Recenzja I Am Cat (PC)

Wszyscy możemy się z tym zgodzić koty zwłaszcza te z porywczym temperamentem i psotnymi skłonnościami, są świetną formą rozrywki. Co więcej, istnieje żelazny rynek treści skupionych na kotach, co oznacza, że ​​dla gier niezależnych, takich jak Jestem Kotem, istnieje znana formuła, która pozwala manipulować i motywować od samego początku. Nie ma to większego znaczenia, jeśli mechanika jest tandetna lub jeśli ustawienia nie są tak czyste, jak powinny być, ponieważ pod koniec dnia, gdzie jest kot, jest i sprzedaż. A jeśli jest jedna rzecz, którą mogę zagwarantować, jeśli chodzi o piaskownice oparte na kotach, to to, że ludzie będzie zawsze bądź gotów zapłacić za przywilej kontrolowania domowego zwierzaka przez kilka krótkich godzin. To jest marketing, prawo tam. Trafione.

Oczywiście jest jeszcze wiele do zrobienia Jestem kotem niż silna strategia marketingowa i nieprzenikniona grupa docelowa; jest to również świetna gra w wirtualnej rzeczywistości, która, mimo że jest oszpecona rozczarowująco wysokim poziomem schematów płatności za postęp, ma los potencjału. Ale wydaje mi się, że dostaję mało wybiegam tu w przyszłość, więc pozwól mi cofnąć się do początku, do punktu wyjścia, w którym znaleziono ja wypełniam łapy typowego domowego kota. Chcesz dołączyć do nas, gdy rozpakowujemy to, kawałek po kawałku, kulka po kulce? A potem wskakujmy od razu, kocięta.

Och, Łapy

Jestem kotem to nie jest tak naprawdę kawałek pracy, który wymagania jakiegokolwiek formalnego wprowadzenia, ponieważ jest to mniej więcej opowieść pierwszoosobowa skupiona na kocie symulacja gra, w której ty, kot w kwestii, drapiecie, skrobiecie i skutecznie wspinacie się po serii domowych obowiązków z powodów, które tylko przeciętny perski kociak mógłby pojąć. Pomyśl tylko o każdy piaskownica lub symulacja, która w jawny sposób próbuje przedstawić codzienne zagadki puszystych stworzeń i czworonożnych kotów godny gry i będziesz mieć solidne poczucie co Jestem kotem ma na celu ujęcie w pigułce. Pytanie brzmi, czy tak mozolnie prosta koncepcja uzasadnia całą grę? Ech — tak i nie.

Powiedzieć, że Jestem kotem jest pełnoprawnym RPG-iem, nie byłoby do końca prawdą, chociaż od czasu do czasu próbuje swoich sił w gatunku, wprowadzając znane pomysły — na przykład podstawowe linie zadań, odblokowywane przedmioty i wybór łatwych do przyswojenia minigier i innych zajęć pozalekcyjnych. Jest też zabawa w chowanego, piłka nożna, koszykówka i zaskakująco gęsta kolekcja łamigłówek i innych celów środowiskowych, co czyni ją dość solidną piaskownicą jak na to, czym jest. Jest jednak jeden ważny problem, który nie mogę nie poczuć potrzeby omówienia tutaj, a mianowicie paywalle w grze. To coś, co zasługuje na własny podtytuł, niestety.

Jeden mały krok w kierunku płatnych zapór

Zrobić to doskonale jasny, Jestem kotem nie jest kompletny gra. Cóż, tak jest, kilka stopniu, ale jak się okazuje, główny gra — rzecz, za którą płacisz 20 dolarów — zawiera tylko jedną część mapy, czyli główny dom. I oczywiście mogą zapuść się poza ukochane gospodarstwo starej babci, gdzie będziesz mieć okazję zanurzyć się w dodatkowych zadaniach i mini-grach, ale tylko jeśli zapłacisz trochę więcej za wisienkę na torcie. To jest Natychmiastowy czerwona flaga, właśnie tam; spodziewasz się, że gra w pełnej cenie będzie wyposażona we wszystkie niezbędne składniki, włącznie z cała mapa i jej poszczególne cechy. Niestety, nie jest to przypadek w tym przypadku, ponieważ mniej więcej zapewnia ci to przejście do wstępnej gadki o tym, jak gra działai prosi, abyś zapłacił za przywilej zobaczenia większej jego części.

Tak, to jakie mogą robisz, jeśli jesteś nieco ograniczony ciasnymi granicami domu babci? Cóż, na początek są zadania — efekciarskie aktywności, które albo polegają na odpychaniu rzeczy łapami, albo na złośliwym atakowaniu właściciela z powodów, które tylko kot mógłby zrozumieć. Poza tym jest kilka tajniki rozwikłać — łamigłówki, jeśli wolisz, które wymagają od ciebie użycia twojej elastyczności, aby dotrzeć do pewnych miejsc w domu, a także zlokalizować ukryte przedmioty, które służą jako kluczowe komponenty do stosunkowo bezmyślnych zadań. Oczywiście, nie ma limitu czasowego na osiągnięcie wszystkich tych celów; chodzi raczej o to, aby pozwolić ci swobodnie eksplorować i rozwiązywać problemy we własnym tempie. I to jest w porządku. Cóż, dopóki nowość nie zniknie, a ściany płatności za wygraną nie staną się bardziej zauważalne. To jest kiedy gra jackknife'uje na niewybaczalnym terytorium. Tut tut, deweloperzy.

Łapy Janky'ego

W przypadku gry, której cała fabuła koncentruje się wokół kota, można by się spodziewać, że sterowanie przynajmniej odzwierciedli autentyczność kociego zachowania i płynne ruchy. Niestety, w Jestem Kotem, ponieważ znaczna część mechaniki gry jest zepsuta przez kilka kiepskich wyborów projektowych i brak technicznego dopracowania. Powiedzieć, że to drewniana nie byłoby to do końca dokładne, ponieważ często zawiera kilka naprawdę interesujących momentów — na przykład wykorzystanie mocy łap do przeciągania, drapania i zbierania przedmiotów. Jednak jeśli chodzi o ruch idzie, nie ma płynności, jakiej można by oczekiwać od gry symulacyjnej o kotach. I to jest problem, biorąc pod uwagę fakt, że wkłada wiele wysiłku w odtworzenie realistycznego doświadczenia z humorystycznym akcentem.

Na Jasnej stronie, Jestem kotem ma kilka świetnych efektów wizualnych i tła, które możesz odblokować i pobawić się nimi, nie wspominając o kilku słodkich i, zgodnie z duchem gry, kocich animacjach. Oczywiście, żadna z tych rzeczy prawdopodobnie nie dorówna innym, nieco bardziej uznanym tytułom tego typu, ale mimo to oddaje sprawiedliwość kotu, przynajmniej kilka stopień. A co do faktycznego podróż stopniowej przemiany kota ze zwierzaka domowego w powszechne zagrożenie, cóż, powiedzmy po prostu, że nie jest to najgorsze, co kiedykolwiek widziałem. Nie jest to coś, co prawdopodobnie zapamiętam w odległej przyszłości, i znowu, nie pomogło to, że w tym czasie zrobił spędzić w nim większość materiałów gry była mocno zakorzeniona w niezliczonych paywallach i tym podobnych. Mimo to zadowolę się przeciętnością.

Werdykt

Jestem Kotem, mogłem byłoby lepiej, gdyby podjęła nieuzasadnione kroki w celu udostępnienia całej swojej zawartości jako części pojedynczy pakiet. A jednak wydaje się, że głównym winowajcą była chciwość, skoro większość zawartości gry to zwykły chwyt marketingowy, mający na celu głębsze sięgnięcie do kieszeni konsumenta w celu zdobycia funduszy, które, szczerze mówiąc, nie powinny mieć znaczenia. To wstyd, ponieważ gra mógłbym było całkiem przyjemnie, ale tak jak w przypadku każdy gra, która wykorzystuje bezczelne techniki wyłudzania pieniędzy, aby pokazać szeroki wachlarz możliwości, jest niezwykle trudna do zrozumienia Poza To z pewnością jest zabawne w krótkich momentach, to przyznaję, ale gdy już zasłona zniknie, nie trzeba długo czekać, żeby dokładnie zrozumieć co polega na tym, że poddajesz się: schematowi szybkiego wzbogacenia się, w który nie wkładasz ani serca, ani duszy.

Nie powiem, że tak jest cała kolekcja zły, ponieważ Jestem kotem ma kilka przyzwoitych zaklęć — tętniące życiem otoczenie do eksploracji (choć niewielkie), dziwaczne linie zadań i kilka zabawnych momentów, aby dopełnić kilka z jego najbardziej znaczących cech. Mimo to, po prostu nie udaje mu się uchwycić płynnego doświadczenia rozgrywki, które wydaje się zarówno autentyczne, jak i angażujące, a nie pomaga też to, że jego mechanika jest bezczelnie chwiejna i, powiedzmy, drewniany. Błąkający się, to z pewnością nie jest — ale myślę, że to trochę jak porównywanie Sokoła Millennium do szkolnego projektu ucznia czwartej klasy opartego na rolkach papieru toaletowego; to dwa całkowicie różnych lig.

Oczywiście, jeśli masz trochę pieniędzy, to prawdopodobnie spodoba ci się skrobanie beczki tego słodkiego symulator kotów. Jeśli jednak miałeś wielkie nadzieje na przeżycie kompletny gra od razu na początku, a potem chłopak — uważajcie, kociaki.