Biped 2 Review (PS5, PS5, Xbox Series X/S, Xbox One, Switch, & PC)

Het is niet gemakkelijk om een co-op spel te vinden, hoe overspoeld de gamemarkt op dit moment ook mag zijn. Iets dat je echt zal boeien en je partner, waardoor je die verhitte gesprekken voert die je dichter bij elkaar brengen. Ontwikkelaars moeten een moeilijke balans vinden tussen uitdaging en plezier, waarbij je je bewegingen coördineert en leunt op elkaar voor die laatste, grote overwinning. Biped, dat in 2020 werd uitgebracht, was een echte internetverschijnsel onder co-op fans. En als je er niet van hebt gehoord of het niet hebt gespeeld, is het waarschijnlijk omdat het een indie-game is die ondergewaardeerd werd onder de grote leagues.

Hoe dan ook, ik ben blij dat Next Studios de opvallende charme en gekkigheid van het eerste spel erkent, en genoeg moeite stopt in een sequel. En na vijf jaar hebben fans iets om hun tanden in te zetten, compleet met een nieuw toegevoegde vier-speler co-op modus. Maar neemt de sequel de serie naar het volgende niveau? Is het de moeite waard? Of bent je beter af met het proberen van It Takes Two, Split Fiction, Lego Voyagers, onder andere recente co-op releases? Laten we erachter komen in onze Biped 2 review hieronder.

Cosmos Diep

Je hoeft je niet druk te maken over het verhaal, of het nu boeiend of vol verrassingen is. Isometrische puzzel-platformers zijn niet bekend om hun boeiende verhalen, en Biped 2 is blij om de besmeurde reputatie voort te zetten. Maar de setting is interessant genoeg: een cosmische wereld, waar je kleine robots bent met een gezicht en twee benen, vastgebonden in je ruimteschip.

Het verhaal begint met een stresssignaal op een onbekende planeet dat je snel beantwoordt, alleen of met een buddy (of maximaal vier, lokaal of online) in tow. En dat is het voor het verhaal, als je duikt in het oplossen van fysica-gebaseerde puzzels en het overleven van enkele taaie obstakels.

Aan het einde komt een verrassende plotwending tevoorschijn. En hoewel de inspanning van Next Studios om het verhaal te verlevendigen zeker welkom is, aangezien de cutscenes tot nu toe niet veel doen om het verhaal te bevorderen, valt het uiteindelijk plat op zijn gezicht. De impact rechtvaardigt niet het spelen van Biped 2 voor het verhaal. Goed, door naar de personages.

Achter het Stuur

Je bipedale robots zijn Aku en Sila, naast Mimo en Azul. Schattig, kleurrijk en charmant, in elke zin van het woord. Ze zijn de personages die je doorheen je avonturen zal besturen. In single-player, begin je met het besturen van één bipedale robot. Echter, er zullen veel instanties zijn waarin je beide Aku en Sila moet besturen of tussen hen moet schakelen. En dus, terwijl een single-player ervaring beschikbaar is, maakt het meer zin om een buddy te vinden en het meeste te maken van Biped 2‘s sterke focus op co-op.

Volgende is het leren van de besturing, wat niet te moeilijk zou moeten zijn, zelfs voor een nieuwkomer. Een snelle tutorial leert je over Biped 2‘s unieke besturingsysteem, waarbij elke joystick elke been van je robot bestuurt. Ik weet, het is een beetje gek, en je robot zal als gevolg daarvan bewegen met een rare, pijnlijke beweging, waarbij hij stap voor stap vooruitkomt. Lopen is al vreemd genoeg om dan items en munten te verzamelen door op één been te draaien als een ballerina. Hier is waar Biped 2‘s vroege, verprutste klus begint te verschijnen.

Vechten met Zichzelf

Soms zullen je invoeren niet geregistreerd worden, waardoor je moet proberen items op te pakken en opnieuw te proberen. Andere keren voelen de besturingen niet responsief aan voor wat je wilt dat ze doen. Het is een echte test van geduld om je aan te passen aan Biped 2‘s manier van doen. En tegen de tijd dat het vasthouden van beide joysticks om sneller te schaatsen op een vlakke ondergrond komt, ben je bijna dankbaar dat de pijn van navigatie voorbij is.

Maar nog niet, want de meeste puzzels en obstakels worden opgelost door zorgvuldige navigatie van je bipedale robot. Bewuste stappen genomen op een gemeten tempo, maar ook niet te langzaam om de puzzels effectief te verslaan. Hier is het ding: Biped 2, zoals je snel zult leren na de tutorial, vraagt om strakke precisie en timing. Dus, hoewel de besturingen misschien gemakkelijk te begrijpen zijn, wordt het werk echt gevoeld als je ze toepast op Biped 2‘s veeleisende niveaus.

Moeilijkheidsgraad

Misschien zullen diegenen die het eerste spel hebben gespeeld, een makkelijkere tijd hebben om door Biped 2‘s puzzels te komen. Maar zelfs dan, werken de besturingen niet in je voordeel om te beginnen. En dus, ongeacht hoe zorgvuldig je je bewegingen coördineert met je partner, afwisselend je stappen, trekkeren op het juiste moment, zal elke kleine fout in timing of precisie leiden tot je dood. Echt, sterven in Biped 2 is gegarandeerd een beetje te veel keer dan het eerlijk of nodig voelt.

Aanvankelijk zou het uiteindelijk voorbij komen aan de moeilijkste puzzels, ondanks de rare, twee-benige besturingen, een beloning voelen. Maar na een tijdje, begint het diep in de pulserende ader van frustratie te gaan. Voor een spel dat absolute focus vraagt om een taak als eenvoudig als lopen te doen, is het bizar hoe complex de puzzels zijn, en erger, het hoge niveau van precisie en timing dat ze vereisen.

Perfectionist

Wanneer het alleen maar gaat om het perfectioneren van het navigeren van obstakels, denk ik dat het meer beheersbaar is. Toch, zelfs dan, voelt het besturen van beide personages of het schakelen naar de tweede langzamer en frustrerender aan. En wanneer je een co-op partner of drie meebrengt, moet je synchronisatie absoluut perfect zijn. Zoals je je kunt voorstellen, zal de hoeveelheid schreeuwen naar elkaar die zal plaatsvinden als een partner sterft en je dwingt om opnieuw te beginnen, iedereen zal irriteren, en niet op een goede manier.

Er zijn potentieel leuke segmenten, zoals het worden van één met je partner om machines als mijncarts te besturen. Je wordt de armen, en je partner de benen, en er kan zeker gelachen worden in deze secties. Andere plaatsen, zoals het navigeren van bruggen, kunnen irritant zijn als een lichte windstoot je van de rand duwt.

Wat is Nieuw?

De waarheid is, er is niet veel nieuws tussen het eerste en tweede spel. Sterker nog, je kunt te veel overeenkomsten in gameplay en algehele ontwerp zien dan misschien zelfs “algemeen aanvaardbaar” is. Zeker, de omgevingen mogen dan nieuw zijn, maar veel van wat je in hen doet, blijft hetzelfde als Biped. Van de puzzels tot de obstakels en besturingen, iedereen die van het eerste spel komt, zal moeite hebben om iets fris en spannends te vinden in de sequel.

Nou, er is de hangglider en de Enterhaak, die je gebruikt om richels en breuken te traverseren. En het is zeker een welkome nieuwe functie. Echter, het wordt al snel repetitief, en doet maar één ding: munten verzamelen over de rest van de niveaus. Het is nog een probleem dat je met Biped 2 kunt hebben: herhaling, wanneer er maar zo veel keer is dat je dezelfde actie kunt uitvoeren in elk niveau dat na het niveau komt waarin de functie wordt geïntroduceerd.

Eerlijk en Vierkant

Vier-speler co-op is, natuurlijk, ook nieuw, waardoor meer spelers kunnen deelnemen aan de pret. “Pret” hier is wat je ervan maakt, frustrerende niveaus die je straffen voor fouten die niet altijd jouw schuld zijn. Ik kan me niet voorstellen hoe chaotische ruzies onder een grotere groep zullen ontstaan als je probeert je volgende zetten te beslissen, oplossingen te vinden voor het oplossen van puzzels, evenals het omzeilen van bugs die de vooruitgang belemmeren, en allemaal tegelijk, precies tijd je acties.

Het hangt af van of je falen in een niveau ter harte neemt als het niet jouw schuld is, wanneer een partner per ongeluk de verkeerde zet doet… die potentiële gevechten die komen met een moeilijk spel dat je niet noodzakelijkerwijs de soepele en strakke besturingen biedt om ze op te lossen.

Uitspraak

Biped 2 is niet voor iedereen, zo charmant als de esthetiek en bipedale robots mogen zijn. Alleen maar kijken naar de trailer en marketingmateriaal kan je zelfs overtuigen van zijn geschiktheid voor jongere gamers, je kinderen of neven en nichten, misschien. Maar wees gewaarschuwd, Biped 2 is absoluut niet voor de beginnende co-op speler. Heck, het mag zelfs niet gemakkelijk zijn voor de ervaren gamer met ervaring met strakke en precieze platformers en Metroidvanias.

Veel ervan heeft te maken met de besturingen die lijken te zijn ontworpen om je te frustreren. Waarom je elk joystick nodig hebt om elk robotbeen te besturen, is mij onduidelijk, tenzij het is geïmplementeerd om grappig te zijn. Maar met hoe complex de puzzels zijn, die strakke precisie en timing vereisen, snijdt het gewoonweg niet door. Zoals sequels gaan, moeten ze de voorgangers verfijnen en nieuwe functies toevoegen die een nieuw publiek aantrekken. En ik weet niet of Biped 2 dit doet.

Dezelfde dingen die frustreren in het origineel komen terug in de sequel. Bovendien voelt niet veel nieuw of fris aan, of het nu gaat om het verhaal, gameplay of algehele ontwerp, om een sequel te rechtvaardigen. Als er al iets is, kan er veel overeenkomst zijn met het eerste spel, en de daaropvolgende herhaling van deze functies in Biped 2‘s 17 niveaus.