Schatten van de Schatkust Recensie (PC)

Er is iets onweerstaanbaar bevredigends aan het doorzoeken van zandkorrels en het vinden van verborgen schatten die onder het oppervlak liggen. Er is ook iets heel charmants aan de nasleep ervan – het polijsten, verkopen en recyclen van voorwerpen om extra strandactiviteiten te financieren. Ik ben helemaal voor het whatever het is. Als het me vraagt om twintig minuten te besteden aan het doorzoeken van krabben in de oceaan of het gebruiken van tickets om een wiel te draaien, dan zal ik zonder twee keer na te denken happen. Schatkust voelt gewoon als een vriendelijke plek om anker te werpen, al is het maar voor even om de turbulentie van de reis over alternatieve wateren te doorbreken.

Om het voor de hand liggende te zeggen, ik houd van het concept dat Schatkust naar de kust brengt, evenals ik de eenvoudige ontwerp en het gebrek aan technische innovatie waardeer. Het is geen spel dat ik je zou aanraden als je vastbesloten bent om een diamant te slikken, maar het is een juweel dat ik je graag zou voeren als je ooit in de stemming bent voor iets om jezelf uit de wereld te halen. Zie, terwijl Schatkust niets bijzonders speciaals doet, maakt het een lieflijke metgezel. Het is eenvoudig, maar dat betekent niet noodzakelijkerwijs dat het een slechte ervaring is.

Onder zijn cartoon-achtige, Flash-achtige esthetiek ligt een routine die zich uitstrekt over vier verschillende activiteiten. ‘s Ochtends neem je je gereedschap mee naar het strand, doorzoek je het zand en verzamel je afval en schatten. In de middag neem je je snuisterijen mee om ze te laten taxeren en repareren, en dan zet je ze tentoon om potentiële klanten die misschien of misschien niet willen verwonderen over je spullen. Als je klaar bent, laad je je afval af bij een recyclingstation, en dan, met een handvol tickets, bezoek je een kermis om een wiel te draaien en, als je geluk hebt, meer geld te verdienen. De cyclus herhaalt zich dan, en je gaat verder met het voltooien van meer doelen, allemaal in de hoop om grotere schatten voor je winkel op te graven.

Schatkust is, bovenal, een korte en zoete interactieve ervaring die prioriteit geeft aan de korte momenten van vreugde die komen met de eenvoudige daad van schatzoeken. Het is zeker een van de eenvoudigste spellen van zijn soort, in tegenstelling tot, zeg, Trash Goblin – een spel dat je de taak geeft om oude artefacten te repareren en te restaureren tot een veel hogere standaard. Hoewel, dat is niet om te zeggen dat het niet een leuke hobby is om je in te storten. Integendeel, het is allemaal nogal leuk, gezien het feit dat het bijna onmogelijk is om te falen.

Je hoeft niet veel moeite te doen om vooruitgang te boeken in Schatkust. Aangezien je je zoektocht naar verborgen schatten begint met alle gereedschappen van het vak, kun je meer of minder voorwerpen opgraven en beginnen met winst te maken in de eerste twee of drie minuten. Bovendien, aangezien klanten naar alles kijken wat je mee naar de tafel brengt, word je nooit gevraagd om in te spelen op trendende artikelen. Gewoon, je gaat naar het strand, verzamel je voorwerpen en dan, na een goede ouderwetse poetsbeurt, stuur je ze naar je winkel. Het geld rolt binnen, en na een tijdje beginnen je ondernemersinspanningen een beetje gemakkelijker te worden.

Het zal waarschijnlijk geen grote verrassing zijn, maar de waarheid is, Schatkust is nogal licht qua gameplay, met de meeste inhoud en “uitdagingen” in de vorm van interactieve click-en-comb-puzzels. Met een van de gereedschappen tot je beschikking, heb je de kans om over kleine zakken zand te schrapen en voorwerpen te klikken die aan land komen. En om eerlijk te zijn, hetzelfde niveau van inspanning gaat over naar de meeste taken die je uitvoert in de loop van het verhaal. Het is geen belastend werk, maar het is bevredigend werk dat vreemd genoeg leuk is om je hoofd in te begraven voor korte periodes. En ik denk dat dat is wat Schatkust zo aantrekkelijk maakt: het feit dat het gewoon goed voelt om doorheen te bladeren.

Met enkele lichte winkelonderdelen en minigames om je bezig te houden voor de duur van zijn korte maar zoete zand-toppende avontuur, Schatkust zou een beroep moeten doen op fans van ontspannende interactieve spellen die je hand vasthouden terwijl je door het marketingproces navigeert. Het enige nadeel van al dit is dat, met geen grote uitdagingen om doorheen te werken, de kans dat het je verlangen naar een luxueuze ondernemerscarrière zal bevredigen, nogal klein is hier. Het is geen dergelijke ervaring. Het is schatzoeken – en schatten, schijnbaar, zijn hier niet zo moeilijk te vinden.

Al met al is er een wholesom indie hier die een aantal van de juiste vakjes aankruist – genoeg, misschien, om het te laten aansluiten bij de gebruikelijke “cozy” IPs in het veld. Het doet misschien niets om het bestaande blauwdruk te verbeteren, maar om eerlijk te zijn, het leunt in op de gebruikelijke trekjes van een cozy interactieve winkelsim om een perfect bruikbare ervaring te creëren. Met enkele charmante cartoon-achtige graphics en een goed niveau van detail in de omgevingen, Schatkust werkt zoals het is, en het levert precies wat het op de tin belooft. Voor mij is dat genoeg om de schep uit te houden.

Oordeel

Schatkust levert een korte, zoete en vreemd therapeutische schatzoeker die alle lieflijke kwaliteiten van een beginner-vriendelijke budget-IP heeft. Hoewel het geen echte technische complexiteit of evolutionaire gameplay-elementen heeft, biedt het een soepele en bevredigende ervaring die, als alles is gezegd en gedaan, goed voelt om in te graven. Voor sommigen zal het een beetje te basic lijken. Maar voor degenen die van incrementele winkelonderdelen en lichte minigames houden, zal het waarschijnlijk alle juiste vakjes aankruisen.

Als je op zoek bent naar een schat-gebaseerde empire-sim die meer dan capabel is om een kaars te houden tegen de likes van Trash Goblin, dan wil je misschien de zandkorrels van een alternatieve wereld afschrapen. Voor het record, is dit geen moeilijk spel, noch is het een spel dat je urenlang zal laten nadenken. Het is een schuldige genoegen, als het al iets is – een tijdverdrijf dat je weet nooit in staat zal zijn om bestaande gewoonten te vervangen, maar een dat je waarschijnlijk zal in hoge spirits brengen.