły wysoki standard dla remake’u Resident Evil 4. Nie wspominając już o wysokiej poprzeczce, którą sam Resident Evil 4 sobie wyznaczył, gdyż oryginalne wydanie z 2005 roku zrobiło furorę w świecie gier i stało się definiującym gatunek arcydziełem, do którego dążyły takie tytuły jak The Last of Us czy Dead Space. Szczerze mówiąc, obyłbym się bez remake’u Resident Evil 4 na półkach, ponieważ oryginał jest zbyt dobry, by nawet wyobrazić sobie, jak mógłby wyglądać remake. Oczywiście, gra z 2005 roku wydaje się dziś przestarzała, ale dla weteranów horrorów survivalowych, którzy grali w Resident Evil 4 w tamtych czasach, jej wygląd i klimat były wystarczające, by o nich wspominać, bez potrzeby remake’u. Capcom jednak nie mógł oprzeć się wyzwaniu, by prześcignąć sam siebie, więc reszta świata gier musiała siedzieć cicho i trzymać kciuki, mając nadzieję na najlepsze. Dość gadania; czy Capcom sprostał (lub przewyższył) oryginał? Jakie są dobre, złe i brzydkie strony remake’u Resident Evil 4? Czy granie w Resident Evil 4 Remake jest warte zachodu, niezależnie od tego, czy jesteś nowicjuszem?

Po pierwsze

Poznajcie Leona S. Kennedy’ego. Krzepki chłopak, który awansował od nowicjusza do agenta rządowych sił specjalnych. Z jego wysoką pozycją wiąże się śmiertelnie niebezpieczna misja odnalezienia córki prezydenta USA, porwanej gdzieś w Europie. Po przybyciu Leon zaczyna poszukiwania w lesie. Natrafia na stosy martwych zwierząt, słyszy dziwne dźwięki i trzyma się mocno, przemierzając ciemną, zimną ścieżkę, nad którą unosi się mglista, niesamowita atmosfera. Podobnie jak w Resident Evil 4, tego typu środowisko występuje w całej grze, z tą różnicą, że jest znacznie bardziej złowieszcze dzięki zaawansowanej technologii.

Ukojenie dla oczu

Porównując oryginał z remake’em, większość fabuły jest w dużej mierze taka sama. I nie chciałbym, żeby było inaczej. To idealna przesłanka dla pełnej horroru przygody, w której później nie będzie miało większego znaczenia, jak się tu znalazłeś. Różnica polega jednak na najbardziej subtelnych możliwych detalach – trzeba by było dokładnie przestudiować oryginał, żeby to zauważyć – czyli na skoncentrowanych na szczegółach teksturach i modelach remake’u. Jeśli postawisz obie gry obok siebie, różnica w jakości obrazu jest przytłaczająco duża, czego można się spodziewać przy tak dużej różnicy lat od 2005 do 2023. Detale, takie jak płynąca woda, są znacznie bardziej surrealistyczne, dzięki technologii ray tracing. Dostajesz nawet zmiany pory dnia, które dodają miłego akcentu do ogólnych wrażeń. Wcześniej gołe struktury, jak napotkana po raz pierwszy chata, otrzymały znacznie więcej troski i dbałości, tak że wyglądają jak prawdziwe domy, w których kiedyś mieszkali ludzie, z łóżkami i wszystkim. Zauważysz też różnicę w mobilności, gdzie remake pozwala na eksplorację bardziej rozległych środowisk, rozciągających się dalej, niż sięga wzrok. Widok poświęcenia i dbałości o szczegóły w remake’u Resident Evil 4 jest całkiem wspaniały. W końcu atrakcyjność wizualna to jeden z głównych elementów, dla których tworzy się remake’e, i aspekt, w którym spodziewałem się, że Capcom zdobędzie pełną pulę punktów bez problemu.

Stare vs. Nowe

Inną rzeczą, którą zobaczysz, są ulepszone sterowanie i systemy walki, które oferuje remake. Bieganie i strzelanie było jedynie fikcją w horrorach survivalowych z 2005 roku. Z kolei remake Resident Evil 4 urzeczywistnia niemal wszystkie współczesne rozgrywki, jakie można sobie wyobrazić. Oryginalny Leon miał problemy z poruszaniem się. Granie w tę grę dziś wydaje się niemal nieporadne. Nie może jednocześnie strzelać i się poruszać. Szczerze mówiąc, jeśli nie grałeś w oryginał, gdy został wydany, prawdopodobnie najlepiej go unikać, jeśli nie chcesz mierzyć się z niepotrzebną frustracją. Remake Resident Evil 4 to w pełni gra z 2023 roku. Jeśli masz na sobie hordy wrogów, nie martw się. Po prostu znajdź bezpieczne miejsce, do którego możesz się przemieścić, celując i nadal eliminując jak najwięcej z nich. To schludny system rozgrywki, który trzyma cię w gotowości, niemal jak pociąg w ruchu. Możesz nawet cofnąć się przed nadlatującą kuszą, nadal mając wycelowanego wroga.

Bezszwowa, płynna akcja

Są też inne subtelne różnice, z których najbardziej godna uwagi jest szybki system zmiany broni za pomocą prostego naciśnięcia krzyżaka. Wcześniej musiałeś wstrzymać grę, wejść do ekwipunku, znaleźć broń, na którą chcesz się przestawić, a następnie wrócić do gry. Przy ilości razy, gdy prawdopodobnie będziesz przełączał się ze strzelby na karabin na nóż do finiszy w zwarciu, nie wiem, jak można było przebrnąć przez oryginał bez wbicia głowy w ścianę. Aha, i dzięki mobilności Leona możesz też korzystać ze skradania. Po prostu podkradnij się powoli do wrogów, tnąc ich, gdy się najmniej spodziewają, lub kucnij, by zyskać na czasie. Ogólnie rzecz biorąc, Leon sprawia wrażenie bardziej płynnego w kontrolowaniu i manewrowaniu nim. Plus, wykończeniowe ciosy też nie są za darmo. Wrogowie również mają swoją usprawnioną rozgrywkę, a broń taka jak nóż zużywa się przy intensywnym użytkowaniu.

Uwaga na śmiercionośne pasożyty!

Mówiąc o wrogach, nie mogłem się powstrzymać od zachwytu nad tym, jak są zaawansowani, zwłaszcza że generalnie stanowią oni kluczową część gier z serii Resident Evil. Im są straszniejsi, tym lepiej. Przerażające dźwięki i środowisko tylko podnoszą poziom wrogów, niezależnie od tego, czy nadciągają na ciebie ze wszystkich stron, czy podkradają się, gdy jesteś zajęty czymś innym. Uważaj na zaawansowaną rozgrywkę wrogów, jak na wieśniaków, którzy w trakcie walk zastawiają pułapki na niedźwiedzie. Albo na inne podstępne sposoby, w jakie na ciebie nacierają. Ponadto, remake Resident Evil 4 nie używa zombie. Zamiast tego, jesteś atakowany przez potworne okropieństwa i obrzydliwości, co, szczerze mówiąc, dodaje różnorodności i pikanterii zmieniającym się bossom. W rzeczywistości remake Resident Evil nie jest grą, w której znajdziesz uniwersalne rozwiązanie podczas spotkań z wrogami. Ciągle jesteś zmuszany do adaptacji. Czasem zadziałają strzały w głowę. Innym razem, celowanie w kończyny osłabi ich szybciej. A jeszcze innym razem okażą się generalnie trudniejsi do zabicia, wstając z powrotem na nogi nawet po tym, jak rzekomo ich zabiłeś. Efekt zombie, jak sądzę. Uważaj na te, które regenerują części ciała, takie jak macki wyrastające z odstrzelonych kończyn i innych części. To są najgorsze koszmary.

Chcesz więcej?

Muszę porozmawiać o poziomie powtarzalności, jaki oferuje ta gra. Różnorodność wrogów odgrywa w tym rolę, podobnie jak mnóstwo zadań pobocznych, odnowione środowiska i najtrudniejsi bossowie, przez których chcesz spróbować jeszcze raz. Ale, co najważniejsze, to różne poziomy trudności, które gra prezentuje. Na wyższych poziomach wrogowie są utrapieniem, okazując się znacznie mądrzejsi i trudniejsi do zabicia. Ale nawet jeśli jesteś weteranem grającym na najwyższym poziomie trudności “Hardcore”, remake Resident Evil 4 nadal rzuca ci wyzwanie kolejnym, wzmocnionym poziomem trudności zwanym “trybem profesjonalnym”. Ten nie ma automatycznego zapisu. Ucieczka też cię nie uratuje. Pokonaj ten tryb, a wszystkie prawa do przechwałek należą do ciebie.

Werdykt

Resident Evil 4 remake idealnie oddaje poczucie grozy, którego szukają fani serii. Korzystając z kontrolera DualSense, wszystko, od kroków Leona, przez warczenie wrogów, po szelest otaczającej cię roślinności, dociera do ciebie jak czar. Środowisko również nadąża za tempem, dzięki drobiazgowo dopracowanym teksturom i modelom oraz bardziej rozległym lokacjom, które podnoszą poziom wrażeń i zachęcają do eksploracji. To surrealistyczne doświadczenie, które nieustannie trzyma cię w napięciu, nawet gdy spadają na ciebie morza potworów, a wrogowie zdają się adaptować do twoich ataków w miarę postępów. Jeśli grasz na poziomie trudności Hardcore, ucieczka cię nie uratuje. A jeśli uda ci się odblokować tryb profesjonalny, to już tylko modlitwa do samego końca. Każdy krok wydaje się dopracowany, by dostarczyć najwyższej klasy doświadczenie, jakie horror survivalowy może zaoferować. Dodatkowo, remake gry z 2005 roku, choć niepewny, dokąd ta droga zaprowadzi, okazał się najlepszym wyborem, jaki Capcom mógł kiedykolwiek