Ultieme Schapenwasbeer Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Eerlijk gezegd weet ik niet zeker of ik echt geniet van de chaos van door een zelfgemaakte hindernisbaan te rennen in een vlaag van opgeklopte woede, of dat ik glimlach met opgetrokken tanden en een diepe afkeer voor bijna alles wat deze zogenaamde “vrienden” hebben geïnstalleerd om me tegen te houden om de finishlijn te bereiken. De waarheid is, ik druk gewoon willekeurige knoppen in en vertrouw op dom geluk om de gruwelen van een hoge-snelheidscircuit te navigeren. Hier is geen “winnende” strategie, alleen idioterig denken en gebeden, een kapotte fiets en een lappenpopbaan die geen enkele zin heeft. Geniet ik ervan? Ik geniet niet ervan, als je begrijpt wat ik bedoel.

Het punt is, met Ultimate Chicken Horse, de eerste lappenpopromper van ontwikkelaar Clever Endeavor, hoefde je geen expert in het veld te zijn om punten te verdienen en je vrienden te kleineren; je moest alleen maar uitvinden hoe je een sprong kon timen en een goed geoliede val kon uitvoeren. In Ultimate Sheep Raccoon, daarentegen, is er veel meer voor je om onder je riem te stoppen, waarvan het merendeel niet alleen een pijn in de kont is om te beheersen, maar ook vervelend nutteloos en zonder de juiste effecten. Maak me niet wijs, ik kan zien wat Clever Endeavor met de sequel wilde doen, maar ik kan niet voor het leven van me beslissen of het een stap in de goede richting is, of dat het twee stappen terug heeft genomen zonder te beseffen dat de vanilla-versie geen fouten had om te beginnen.

Natuurlijk ben ik allemaal voor het idee om een formule te verfijnen om nieuwe kansen te openen. En toch is de bittere ironie, zelfs met een reeks nieuwe banen, vaardigheden en speelmodi, de sequel helaas net onder de standaard van zijn voorganger. Heeft het het potentieel om de prequel te overtreffen? Absoluut, maar niet zonder een heleboel technische aanpassingen en een tweede kans. Zoals het er nu voor staat, is Ultimate Sheep Raccoon niet de klap van hoge-octaan-racen; het is de illustratie van een sequel die wil de superieure zijn. Helaas, met een gebrek aan niveau-ontwerp en een ton aan nonsensische bits en stukjes die geen enkele plaats hebben in het DNA van een anders zo formidabele bloedsomloop, doet het niet genoeg om de spijker op de kop te slaan.

Rijd of Sterf…Herhaaldelijk

Het concept is meer of minder hetzelfde als Ultimate Chicken Horse: spelers strijden in online of lokale multiplayer-wedstrijden van snelle, slordige en vaak onoverwinnelijke races, met elke speler die toegang heeft tot een web van items die ze kunnen gebruiken om de baan te manipuleren en barrières te creëren om hun tegenstanders te voorkomen om door te gaan naar die belangrijke finishlijn. Het is hetzelfde spel, compleet met een heleboel van dezelfde gameplay-mechanica, baantypes en vaartuigen. Dit hoofdstuk maakt echter een poging om verschillende van die kernfuncties te versterken om nog meer prompts en bochten, trucs en takedowns te hosten.

Terwijl ik niet zal ontkennen dat Ultimate Sheep Raccoon enkele fantastische ideeën heeft, zal ik zeggen dat het, tenminste in vergelijking met zijn prequel, op meer manieren dan één tekort schiet. Bijvoorbeeld, de algemene besturing en truc-mechanica zijn niet zo intuïtief als in het eerste hoofdstuk, en ze vereisen een beetje meer een hands-on-benadering om te begrijpen. Er zijn ook verschillende schijnbaar overbodige commando’s die je either verhinderen om door de baan te gaan of gewoon zorgen dat bepaalde races tot een complete halt komen.

De niveaus zijn een ander verhaal. Zie, waar je normaal gesproken een heleboel replay-waarde in Ultimate Chicken Horse zou vinden met een rijke collectie van echt leuke niveaus en opties om de baanformule te verfijnen, Ultimate Sheep Raccoon helaas niet diezelfde kwaliteit vasthoudt. Om te zeggen dat het slechte niveaus heeft, zou niet waar zijn, maar wanneer ze naast de vorige collectie worden geplaatst, komen ze niet zo veel uit de verf, met een gebrek aan polijst en origineel materiaal als de belangrijkste valkuil voor de algehele compositie.

Ver van “Ultiem”

Gelukkig is er nog steeds een goed spel om doorheen te werken. Nou, als je nieuw bent bij Clever Endeavor’s artwork, dan zul je waarschijnlijk meer geneigd zijn om je tenen te dopen in de hoge-octaanpanelen van deze ongeordende romper. Voor degenen die een handvol uren in de prequel hebben doorgebracht, is het echter ontzettend moeilijk om te ontkennen dat, qua presentatie, Ultimate Sheep Raccoon meer aanvoelt als een stap achteruit dan een stap vooruit voor de serie. Voeg hieraan toe dat het enkele ongelukkige teething-problemen heeft, en helaas heb je een nogal inferieure installatie in handen.

Met al het bovenstaande gezegd, ben ik bereid om Clever Endeavor het voordeel van de twijfel te geven en te wachten op een paar updates. Als, zeg, de kreukels kunnen worden gladgestreken en de niveaus kunnen worden aangepast om comfortabeler en vloeiender aan te voelen, dan zal ik graag terugkeren naar het zadel om voor een tweede inning te strijden. Gegeven, ik zal het blijven zien als een stap terug voor de serie, maar dat wil niet zeggen dat het uiteindelijk niet iets substantieels uit de hoed zal toveren. Met gekruiste vingers, in ieder geval.

Uitspraak

Ultimate Sheep Raccoon wil de mondsteen voor de serie zijn, maar helaas komt het over als een slap aftreksel met alle blaf en geen echte beet. Met redelijk vergetelijke niveaus en een algemeen gebrek aan entertainmentwaarde, faalt het om de kracht van zijn prequel te benutten met een substantiële follow-up die meer finesse en replay-potentieel huisvest. Dit wil niet zeggen dat het een slecht spel is; het is gewoon dat het niet uit de buitenste schaduw van zijn voorganger kan komen, met mechanismen en ideeën die teleurstellend tekortschieten in gratie en eenvoud.

Het doet me bijna pijn om toe te geven, maar de waarheid is, Ultimate Chicken Horse wist hoe je een eenvoudige drop-in multiplayer-ervaring kon laten zien die door iedereen kon worden genoten, ongeacht vaardigheid. Toch Ultimate Sheep Raccoon probeert er te veel in te stoppen om een mengsel te creëren dat, eerlijk gezegd, geen enkele wijzigingen of extra ingrediënten nodig heeft om goed te zijn. Misschien is het alleen maar ik, of misschien is het geval van wensen dat het van een soortgelijke aard was als zijn prequel. Het is het niet, en dat doet me vreemd genoeg pijn om te erkennen.

Laat het gezegd zijn dat, als je geniet van snelle PvP-gevechten met komische wendingen, je waarschijnlijk nog steeds zult genieten van het doorrennen van dit banket van baan-gebaseerde bochten. Als je op zoek bent naar een andere versie van Ultimate Chicken Horse, dan kun je beter bij je geweer blijven en je jas ophangen in de oorspronkelijke renstal.