Split Fiction Review (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Hazelight Studios zijn meer dan alleen maar gedachteloze videogame-ontwikkelaars. Ze maken games die een middel zijn om zware emoties te verwerken. En niet alleen helpen ze één gamer om de emoties die we vaak ontwijken te navigeren, maar samen met je partner – een vriend, een vreemdeling, een levenslange partner, een “zus”. Josef Fares’ Brothers: A Tale of Two Sons leidt jou en je partner “in dit geval een zus” door het verwerken van de gevaarlijke hartelijke emoties van verlies en rouw. It Takes Two, aan de andere kant, is een co-op spel waarvan de delicate romance is doorgedrongen tot het echte leven, waardoor stellen samen worden gebracht en gebroken relaties worden hersteld. Het laatste is zo uitzonderlijk goed in het bevorderen van samenwerking en teamwork tussen twee spelers. Het heeft een immense creativiteit en variatie, en heeft meerdere gameprijzen gewonnen, waaronder Game of the Year 2021.

Na de hoge lat die Hazelight Studios altijd voor zichzelf lijkt te zetten met elk nieuw spel, moet ik toegeven dat ik een beetje voorzichtig was of ze het weer zouden lukken. De meeste studios gaan terug naar bewezen concepten die ze al snel te veel gebruiken en herhalen, waardoor ze niet langer nieuwe grond breken. Maar helaas, de studio heeft het weer gedaan. Als je het kunt geloven, zijn ze erin geslaagd om me en veel andere recensenten en gamers te verrassen met barstende ideeën en creativiteit, waarvan veel je niet zien aankomen. Uiteindelijk voelt hun nieuwe spel constant als een verse reis, waarbij je vertrouwde mechanismen manipuleert en een geniepigheid in co-op gaming ervaart die mogelijk een waardige kandidaat kan zijn voor de Game of the Year 2025-prijs. Hieronder vind je onze gedachten over het nieuwe spel in onze Split Fiction-recensie.

De Tijdperk van AI

Stel je voor dat je een collega of kennis in het echte leven hebt die je niet kunt uitstaan. Hun persoonlijkheid botst met de jouwe. Ze zijn altijd aan het kletsen en dat irriteert je omdat je een introvert bent. Of hun altijd positieve kijk op het leven maakt je gek. Je wilt waarschijnlijk alleen maar muziek luisteren met je koptelefoon zonder dat ze je constant lastigvallen met hun vervelende houding.

Mensen trekken naar mensen die bij hen passen. Ja, zelfs als ze in dezelfde afdeling werken, kunnen er mensen zijn die je niet kunt uitstaan. Dat is de basis waarop Split Fiction is gebouwd, met de introductie van tegenpolen: Mio en Zoe. Beiden zijn ongepubliceerde schrijvers die wanhopig een doorbraak nodig hebben. Dus, als het fictieve Rader-uitgeverij interesse toont in hun werk, springen ze zonder vragen te stellen op de kans. 

Een ander herkenbaar thema wordt geïntroduceerd op het hoofdkantoor van Rader, namelijk het gebruik van AI voor verhalen vertellen. Het is duidelijk een efficiënte manier om consumptie-inhoud te produceren, met verwijzingen naar ChatGPT en dergelijke. Echter, de manieren waarop deze inhoud wordt gemaakt, zijn twijfelachtig. Auteursrechten worden vaak genegeerd, evenals de authenticiteit van de oorspronkelijke stukken.

En terwijl Split Fiction niet diep ingaat op de specifics van hoe AI de artistieke expressie van hedendaagse creatievelingen beïnvloedt, por het subtiel aan het onderwerp met flair. Mio en Zoe, evenals andere ongepubliceerde auteurs, moeten in een machine springen die alle verhalen die ze ooit hebben geschreven uit hun onderbewustzijn haalt.

De machine creëert vervolgens virtuele werelden die consumenten immersief kunnen ervaren. Nog gekker, de machine zal de virtuele werelden die het creëert gebruiken om een oneindigheid aan verhalen te maken die Rader zal maximaliseren voor winst. 

Tegenpolen

Mio en Zoe zweren dat ze Rader niet zullen laten winnen. Ze worden gevangen genomen in de virtuele werelden die de machine creëert. Echter, ze ontdekken glitches waar ze gebruik van kunnen maken om te ontsnappen en Rader voor altijd te stoppen. Nu wordt het verhaal een stuk complexer. De virtuele werelden zijn representaties van Mio en Zoe’s verhalen en weerspiegelen wie ze zijn.

Ze portretteren Mio’s passie voor het sciencefictiongenre, dat gedurende de fasen in haar leven een neon-doordrenkte TRON-achtige universa oplevert, vol cyberpunk-thema’s. En afwisselend met Zoe’s fantasiewerelden, die helder, kleurrijk en whimsical zijn. De virtuele werelden komen overeen met hun persoonlijkheden, ook. Mio leunt te zwaar op wraakverhalen met veel doden en Zoe’s focust op optimisme.

Aanvankelijk voelt alles als steen gehouwen. Je kunt alleen maar door genoeg wraakverhalen heen komen om te beginnen met het irriteren aan Mio’s knagende persoonlijkheid. Echter, Zoe’s altijd positieve kijk, zelfs als hun levens in gevaar zijn, kan overweldigend worden. Zelfs als jij, de speler, ongeduldig wordt met Mio en Zoe’s persoonlijkheden, kunnen ze amper met elkaar overweg.

Ze zijn constant met elkaar in conflict, aan de tegenovergestelde kanten van het spectrum. Verder, echter, beginnen de beschermende lagen die beide personages om zichzelf heen hebben opgebouwd af te brokkelen. En tijdens de meest ontroerende momenten, ook. Het kan meteen zijn na een nauwe ontsnapping aan een nare baasgevecht of het ontdekken van een verborgen waarheid over het verleden van een van de personages, die in de virtuele wereld is gesmokkeld. 

Vreemdelingen Die Vrienden Worden

Er zijn slimme manieren waarop Split Fiction de uiterlijke persoonlijkheden van beide personages terugtrekt om hun menselijke zelf te onthullen. Dat ze in wezen liefdevolle wezens zijn, die door het leven zijn geslagen en kiezen om boven de pijn uit te stijgen op verschillende manieren. We zijn allemaal vertrouwd met Mio en Zoe, zelfs als ze in het begin irritant zijn.

Zodra we ontdekken dat Mio’s sombere en introverte zelf het resultaat is van een traumatisch verleden, waar ze zich toe wendt om het via tragische sciencefictionverhalen uit te drukken. Zoe, aan de andere kant, kan uitgaand en bubbly zijn. Maar het is omdat ze kiest om terug te geven aan de wereld, zodat anderen niet hetzelfde lijden delen dat ze heeft meegemaakt toen ze opgroeide. Beide personages vinden gemeenschappelijke grond en zodra ze dat doen, beginnen ze op een prachtige manier van elkaar af te kaatsen, tot het einde dat je verstand zal verbazen. 

Ik geef toe, het verhaal kan soms een beetje kaasachtig zijn. Andere keren zijn voorspelbaar. Er zijn momenten waarop de schrijfstijl onhandig en geforceerd aanvoelt. Toch, zelfs als de verhaalvertelling hapert, weet het nog steeds een onbereikbare traan over je wang te trekken. Of je lippen in een glimlach te buigen. En zelfs een hartelijke buiklach te laten horen.

Met een partner in de buurt, kunnen deze momenten echt onvergetelijk zijn en duurzame banden creëren die het spel zelf overstijgen en in het echte leven terechtkomen. En dat is de schoonheid die Hazelight Studios vaak weet te vangen, zelfs zonder bij de gameplay te komen. De verhalen die ze vertellen, creëren zulke hartelijke en ontroerende momenten die een minuut nodig hebben om te verwerken met een partner aan je zijde. Hoe dan ook, voor gamers die geïnteresseerd zijn in of de gameplay net zo goed is, zult u blij zijn om te weten dat Hazelight Studios hun actie-platforming, ook meesterlijk uitvoert. 

Spring Tussen Werelden

Met elke nieuwe virtuele wereld die je binnenstapt, of het nu high-fantasy of sciencefiction-gebaseerd is, zul je nieuwe manieren krijgen om te navigeren en terug te vechten. Er zullen ook puzzels zijn die je moet oplossen, hoewel ze niet te belastend zijn om je co-op ervaring om te zetten in een woordenstrijd. Er zijn geen ongebruikelijke manieren om door Split Fiction‘s werelden te platformen.

Je hebt je gebruikelijke sprint, ren, spring, dubbele sprong en dash. Platformen focust meer op perfecte timing dan op precies springen. Dus, je zult geen oneerlijke doden lijden of prime concentratie nodig hebben om de niveaus te verslaan. Als iets, zou platformen een makkelijke rit moeten zijn voor een veteran en een toegankelijk avontuur voor een casual gamer met een paar secties die meer oefening nodig hebben.

Herinner je TRON‘s lichtsnelheden? Oh, ja. Die zijn spannende achtervolgingen waar je aan deelneemt, onder andere veel geleende mechanismen van populaire franchises, vertrouwd en niet te langdurig. 

Wat betreft gevechten, zul je toegang hebben tot een heleboel manieren om vijanden te vernietigen. Ik bedoel, je hebt alle handige tools nodig die je kunt krijgen als je een supernova-zon probeert te stoppen van exploderen, een dansende aap verslaat in een danswedstrijd, je hoverboard-trucs laat zien of een nare kat stil maakt. Je zult draken temmen en tegen cyber-ninjas vechten in één hartslag.

Een robotparkeerbediende zal hoverauto’s naar je toe gooien. Farten zullen niet alleen een manier zijn om te vliegen, maar ook levensreddend, onder vele andere rare en wilde manieren om Split Fiction te ervaren. Het kan veel lijken, maar Split Fiction maakt het verrassend coherenter. Zelfs als je tussen werelden springt en leert over de coole manieren om vijanden te verslaan en de wereld te navigeren. 

Co-op Op Zijn Best

Ik hou echt van hoe co-op niet alleen in het verhaal, maar ook in gevechten wordt benadrukt. Met elke speler die een unieke vaardigheid krijgt die de andere aanvult, zul je geen keuze hebben dan samen te werken om puzzels op te lossen en overlevingsgevechten te winnen. Eerlijk gezegd, er is geen manier om dit spel te spelen zonder te communiceren.

Je zult je partner vertellen wat je doet terwijl je het doet, in sync met elkaar en winnend samen. In een tijdperk waarin co-op-modus aan het verdwijnen is in spelmodi of volledig uit het spel wordt geschrapt, is het geweldig dat Hazelight Studios inzet op teamwork en samenwerking in 2D- en 3D-werelden.

Conclusie

Wat is er niet leuk aan Split Fiction? Oké, de schrijfstijl kan een beetje zwak zijn, met voorspelbaarheid en kaasachtigheid op sommige momenten. Echter, het algemene verhaal por aan echte wereldproblemen, en toont herkenbare momenten tussen vreemdelingen die vrienden worden. Maar de gameplay schittert het meest, en bloeit door de strakke en naadloze co-op gameplay.

Niet alleen weeft het verhaal een ontroerend plot over vriendschap tussen tegenpolen, maar de gevechten moedigen het combineren van onze diverse vaardigheden en capaciteiten aan om een gemeenschappelijke vijand te verslaan. Het toont de beste manieren waarop teamwork en samenwerking je dichter bij het bereiken van je doelen in het spel kunnen brengen, en tegelijkertijd hechtere banden in het echte leven kunnen smeden.