Recenzja Holiday Harry (PC)

Jeśli Don Mancini może wprowadzić pomysł, że przyjazne lalki mogą zarówno śledzić, jak i ostatecznie zabić swoich właścicieli, to deweloper SnowConeSolid Productions może również przekształcić kochanego Elf on the Shelf w film krwawy i pełen absurdalnych sekwencji śmierci, pełen pulp z lat 80. i komediowych sekwencji śmierci, jakie można znaleźć w filmie klasy B, na przykład Child’s Play. Nie myśl, że tylko mówienie o tym głośno brzmi absurdalnie; sam pomysł radosnego, ale psychopatycznego maskotki z chorobliwą zemstą daje mi dreszcze — i nie w dobrym sensie. Prawie czuje się jak pomysł, który nie powinien działać. Jednak jeśli Chucky może dotrzeć do głównego nurtu, to nie ma powodu, dla którego nieuzbrojony elf nie mógłby iść podobną ścieżką. Ciekawostką jest to, że możemy zobaczyć, jak Steamboat Willie wygląda po wygaśnięciu praw autorskich.

Pomysł za Holiday Harry jest absurdalny, ale w żadnym momencie nie unika tego faktu. Nie, prawda jest taka, że gra otwarcie przyjmuje swoją własną głupotę i wątpliwe gusta, co przekłada się na parodię raczej niż tradycyjne doświadczenie horroru. To głupie — ale to właśnie to, czego się spodziewa. To niechlujne, dziwne i absolutnie pełne festiwalowego pulp, z wszystkimi ozdobami i ekstrawaganckimi dekoracjami starej wideo-wypożyczalni. I, jeśli zastanawiasz się, czy to dobra gra, cóż — jest i nie jest; jest to niszowy rynek, który, szczerze mówiąc, prawdopodobnie ma mniej zwolenników niż gra miłosna do Trolls: Remix Rescue. Bez urazy, Poppy.

Prawdą jest, że jestem za pomysłem zniekształcania rzeczywistości i przekształcania wspomnień z dzieciństwa w filmy grozy. Pomysł Elf on the Shelf jest, no, jest inny, chociaż nie jest to koncept, który czuje się nie na miejscu w świecie, który dosłownie przekształci Mickey Mouse w zabójcę pozbawionego ciała. Lata temu mogło to być trochę na wyrost, tak się wyrażam. Ale teraz zabójcze maskotki są powszechne. Dziękuję, Chucky — dzieci teraz płaczą.

‘Tis the Season to be Killing

Gra sama w sobie może być rozegrana w jednym siedzeniu, co oznacza, że możesz zobaczyć wszystko, co jest do zobaczenia, i, co więcej, zrobić wszystko, co jest do zrobienia, bez potrzeby zatonięcia w żargonie i niewiarygodnych punktach fabularnych. To klisza z dzwonkami — festiwalowa kolacja, która wykorzystuje ducha horroru z lat 80., aby rozgrzać zupę. Z tym, nie znajdziesz nic szczególnie interesującego tutaj, ale raczej szybki przelot przez niskopoligonalny wszechświat, w którym niegrzeczne elfy posiadają śmiercionośne bronie, a desperacki gospodarz pragnie stworzyć idealne środowisko dla festiwalowej udręki.

Jak powiedziałem, nie ma tu zbyt wiele fabuły do formalnej analizy. Aby to skrócić, wcielasz się w rolę młodej kobiety, która, po odziedziczeniu domu po swojej babci, postanawia zorganizować bożonarodzeniową imprezę, aby świętować święta. Tutaj leży haczyk: też elf chce dołączyć i, z jakiegoś powodu, pokrzyżować twoje plany, śledząc cię bezmyślnie. Dlaczego? Cóż, dlaczego nie, myślę? To Chucky raz jeszcze, ale z dzwonkami i gwizdkami, paskami i uroczym swetrem. Ale to jest ogólny zarys. Jest mały dom, błąkający się elf z nożem i wiele gier w kotka i myszkę, które wymagają, abyś strzelał i biegł.

Jest tu krótka gra, która nie wymaga od ciebie zbyt wiele, poza słabym próbą uniknięcia elfickiego potwora i eksploracją domku w stylu lat 80. Mechanicznie, nie ma tu zbyt wiele do zrozumienia, ponieważ jest to doświadczenie graniczne, które opiera się na synergii PSX i systemach kontrolnych, czyli chodzeniu, bieganiu i okazjonalnym sprawdzaniu przedmiotów. Innymi słowy, jeśli grałeś w Resident Evil lub, powiedzmy, 40 Winks, to grałeś już Holiday Harry.

Finding the Holiday Spirit

Holiday Harry w pełni wykorzystuje swój retro wygląd z niskopoligonalną estetyką VHS i, w próbie ożywienia ducha PSX, mały rozmiar ekranu, który utrzyma cię w napięciu przez cały czas, gdy planujesz imprezę. To proste, i na pewno ujmuje serce i duszę starej szkoły korytarza, ale to rodzaj obrazu, jaki próbuje przedstawić. Oczywiście, to trochę niechlujne, a szarpane kamery nie do końca uzupełniają doświadczenie. Ale, za to, co się liczy, jest to autentyczne przedstawienie, które nie zamyka oczu na błędy odpowiednie dla tradycyjnego horroru PSX.

Dla listu miłosnego do przestarzałych prezentów, możesz spodziewać się znaleźć swoją uczciwą część problemów technicznych. Chociaż tematycznie na punkcie, Holiday Harry często wygląda jak bałagan z jednym zbyt wieloma brakującymi kawałkami układanki. Ruch może być trochę kapryśny, a ogólny wydajność jest trochę gorsza. Nie myśl, że gra wystarczająco dobrze, abyś mógł przeprowadzić się przez ruchy, ale powiedzenie, że celowo unika cech charakterystycznych przestarzałego formatu, nie byłoby prawdą. Nadal, spełnia wszystkie prawidłowe pola, i to się liczy, nawet jeśli jest trochę, powiedzmy, złej jakości.

Verdict

Holiday Harry przechyla się ku tradycjom starej szkoły z festiwalem odpowiednim doświadczeniem VHS, które czuje się bardziej jak hołd dla wspaniałego świata parodii niż skłonność ku bogatym filmom grozy. To komedia z blaskiem Child’s Play — sadystyczna, ale humorystyczna pantomima, która daje więcej ulgi komediowej niż terroru łamania kości. Ale, ponownie, myślę, że to właśnie to, czego próbuje. To głupie — ale w najlepszym sensie.

Oczywiście, jeśli szukasz idealnej, festiwalowej opowieści z błyszczącymi estetykami i potężnym przesłaniem, to możesz chcieć szukać gdzie indziej, aby zaspokoić ten sezonowy świąteczny impuls. Jeśli to szybki i prosty hołd dla Child’s Play, który cię fascynuje, to powinieneś rozważyć spędzenie czasu, aby rozgrzać ręce przy tym festiwalowym kominku. Nie wprowadzi cię w świąteczny nastrój, ale powinno dać ci jeszcze jeden powód, aby nienawidzić Elf on the Shelf. Wahadła i karuzele, myślę.