Recensie van Veggie Warfare: Feast of Fury (Xbox One & Xbox Series X|S)

Als er ooit een reclame was die een vleeseter tot vegetariër zou kunnen verleiden, dan is het deze. Veggie Warfare: Feest van Woede Dat zou het niet zijn. Het doet me bijna pijn om het toe te geven. Maar de harde realiteit is dat, voor een spel dat heeft Het vlees en twee soorten groenten vormen samen een rijkgevuld feestmaal met alle vette kruiden voor een aangename eetervaring. Veggie Warfare schiet helaas tekort in bijna elk aspect van zijn ideologie om een culinaire een basisproduct. Het is geen lust voor het oog of een eiwitrijke liefdesverklaring aan Serieuze SamHet is een slappe, kartonnen uitsnede die wil Je voelt je voldaan door wat je naar binnen werkt, maar het levert niet de ingrediënten voor een voedzame traktatie die je smaakpapillen kan verwennen en je onverzadigbare honger naar iets substantieels kan stillen. En ik heb hier, geloof het of niet, nog maar het topje van de ijsberg aangeraakt.

Veggie Warfare wil een geweldige zijn roguelike first-person shooter, en het wil Het spel probeert je te lokken met een degelijke selectie wapens en upgrades in de hoop dat je een paar uur blijft hangen voor wat ouderwetse, met wortels beukende chaos. Maar zodra het aankomt op het serveren van zijn feestmaal aan kogelregens, verliest het direct zijn potentieel uit het oog en belandt het in de kom van middelmatigheid. De stijve besturing; de onnauwkeurige hitboxes; de saaie setting; en het zorgwekkende gebrek aan technische afwerking, bijvoorbeeld. Binnen een paar minuten begin je te beseffen dat... Veggie Warfare Het is geen genot waar je je schuldig over voelt; het is een aangebrande bende die een nare smaak op je tong achterlaat en verder niets.

Kortom, het concept is geweldig: een groep ondeugende groenten met een bloeddorst besluit de wereld te terroriseren en oorlog te voeren om hun gevallen soortgenoten te wreken. Daar heb ik geen probleem mee. Sterker nog, ik ben bereid het de waardering te geven die het verdient en te zeggen dat het, wat betreft belachelijke ideeën, Veggie Warfare Het is een irritant aantrekkelijk uitgangspunt — tenminste op papier. Maar ja, het is alles. anders Dat is wat het spel naar beneden haalt: de inspiratieloze kaartontwerpen, de halfbakken schietmechanismen; en het simpele feit dat je op centimeters afstand van een ui kunt staan ​​en nog een schot missen, zelfs als het doel is rechts Tussen de ogen. Het wordt frustrerend en verandert al snel van een lachwekkende ervaring in een vervelende, waardoor je de keuken het liefst zou verlaten en ergens anders zou gaan zitten eten.

In een poging om het onvoorspelbare karakter ervan tegen te gaan, Veggie Warfare Het spel maakt optimaal gebruik van het traditionele roguelike-progressiesysteem. Bijvoorbeeld, wanneer je overtreffen Als je een golf van vijanden afweert en er genoeg verslaat, ontgrendel je een perk – een vaardigheid, zo je wilt – waarmee je meer schade kunt aanrichten, meer munitie kunt verzamelen of je algehele snelheid kunt verhogen. Het probleem is echter dat zelfs with Met een riem vol voordelen onder je, verandert de gameplay zelden. Een nieuwe ronde begint en opnieuw vlucht je voor een zwerm maïsplanten, terwijl je in willekeurige richtingen kogels afvuurt in de hoop dat... een Sommigen zullen een impact hebben. En dan, alsof het de gebrekkigheid van het spel nog eens moet illustreren, crasht het, waardoor je naar een zwart scherm staart en smacht naar een langverwachte terugbetaling. Het proces herhaalt zich, maar de honger blijft.

In een wereld met een beperkte blik en slechts een handvol doelen om te bereiken, Veggie Warfare Het spel verandert al snel van een plezierige ervaring in een misselijkmakend saaie bloedsport met slechts een paar aangename momenten. Het vechtsysteem laat een lot te wensen overlaten en slechts een handvol voordelen, wapens en kaarten om mee te werken, de   Het glijdt al snel af naar een monotone cyclus van ongecontroleerde woede en frustratie, wat uiteindelijk leidt tot een teleurstellende ervaring met meer negatieve dan positieve punten. En dat is jammer, want het heeft Dat ene voordeel zou het in principe een geweldige game kunnen maken. Het is echter de uitvoering en het gebrek aan voorbereiding voorafgaand aan de lancering die de eetlust temperen en het eerder tot een verstikkingsgevaar maken dan tot een boterzachte delicatesse met een onvergetelijke smaak.

Ondanks alle gebreken en grafische storingen, Veggie Warfare heeft de komende tijd nog veel ruimte om te groeien. Toegegeven, het vergt een enorme inspanning om visualiseren Het potentieel ervan is beperkt, gezien het feit dat de ervaring grotendeels bestaat uit het steeds weer terugkomen in dezelfde irritante conclusie of het heen en weer slingeren tussen technische fouten. Dat gezegd hebbende, heeft De game heeft de potentie om een ​​geweldige roguelike shooter met een heleboel fantastische features te leveren. Helaas zijn de kansen dat de game ooit stabiel wordt en de kernzwaktes worden aangepakt, pijnlijk klein, voornamelijk door het gebrek aan ondersteuning dat de ontwikkelaar sinds de start heeft geboden. En dat is echt heel jammer, want het is een game die potentie heeft. betalingen hebben gezorgd voor een verrassend interessante hit in het FPS-genre.

Vonnis

Veggie Warfare: Feest van Woede Het is een beetje alsof je last hebt van de nadelen van intermitterend vasten — je hunkeren naar Maar herinner jezelf er regelmatig aan dat als je de maagkrampen en het gevoel van leegte lang genoeg kunt verdragen, je beloond zult worden met een bevredigende beloning. De trieste realiteit hier is dat, zelfs wanneer je do Ontdoe jezelf van de substantie, je zult nooit werkelijk Je krijgt aan het einde van de vastenperiode de beloningen voor je maagslijmvlies. In plaats daarvan houd je alleen maar een nog grotere leegte in je maag over, meer niet.

Terwijl Veggie Warfare doet dat wel Het heeft een aantal geweldige ideeën en een leuke roguelike-twist, maar feit is dat het niet Het is geen bevredigende maaltijd, want het mist bijna alle noodzakelijke ingrediënten om het gewenste effect te bereiken. Met een gebrek aan technische afwerking en een schat aan kapotte elementen (en dan hebben we het nog niet eens over een heleboel grafische bugs en game-verstorende glitches), Veggie Warfare Het schiet tekort als het gaat om het samenstellen van een eiwitrijke maaltijd die je maag goed vult.