Wilde Westen Supermarkt Simulator Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Wild West Supermarket Simulator (WWSS) houdt zijn revolver in de holster in een poging om licht te werpen op een kalme, enigszins romantiserde versie van de Wilde Westen. In plaats daarvan verwijdert het de vooropgezette ideologieën van de Gold Rush-periode om zich te concentreren op de onbekende helden – de winkelassistenten, de anti-outlaws en de burgers die kleine spooksteden ervan weerhouden hun identiteit te verliezen en te bezwijken onder de druk van een dichte tumbleweed-massacre.

In een bijna boerderij-sim-achtige stijl begint WWSS met een spookstad, een oude bezem en een wankelbaar belofte – een “idee” dat, als je in staat bent om een oude algemene winkel uit de dood op te wekken, een gemeenschap kan worden hersteld en teruggebracht naar de moderne tijd. Het geeft je niet de sleutels van de zilveren dollar; het geeft je alleen het absolute minimum – een gebrek aan voorraden, een beetje voetverkeer en het gevoel dat je betaald wordt om rond te hangen en de Wilde Westen te redden op je vrije dag.

Net als alle traditioneel thema-chore sims die hun stempel hebben gedrukt op het veld in het verleden, houdt WWSS een vrij standaard schema aan, met een routine die voelt als een vertrouwd recept, een checklist van taken die je kunt voltooien met je arm achter je rug, en een stroom van burgers die elk hun eigen idee hebben over wat de Frontier het beste maakt voor het benutten van nieuwe kansen. Als eigenaar van een oude en vergeten algemene winkel in deze stoffige spookstad, rust het op jouw schouders om het terug te brengen naar zijn voormalige glorie, stap voor stap.

In zijn kern is WWSS een vertrouwde ervaring die zijn primaire invloeden niet verhult. Op een bijna identieke manier als, zeg, Supermarket Simulator, houdt het vast aan een concept dat wij, als casual gamers, bijna alles weten over wat er is om te weten. Het schiet niet terug van de gebruikelijke gutter-spiel of kanonnenvlees, ook. In feite, het opent zijn saloon-deuren met een heel lot van dezelfde basis-tropen, met een snelle schoonmaakklus, een plank-bevoorradingsprocedure en een paar transacties die je op je benen kunnen krijgen voordat de outlaws hun entree maken. Het is vertrouwd, eerlijk werk dat, eerlijk gezegd, niet veel doet om beginnende gunslingers te inspireren. Maar dan, dat is een beetje wat het zo verdomd aantrekkelijk maakt.

Terwijl de algemene toon van de campagne zeker zijn deel tumbleweed-momenten heeft, is WWSS bovenal een ontspannend spel dat geduld beloont. Met elke verkoop die je maakt, verdien je geld, waarmee je kunt experimenteren met uitgebreide zakelijke kansen, evenals betere voorraden, cosmetica en artikelen die kunnen worden gebruikt om de stad te herstellen. Het is een langzaam proces dat, net als veel van zijn soort, veel tijd en energie vereist om te benutten. Maar, het is ook een ontspannende aangelegenheid die gewoon goed voelt om je te ontspannen. Gelukkig zijn er geen delinquenten in de stad, en de kans dat een hongerige outlaw je voorraad uitput, is klein. Het enige echte obstakel dat je hebt, is de winkel zelf.

WWSS vindt troost in een vertrouwde routine – een cyclus die voornamelijk bestaat uit het wakker worden om dezelfde taken en verantwoordelijkheden aan te pakken als de dag ervoor. Met elke bankbiljet dat je in je zak steekt, begint een vers voordeel je rekening te spekken, en met dat, extra kansen om voorbij de grenzen van de winkel te gaan en de stadskwartieren in te gaan. Daartoe heb je een vrij eenvoudig set van broodkruimels om te volgen. Het mag niet de meest opwindende weg zijn naar eeuwige rijkdom, maar het is een die je af en toe een klein voordeel geeft.

Wat visuele componenten betreft, is WWSS zo ongeveer op het scherpste mes van de Wilde Westen-simulators. Echt, het vangt de essentie van een Frontier-geïnspireerde novelle, met de vertrouwde stoffige duinen, troebele gele texturen en leren exterieur dat praktisch bloedt 1850. Het is op het punt, als het niet grenst aan een cliché. Maar dan, het is een esthetiek die we zijn gaan liefhebben en waarderen. WWSS geeft de fans van het genre precies wat ze willen, minus, misschien, het ouderwetse geld. Maar dat is een kleine klacht die we kunnen negeren.

Voor een niche-spel dat zijn kwartieren bouwt op de Wilde Westen en een magere algemene winkel, is er een goede hoeveelheid aanpasbare inhoud om in te bijten. Bijvoorbeeld, zodra je genoeg munt verdient, kun je je winkel uitbreiden met planken, kleurenschema’s, voorraden, evenals meubels en decoraties voor je heuvelhuis. Gegeven, geen van deze huishoudelijke meubels voegen veel waarde toe aan de ervaring, aangezien ze puur cosmetisch zijn, maar ze doen je een klein gevoel van prestatie geven. Het is alsof je een klopje op de rug krijgt na een harde dag werken. Het betekent niets, maar het is een welkome compliment, niettemin.

Terwijl het spel zelf nog steeds een paar losse schroeven en een delicaat decor heeft dat duidelijk ontbreekt aan grafische details, brengt het een bevredigende routine die evenzeer leuk is om door te werken als het is om te zien tot het bittere einde. Met genoeg componenten om te experimenteren, artikelen om te schuiven en voorraden, evenals klanten om te vrienden en te bedienen, zou je geen moeite moeten hebben om een aanzienlijke hoeveelheid inhoud te vinden om door te snijden. Het mag niet de visuele complexiteit van een opgevoerde simulator of de diepte van een goed afgerond RPG hebben, maar om waarheid te geven waar het toe doet, het levert wat het op zijn blikje zegt: een eenvoudig maar boeiend bedrijfssimulatiespel met een Wilde Westen-twist.

Uitspraak

Wild West Supermarket Simulator speelt recht in de handen van een cliché – maar op een goede manier. Gegeven zijn thematische randen en zakelijke kennis, zijn vertrouwde tropen en rollenspelelementen, voelt het alsof het een knipoog is naar de Gold Rush-periode. Als spel, doet het veel dingen goed, met de gebruikelijke voordelen, mijlpalen en kleine uitbarstingen van voldoening die voortkomen uit langdurige stints achter de toonbank. Als kandidaat in het winkelhouden, mengt het zich in een vertrouwde wereld die, als alles is gezegd en gedaan, helaas overbevolkt is. Maar, dat wil niet zeggen dat het een slecht spel is. Een vertrouwd spel, waar, maar niet een zonder zijn eigen sterktes.

Terwijl een beetje extra technische polijst zou WWSS zeker helpen om zijn horizon te vergroten, heeft het spel zelf een sterke basis die de flexibiliteit heeft om te groeien in toekomstige updates. Voorlopig, echter, zou ik zeggen dat het nog steeds een geweldige alternatief is voor uw casual bedrijfssimulatie-ervaring. Een perfect spel, nee – maar een spel dat de tumbleweed kan tegenhouden die op uw deur klopt, ja.