Flint: Schat van Vergetelheid Recensie (PS5, Xbox Series X/S, Switch, & PC)

Als een wereld van piraterij een droom voor je is, Flint: Schat van Vergetelheid kan precies zijn wat je nodig hebt. Met in gedachten, natuurlijk, dat pirate-thema games de laatste tijd niet helemaal de aangename ervaring waren die we hoopten. Maar het nieuwe spel van Savage Level en Microids heeft een aantrekkelijke charme en innovatie. Het probeert een nieuwe ruimte te creëren om te experimenteren met een slimme combinatie van ideeën. Nu, of die ideeën goed samenwerken, is een kwestie die het best aan het einde van onze Flint: Schat van Vergetelheid review hieronder wordt bekeken.

Geur van begraven goud

Het blijkt dat het verhaal van Treasure Island nog niet met ons klaar is. Het avontuur en historische roman van de Schotse auteur Robert Louis Stevenson vertelt een verhaal over piraten uit de 18e eeuw en hun jacht op begraven goud. Nou, Flint: Schat van Vergetelheid maakt het meeste van die wereld en neemt ons mee naar een prequel met de titulaire en fictieve gouden eeuw van piraterij, Kapitein Flint. Hoewel de setting en atmosfeer misschien vertrouwd lijken, voor wie de media tenminste heeft geconsumeerd, vertelt het spel een nieuw verhaal.

Flint heeft net gehoord over begraven schatten terwijl hij zijn tijd doorbrengt in een gevangenfort. Meer piraterijgoedheid komt naar boven als Flint begint met het maken van vrienden en het plotten van een ontsnapping uit de gevangenis. Hij nestelt zich snel bij zijn tweede bevelhebber, Billy Jones, en ze beginnen met het rekruteren van nog meer piraten en assistenten voor hun bemanning. Spoedig vaar je op een wilde avontuur, waarbij je allerlei vreemde vijanden tegenkomt en dichter bij je doel komt.

Dieper in de afgrond

In ongeveer tien uur of zo, zou je het hoofdverhaal moeten hebben voltooid, wat overigens best kort is, maar zoet. Er zijn een paar redenen om af te wijken van het uitgestippelde pad, met Flint: Schat van Vergetelheid dat zwaar leunt op een meer lineair gestructureerd pad. Erger? Het hoofdverhaal vraagt bijna dat je achter een specifiek item aan gaat of bepaalde NPCs ontmoet op manieren die je nauwelijks de ruimte geven om adem te halen. Nog erger? Je hebt geen kaart, mini-kaart of enig navigatiemiddel om je weg te vinden.

Over het algemeen kan navigatie en exploratie in het algemeen omslachtig zijn. Zeker niet omdat het saai en eenvoudig is, maar omdat je soms gewoon niet weet waar je naartoe moet. Als gevolg daarvan klik je willekeurig op items op het scherm, in de hoop op iets interactiefs te stuiten. Het is vermeldenswaard dat het scherm, hoewel ongelooflijk gedetailleerd, een pijn kan zijn om goed te onderzoeken. Een deel van deze reden is dat de camera vast is en, vreemd genoeg, flexibeler tijdens gevechten.

Stripboekleeftijd

Anderszins moet je rozen geven waar ze verdienen, en dat is met betrekking tot de visuele aspecten. Ze druipen van het scherm met charme en vreugde. Flint: Schat van Vergetelheid gebruikt een immersieve, sombere atmosfeer vol historische piratenthema’s en personages. Je springt van steden naar kampen, van jungles naar grotten, elk plaats divers en vol historisch geïnspireerde piraterijwereld. Je vindt piraten die in rum zijn gedoopt en, in andere regio’s, kom je op adembenemende bossen.

Het is nog verder bezegeld als het spel zijn stripboekstijl gebruikt om zijn verhaal te vertellen. Door stripboekstrips te doorbladeren, getekend met uitstekende professionaliteit en vol creativiteit, roepen ze verbluffende emoties op die je dieper in de gebeurtenissen van Flint en zijn bemanning trekken.

Over Flint gesproken, hij is best een charmerende figuur met een intrigerende persoonlijkheid. Hij is slim en praat vaak zijn weg door hindernissen heen. Veel van zijn rekruten stemmen in met het joinen van hem op basis van zijn gladde tong. Over het algemeen, hoewel het verhaal eenvoudig is, weet Flint: Schat van Vergetelheid met zijn levendige stripboekkunst, immersieve atmosfeer en gedetailleerde wereld je mee te slepen voor een wild avontuur.

Vlees op de botten

Exploratie levert niet alleen piraterijlore op. Het geeft je ook itemdrops en gevonden schatten. Itemdrops kunnen van alles zijn, van wapens tot granaten. Gevonden schatten kunnen echter worden verdeeld onder je bemanning voor het levelen. Je hebt die boost nodig, want gevechten groeien van kleine schaal tot militaire schaal. Je zal spoedig tientallen personages tegelijk besturen.

Gelukkig kun je tussen hen heen en weer schakelen. Bovendien nemen personages verschillende rollen in, of het nu op je schip is of in gevechten. Elke bemanningslid heeft een assistent en als ze in een gevecht zouden sterven, neemt de assistent hun plaats in. Wat betreft inhoud, zijn er niet veel verborgen items om te ontdekken. De locaties die je verkent en waar je vecht, zijn relatief klein in schaal en dus komt de vreugde van Flint: Schat van Vergetelheid te liggen aan het gevechtssysteem zelf.

Ik moet zeggen, Flint: Schat van Vergetelheid heeft het op het gebied van het gevechtssysteem ver geschopt. Het is ongelooflijk complex en biedt bijna tientallen manieren om te strategeren en verschillende ideeën te combineren. Je hebt je personages – maximaal 15 speelbare piraten – die vechten tegen ongeveer evenveel vijanden. Elke persoon heeft zijn sterke en zwakke punten die je moet overwegen voordat je ze in een gevecht inzet en soms synergiseert tussen bemanningsleden. Dit wordt gereguleerd door een kaartsysteem, waarbij elke kaart bepaalt welke vaardigheden en attributen een bepaalde persoon in een gevecht kan uitrusten. Voorzichtig zijn bij het kiezen van kaarten spreekt voor zich, aangezien ze het gevechtsresultaat drastisch kunnen beïnvloeden.

Op het rooster

Naast het verstandig beheren van je kaarten, heb je het daadwerkelijke tactische gebaseerde gevechtssysteem om rekening mee te houden. Je hebt actiepunten die je uitgeeft aan beweging en aanvallen. Beweging vindt plaats op een hexagonaal rooster. Het is niet alleen je personage naar de vijand bewegen, maar ook verschillende factoren overwegen. Bijvoorbeeld, je kunt je personage naast een persoon zetten die krachtiger synergiseert. Of je kunt je personage door een vijand heen bewegen en ze als resultaat verpletteren. Je kunt ook het milieu gebruiken om bepaalde resultaten te bereiken, zoals een vijand van een richel duwen of op het hoofd van een vijand vallen. Al deze acties vereisen zorgvuldige planning en strategie voordat je je volgende zet doet.

Wat betreft aanvallen, zijn die niet zo diep. Ze worden meer beïnvloed door elke persoon zijn vaardigheden en attributen, evenals wapens. Sommige personages zullen zware slagaders zijn, die vijanden gemakkelijk begraven. Anderen raken meer klappen per beurt en zijn de beste personages die vijandelijke schilden breken. Anderen kunnen meer schade incasseren enzovoort. Dus je moet verstandig zijn in je plaatsing, evenals de vijandelijke agenda en het milieu, enzovoort. Zeg, je kunt een bemanningsopstelling kiezen die floreert op AoE, maar als je gaat vechten in kleine ruimtes, kan de vijand de kleine schaal tegen je gebruiken.

Sinterklaas’ zak

Wapens, aan de andere kant, zijn best gevarieerd, van speren tot sabels en pistolen. Het is dus een kwestie van kiezen tussen ongewapend en wapengevecht. Dit is des te belangrijker als je bedenkt dat elke persoon een beperkte inventaris van drie slots heeft voor items en wapens. Tweehandige wapens nemen twee slots in beslag, bijvoorbeeld. Met alleen vuisten, kun je alle drie slots voor items gebruiken, die variëren van zeldzame helende verbanden tot granaten. Maar de grootste truc in het boek is in de dobbelsteenworpen.

Willekeurige kans

Zie, de resultaten van gevechten worden bepaald door het rollen van een dobbelsteen, door willekeurige kans. Het is zo’n dealbreaker dat één dobbelsteenrol genoeg kan zijn om de slag te keren in jouw of de vijandelijke voordeel. Gezondheid is niet zo gul. Alternatief kan het verliezen van een dobbelsteenrol resulteren in het breken van wapens, het beïnvloeden van wapeneffecten en aanvalsschade. Wanneer het in jouw voordeel werkt, is het een genot, vooral gezien hoeveel planning en gedachte je hebt gestoken in je bemanningsopstelling, beweging en aanvallen. Echter, wanneer de kansen niet in jouw voordeel zijn, kan het ontzettend frustrerend zijn, vooral in grotere gevechten. Het opnieuw doen van die gevechten kan op den duur zijn tol eisen, waardoor latere gevechten beginnen te voelen als een sleur.

Je kunt echter je kansen verbeteren door de wereld te verkennen voor dobbelsteenherrollen. Hoewel ze moeilijk te vinden zijn, kunnen herrollen het verschil maken in het behalen van overwinning. Echter, herrollen moeten ook spaarzaam en slim worden gebruikt. Over het algemeen heeft Flint: Schat van Vergetelheid veel onderdelen die het wiel draaien. Terwijl het het gevecht diep en complex maakt, kan het ook overweldigend zijn om je hoofd eromheen te wringen. De tutorials en regelssectie doet weinig om je weg te effenen in de complexiteit. Vaak ben je het gevechtssysteem aan het uitvinden op eigen kracht.

Uitspraak

Het is geen geheim dat Flint: Schat van Vergetelheid veel charmante en innovatieve concepten heeft. Echter, het heeft ook ruwe randjes die net zo zijn. Exploratie is strak, waardoor je wordt verstikt door zijn starheid en je geen navigatiemiddel hebt om je weg te vinden. Ondertussen kan gevechten een beetje te veel zijn om te ontcijferen en goed te doen. Voor fans van pirate-thema games en het RPG-genre in het algemeen, kun je de playthrough waard vinden.