Recenzja Jump King (PC)

Nieco się obawiam, że jeśli zdecyduję się wyrwać ostatnie włosy z mojej głowy, to nie będę miał szansy na odzyskanie tego, co mi jeszcze pozostało w tym ciele trzydziestolatka. Ale to mnie wyzwala — skoki, bestialstwo całego tego i luźna obietnica, że na szczycie czeka „gorąca babe”. Jeśli będziemy szczerymi, to byłoby bardziej rozsądne, gdybyśmy porzucili wszystkie nadzieje i zaparkowali. A jednak jest coś, co napędza mnie do powtarzania tych samych błędów. Nie chcę znaleźć tej tak zwanej Babe; po prostu chcę udowodnić, że jeśli mogę wziąć kotła, młota i półnagiego głupca na szczyt klifu, to potrafię, w teorii, wypchnąć rycerza w podobną drogę.

Jump King  ma okropną tendencję do przeszacowania. Na papierze powinno to być łatwe do zrozumienia — umieścić desperacko pożądliwego protagonistę na pozornie „szlachetnej” misji, by zdobyć rękę damy w potrzebie. Ale szybko traci z oczu tego celu i zamiast tego wybiera inną drogę. Babe w kwestii nadal odgrywa znaczącą rolę w historii, ale wydarzenia, które mają miejsce między podbrzuszem a szczytem, są wszystkim innym niż szlachetne i bohaterskie. W rzeczywistości nie jesteś rycerzem w lśniącej zbroi, jakiego chce świat; jesteś głupim żabą, która nie potrafi zrozumieć sztuki skakania. Jesteś, brakując lepszego opisu, desperackim aktorem, który nie powinien być na pierwszej stronie, aby zacząć.

Wygląda to zbyt łatwo, aby ścisnąć spust i ustalić serię skoków w dwuwymiarowym świecie. Fakt jest taki, że Jump King  jest wszystkim innym niż łatwym ćwiczeniem. Nie jest łatwe, głównie dlatego, że nie trzyma twojej ręki i ma okropną tendencję do śmiechu, gdy przypadkowo skoczysz w złym kierunku i musisz zacząć swój wstęp od nowa. Za zasłoną macha „gorącą babe” na patyku przed tobą, ale oczywiście nie pozwala jej wpaść w twoją dłoń. Ale oczywiście wszystko, co możesz zrobić, to próbować, próbować i próbować ponownie. Jest tu jakaś historia miłosna, ale Jump King nie chce, abyś ją przeczytał. Po prostu chce cię uderzyć tyłem książki.

Mechanika nie jest wszystkim tak trudna do nawigowania w Jump King. W rzeczywistości większość gry dotyczy skakania. Jedną ręką trzymasz przycisk, aby zwiększyć siłę skoku, a drugą wskazujesz na głupiego rycerza na platformie lub innym przeszkodzie, które mogą cię przybliżyć do szczytu. Jeśli spojrzysz na to w ten sposób, wygląda to na łatwą robotę. Ale jest haczyk: jeśli przegapisz skok lub spadniesz, musisz zacząć swój wstęp od nowa, albo z platformy, która jest znacznie niższa niż twoje poprzednie miejsce, albo, w najgorszym przypadku, u samej podstawy świata gry. I nie, nie masz siatki bezpieczeństwa, aby chronić cię przed utratą postępów.

Ponieważ nie ma punktów kontrolnych, aby śledzić twoje postępy, ani funkcji autozapisu, aby chronić cię przed utratą godzin pracy, masz w rękach doświadczenie, które może (i prawdopodobnie będzie) wywoływać złość, gdy najmniej się tego spodziewasz. Bardzo często będziesz failować, spadać i ostatecznie porzucić wszystkie nadzieje na osiągnięcie szczytu. Ale w najrzadszych przypadkach będziesz trafiał skok w samą porę i, z trochę szczęścia, znajdziesz coś, co jest warte utrzymania. Nowy, pikselowy biome, nieco większa „siatka bezpieczeństwa” lub przeszkoda, która jest znacznie mniej prawdopodobna, aby wyczerpać twoją cierpliwość.

Ze słonecznej strony Jump King ma naprawdę dobrą projektację poziomów. Oczywiście, trudno docenić jej fine detale, gdy przelatujesz przez nią szybciej niż prędkość światła — ale masz punkt. Chociaż jest to mechanicznie niemożliwe, stara się przynajmniej towarzyszyć ci klasycznymi, pikselowymi wizualizacjami i pasującym scorem, który pasuje do starej szkoły arcade. Znowu, często trudno świętować jej największe zalety, biorąc pod uwagę, że spędza więcej czasu na próbowaniu wywołania złości u ludzi niż na karmienie cię lekkimi kawałkami.

Jest tu niszowa gra, którą większość ludzi będzie nienawidzić. Ale jest też irytująco angażujące doświadczenie, które, dziwnie, jest prawdopodobnie zgodne z przeciętnym Getting Over It  fanatykiem. Szanse są, że jeśli lubisz stresujące gry platformowe, które wolą ugryźć twoją rękę niż ją trzymać, to będziesz „czerpał” radość z wypchnięcia rycerza na sam szczyt tego katastrofalnie złożonego szpiku. Ogólnie rzecz biorąc, myślę, że możemy wszystko zgodzić się, że, babe czy nie, nikt nie powinien stracić włosów z powodu damy w potrzebie. Ale może to tylko ja. Może boję się spędzić zbyt długo, walcząc o coś, co nigdy nie nastąpi z moimi włosami.

Werdykt

Jump King  jest równie irytujący, jak i niezapraszający — ale to trochę cel. Z tak małym jak luźny plot o rycerzu, babe i nieprzewidywalnie dużym szpiku, szybko układa wszystkie elementy układanki i prosi cię, aby je złożyć w taki sposób, który nie skutkuje utratą włosów. Biorąc pod uwagę, że jest to rage game, jednak szanse na to, że wyrwiesz włosy z głowy, są dość wysokie. Spójrz poza to, a możesz znaleźć coś, co jest warte utrzymania. Babe, chwilę szczęścia lub prawo do chełpliwości nad tymi, którzy nie mogą nawet znaleźć pierwszego punktu zaczepienia.