Flint: Treasure of Oblivion Review (PS5, Xbox Series X/S, Switch, & PC)

Als een wereld van piraterij een droom voor je is, Flint: Treasure of Oblivion kan precies zijn wat je nodig hebt. Met in gedachten, natuurlijk, dat piraterij-thema games de laatste tijd niet helemaal de aangename ervaring waren waar we op hoopten. Maar het nieuwe spel van Savage Level en Microids heeft enige aantrekkelijke charme en innovativiteit. Het probeert zich een nieuwe ruimte te creëren om te experimenteren met een slimme worp van ideeën. Nu, of die ideeën goed samenwerken, is een kwestie die het beste aan het einde van onze Flint: Treasure of Oblivion review hieronder kan worden beoordeeld.

Geur van begraven goud

Het blijkt dat het verhaal van Treasure Island nog niet helemaal met ons klaar is. Het avontuur en historische roman van de Schotse auteur Robert Louis Stevenson vertelt een verhaal over piraterij in de 18e eeuw en hun jacht op begraven goud. Nou, Flint: Treasure of Oblivion maakt het meeste van die wereld en neemt ons mee naar een prequel met de titulaire en fictieve gouden eeuw van piraterij, Captain Flint. Hoewel de setting en atmosfeer vertrouwd kunnen lijken, voor degene die de media tenminste hebben geconsumeerd, vertelt het spel een nieuw verhaal. 

Flint heeft net gehoord over begraven schatten tijdens zijn tijd in een gevangenfort. Meer piraterij-goedheid sijpelt door het spel heen als Flint begint vriendschappen te sluiten en een ontsnappingsplan te smeden. Hij nestelt zich snel bij zijn tweede bevelhebber, Billy Jones, en ze beginnen meer piraten en assistenten voor hun crew te rekruteren. Spoedig vaar je op een wilde avontuur, waarbij je allerlei bizarre vijanden ontmoet en dichter en dichter bij je doel komt. 

Dieper in de afgrond

In ongeveer tien uur tijd, zou je het hoofdspel moeten hebben afgerond, wat overigens best kort is, maar zoet. Er zijn een paar redenen om af te wijken van het uitgestippelde pad, met Flint: Treasure of Oblivion die zwaar leunt op een meer lineair gestructureerd pad. Erger? Het hoofdspel eist bijna dat je naar een specifiek item zoekt of bepaalde NPCs ontmoet op manieren die je amper de ruimte geven om adem te halen. Nog erger? Je hebt geen kaart, mini-kaart of enig navigatiehulpmiddel om je weg te vinden.

Over het algemeen kan navigatie en exploratie in het algemeen omslachtig zijn. Zeker niet omdat het saai en eenvoudig is, maar omdat je soms gewoon niet weet waar je naartoe moet. Als gevolg daarvan klik je willekeurig op items op het scherm, in de hoop iets interactiefs te vinden. Het is ook vermeldenswaard dat het scherm, hoewel ongelooflijk gedetailleerd, een pijn kan zijn om gebieden rondom je goed te onderzoeken. Een deel van deze reden is dat de camera vast is en, vreemd genoeg, flexibeler tijdens gevechten.

Stripboekleeftijd

Anderszins moet je rozen geven waar ze zijn verdiend, en dat is met betrekking tot de visuals. Ze druipen van het scherm met charme en vreugde. Flint: Treasure of Oblivion gebruikt een immersieve, sombere atmosfeer doorspekt met historische piraterij-thema’s en personages. Je springt van steden naar kampen naar jungles en grotten, elk gebied divers en doorspekt met een historisch geïnspireerde piraterijwereld. Je vindt piraten die dronken zijn van rum en, in andere regio’s, stuit je op adembenemende bossen.

De deal is verder verzegeld wanneer het spel zijn stripboekstijl gebruikt om zijn verhaal te vertellen. Door stripboekstrips te bladeren, getekend met uitstekend professionalisme en barstend van creativiteit, roepen ze verbluffende emoties in je op die je dieper in de gebeurtenissen van Flint en zijn crew trekken.

Over Flint gesproken, hij is een charmerende figuur met een intrigerende persoonlijkheid. Hij is slim en praat vaak zijn weg door hindernissen heen. Veel van zijn rekruten stemmen ermee in om zich bij hem aan te sluiten op basis van de gladheid van zijn tong. Over het algemeen, hoewel het een eenvoudig verhaal is, weet Flint: Treasure of Oblivion met zijn levendige stripboekkunst, immersieve atmosfeer en gedetailleerde wereld je voor een wild avontuur te winnen.

Vlees op de botten

Exploratie levert niet alleen piraterij-lore op. Het geeft je ook item-drops en gevonden schatten. Item-drops kunnen van alles zijn, van wapens tot granaten. Gevonden schatten kunnen echter worden verdeeld onder je crew voor het levelen van je personage. Je hebt die boost nodig, want gevechten groeien van kleinere schaal tot militaire schaal. Je zult spoedig tientallen personages tegelijk controleren.

Gelukkig kun je tussen hen schakelen. Ook nemen personages verschillende rollen in, of het nu in je schip of in gevechten is. Elk crewlid heeft een assistent, en als ze in gevechten zouden sterven, neemt de assistent hun plaats in. Wat betreft inhoud, zijn er niet veel verborgen items om te ontdekken. De locaties die je verkent en bevecht, zijn relatief klein in schaal, en dus komt de vreugde van Flint: Treasure of Oblivion uiteindelijk neer op het gevechtssysteem zelf. 

Ik moet zeggen, Flint: Treasure of Oblivion heeft het op het gebied van het gevechtssysteem ver geschopt. Het is ongelooflijk complex en biedt bijna tientallen manieren om je volgende zet te plannen en verschillende ideeën te combineren. Je hebt je personages – maximaal 15 speelbare piraten – die vechten tegen ongeveer hetzelfde aantal vijanden. Elk personage heeft zijn sterke en zwakke punten die je moet overwegen voordat je ze in gevechten inzet en soms synergiseert tussen crewleden. Dit wordt geregeld door een kaartsysteem, waarbij elke kaart de vaardigheden en attributen bepaalt die een bepaald personage in gevechten kan uitrusten. Voorzichtig zijn bij het kiezen van kaarten spreekt voor zich, aangezien ze de statussen en de uitkomst van het gevecht aanzienlijk kunnen beïnvloeden. 

Op het rooster

Naast het verstandig beheren van je kaarten, heb je het daadwerkelijke tactische beurten-gebaseerde gevechtssysteem om rekening mee te houden. Je hebt actiepunten die je uitgeeft aan beweging en aanvallen. Beweging vindt plaats op een hexagonaal rooster. Het is niet alleen je personages naar de vijand verplaatsen, maar ook verschillende factoren overwegen. Bijvoorbeeld, je kunt je personage naast een personage plaatsen dat meer kracht heeft. Of je kunt je personage door een vijand heen verplaatsen en ze verpletteren als gevolg, of hun gezondheid drainen. Nog steeds kun je het milieu gebruiken om bepaalde resultaten te bereiken, zoals een vijand van een richel duwen of op het hoofd van een vijand vallen. Al deze opties vereisen zorgvuldige planning en strategie voordat je je volgende zet doet.

Wat betreft de aanvallen, zijn die niet te diep. Ze worden meer beïnvloed door elke persoonlijke vaardigheden en attributen, evenals wapens. Sommige personages zullen zware slag leveren, vijanden gemakkelijk begraven. Anderen raken meer slagen per beurt en zijn de beste personages die vijandelijke schilden breken. Anderen kunnen meer schade incasseren, enzovoort. Dus, je moet verstandig zijn in je plaatsing, maar ook de vijandelijke agenda en het milieu overwegen. Zeg, je kunt een crew-samenstelling kiezen die floreert op AoE, maar als je gaat vechten in kleine ruimtes, kan de vijand de kleine schaal tegen je gebruiken. 

Sinterklaas’ zak

Wapens, aan de andere kant, zijn behoorlijk gevarieerd, van speren tot sabels en pistolen. Het is een kwestie van kiezen tussen ongewapend en gewapend gevecht. Dit is vooral belangrijk als je bedenkt dat elke persoon een beperkte inventaris van drie slots heeft voor items en wapens. Tweehandige wapens nemen twee slots in beslag, bijvoorbeeld. Met alleen vuisten kun je alle drie slots voor items hebben, die variëren van zeldzame genezingsverbanden tot granaten. Maar de grootste truc in het boek is in de dobbelsteenwerpen. 

Willekeurige kans

Zie, de resultaten van gevechten worden bepaald door de worp van een dobbelsteen, door willekeurige kans. Het is zo’n dealbreaker dat één dobbelsteenworp genoeg kan zijn om de loop van de gebeurtenissen in jouw of de vijandelijke richting te veranderen. Gezondheid is niet zo gul. Als alternatief kan het verliezen van een dobbelsteenworp resulteren in het breken van wapens, het beïnvloeden van wapeneffecten en aanvalsschade. Wanneer het in jouw voordeel werkt, is het een vreugde, vooral gezien hoeveel planning en gedachte je hebt gestoken in je crew-samenstelling, beweging en aanvallen. Echter, wanneer de kansen niet in jouw voordeel zijn, kan het ontzettend frustrerend zijn, vooral in grotere gevechten. Het opnieuw moeten doen van die gevechten kan op den duur zijn tol eisen, waardoor latere gevechten beginnen te voelen als een sleur. 

Je kunt echter je kansen verbeteren door het milieu te verkennen voor dobbelsteenherwerpen. Hoewel ze moeilijk te vinden zijn, kunnen herwerpen een groot verschil maken in het behalen van de overwinning. Echter, herwerpen moeten ook spaarzaam en slim worden gebruikt. Over het algemeen heeft Flint: Treasure of Oblivion veel onderdelen die het wiel draaien. Terwijl het het gevecht diep en complex maakt, kan het ook overweldigend zijn om je hoofd eromheen te krijgen. De tutorials en regelsectie doen niet veel om je weg te vergemakkelijken in de complexiteit. Vaak moet je het gevechtssysteem zelf uitzoeken.

Oordeel

Het is geen geheim dat Flint: Treasure of Oblivion veel charmante en innovatieve concepten heeft. Echter, het heeft ruwe randen die net zo zijn. Exploratie is strak, waardoor je wordt verstikt en je geen navigatiehulpmiddel hebt om je weg te vinden. Ondertussen kan gevechten een beetje te veel zijn om te ontcijferen en goed te krijgen. Voor fans van piraterij-thema games, echter, en het RPG-genre in het algemeen, kun je de playthrough waard vinden.