The Outer Worlds 2 Recensie (PS5, Xbox Series X/S, & PC)

Wanneer ik denk aan een goede RPG, denk ik niet alleen aan de vrijheid om mijn build en loadout aan te passen, maar ook om de persoon te creëren en te definiëren die ik wil zijn. Een vrolijke do-gooder, een mindlessly trigger-happy, een sluwe bastard die geen enkele vijand ziet aankomen… en zo verder. Als ik geluk heb, krijg ik misschien zelfs de vrijheid om mijn eigen keuzes te maken, gebaseerd op mijn karakter. En leef met de gevolgen voor mezelf, mijn metgezellen en de wereld waarin ik leef. Dit, voor mij, is een echte, excellente RPG-ervaring die zelden wordt behaald door de huidige opties op de markt.

Obsidian Entertainment is een van de weinige studios die dichtbij zijn gekomen om de spijker op de kop te slaan met compleet spelersgerichte RPG-playthroughs. Avowed, Grounded, Fallout… om er een paar te noemen. Voor de sci-fi, post-apocalyptische onderneming, brachten ze The Outer Worlds uit in 2019, wat, hoewel het niet perfect was, zeker zijn stempel heeft gedrukt onder de beste space-faring avonturen. Met de nieuwe sequel, is de hoop dat de fouten zijn gladgestreken en dat nieuwe veranderingen en verbeteringen zijn toegevoegd om de serie op de kaart te zetten van de beste RPG’s die het proberen waard zijn.

Dus, hoe doet het nieuwe spel het? Laten we dat uitzoeken in onze The Outer Worlds 2-review hieronder.

In de Verre Toekomst

We hebben allemaal verschillende theorieën over waar de mensheid naartoe gaat in waarden, economie, technologie en ruimte. Terwijl je misschien de mening hebt dat een optimistische toekomst waarin bronnen eerlijk en vierkant worden verdeeld onder kolonies, lijken veel mensen naar een toekomst te neigen die wordt gedreven door kapitalisme. Een waarin machtshongerige facties en particuliere bedrijven de bronnen controleren en heerschappij voeren over de minder fortuinlijken. Eerlijk gezegd, niet ver van de huidige staat van zaken in onze wereld, wat The Outer Worlds 2‘s satirische kijk op de overname van de ruimte door megacorporaties raakt.

De nieuwe setting op de geïsoleerde kolonie van Arcadia is niet alleen een toeristische onderneming van wat ver vooruit is. Maar het kan eigenlijk veel hebben om naar te verwijzen. Als resultaat word je meteen meegesleept in de post-apocalyptische, futuristische, sci-fi-reis van het sterrenstelsel op het punt van instorten. Zelfs als newbie, The Outer Worlds 2 is een zelfstandige entry die zijn kostbare tijd neemt om het podium te zetten voor de personages in het spel, de facties waar je je invloed in wilt nestelen, en hopelijk, een positieve markering die dingen zal veranderen voor het beter. Het kan een langzame brand zijn in de eerste helft. Maar het zal je zeker niet helemaal verliezen, terwijl je je ritme vindt in de schoenen van de Stranger, een agent van de Earth Directorate.

Ge-personifieerde Bestanden

De Stranger is iemand die je morele en ideale zo dicht bij het hart kan nabootsen, en recht vanaf het begin. Gebaseerd op achtergrond, eigenschappen, uiterlijk en vaardighedenkeuzes, kun je de soort persoon creëren die je wilt zijn. En het is allemaal opzettelijk: geen van de keuzes van eigenschappen en vaardigheden over de hele linie. Je achtergrond kan een ex-gevangene, gokker, professor of meer zijn. Eigenschappen geven je slechts één positieve en één negatieve keuze. Dus, briljant, gelukkig, ziek, enz. Vaardigheden, daarentegen, zijn waar het echte plezier begint, wanneer je twee vaardigheidspunten hebt om te besteden aan twee van de 12 vaardigheden. Explosieven, geweren, sluipen, hacken, medisch, enz. zijn allemaal mogelijke vaardigheden om in je startbuild te plaatsen.

Zelfs voordat The Outer Worlds 2 begint, ben je al zorgvuldig nadenkend over je karakterpersoonlijkheid en -vaardigheden. En de keuzes die je maakt, zullen een verhaal en gevecht hebben. Misschien kun je gemakkelijk speechchecks passeren met een sluwe houding of puzzels oplossen als een professor. Je build kan melee, stealth-georiënteerd of meer zijn, levelen in je startvaardigheden naarmate je vijanden vermoordt en quests voltooit. En voor een nette touch, sluit je karakterbuild je op in een specifiek pad, een die moeilijk zal zijn om te veranderen in het spel. En dat is eerlijk gezegd perfect, nabootsend het echte leven, waar je niet exact de keuze hebt om efficiënt te worden in sluipen en dan plotseling te veranderen in iemand die mensen met absolute precisie neerschiet.

Verwend met Keuze

Fouten keren ook terug uit het eerste spel, hoewel ze hier meer overtuigend zijn geïmplementeerd. The Outer Worlds 2 volgt je onderbewuste gedrag: stelen, liegen, hurken, herladen, consumeren, enz. Hoe vaker je je met bepaalde gedragingen bezighoudt, hoe groter de kans dat een fout ontstaat, waardoor je de optie krijgt om een bonus te verdienen tegen een prijs. Dus, je gaat niet exact verliezen, met sommige bonussen zoals grotere magazijnen of lagere prijzen bij verkopers die handig zijn. Maar je moet zorgvuldig de afwegingen overwegen, zoals schadevermindering of gebrek aan schadebestendigheid zodra je wordt gespot. Gelukkig kun je de fout weigeren of de afweging genezen met een voordeel of upgrade.

Voordeel is beschikbaar na het levelen van gekozen vaardigheden en is breed, verhogend je genezing, verhogend je schadebestendigheid of schade-uitvoer. Sommige geven een instant herladen wanneer het magazijn leeg is. Dus, echt, er zijn veel manieren om je karakterprogressie te omzeilen, met elk bonus, voordeel en afweging die in de menu’s worden gemarkeerd. In die zin heeft The Outer Worlds 2 echt zijn voorgangers’ RPG-systemen verfijnd en verbeterd.

Zo veel keuze dat je playthrough betekenisvol en boeiend maakt. En dat is nog niet eens inclusief de toegenomen opties voor wapens, gadgets en mods. Zelfs munitie komt in vier soorten. Je zult vijanden neerschieten met kogels die hen in as veranderen, wat handig is wanneer je van plan bent om geen bewijs van je aanwezigheid achter te laten. En het is allemaal zo’n genoegen om te leren en te ontdekken van alle wapen- en karakterbuilds The Outer Worlds 2 biedt.

Maatjes aan Je Zijde

Sommige van de beste RPG’s kunnen vaak bepaalde vitale functies verlaten, maar niet The Outer Worlds 2. Obsidian heeft aandacht besteed aan de metgezellen, die je geleidelijk aan wint voor je missie. Ze zijn allemaal vertegenwoordigers van verschillende bedrijven en brengen met zich mee de idealen die hun achtergronden prediken. Het is veel welkom, aan de ene kant, als het dient als exploratiepunten voor het leren van meer over de innerlijke werking van de facties waar je je invloed in wilt nestelen (of neerhalen). Aan de andere kant, kan het botsen met wat natuurlijk zou moeten zijn in een groep die samen reist en idealiter zou moeten reageren op elkaars persoonlijkheden en idealen.

Wanneer je genadeloos leden van bepaalde facties vermoordt, bijvoorbeeld, kan de respectieve metgezel van die factie het aan het hart leggen en zelfs je dienst verlaten. En die gevolgen die je reis kunnen ontwrichten, voegen diepte toe aan je reis. Maar onderling lijken metgezellen elkaar niet te deren. Maar zelfs ik erken mijn te diep graven in hoe perfect The Outer Worlds 2 zou moeten zijn. Het voert gewoon zo veel briljante ideeën uit met zijn dialoogsystemen en keuzes die een impact hebben, om te verwachten dat het zich uitstrekt tot de dynamiek van je metgezellen. The Outer Worlds 2 lijkt elke twist die je met de metgezellen zou kunnen hebben, te verhelpen door unieke vaardigheden toe te voegen voor elk die je kunt levelen naar je discretie. En in ruil daarvoor, geniet je van de voordelen die ze brengen wanneer ze je helpen in gevechten.

Gevecht

Het is jammer dat ik weinig ruimte heb gelaten om over gevecht te praten, aangezien het een belangrijk deel is van The Outer Worlds 2‘s playthrough. En gelukkig leunt het niet naar de gehaaste systemen die het genre vaak lijdt. Deze keer is het gevecht verfijnd genoeg om knap en bevredigend te voelen. Het had te maken met de immense wapenvariëteit, die alle soorten wacky en absurde mods omvat. Maar ook, de verbeterde precisie en gewicht van aanvallen maken vijandelijke ontmoetingen spannend.

Het is een schande, echter, dat de vijandvariëteit kan ontbreken, met dierentypen, humanoïden en robots onder de belangrijkste vijanden die je tegenkomt. Ze respawnen niet, ook. Dus, hoezeer je ook terug wilt gaan, op zoek naar geheimen en collectibles die je misschien hebt gemist, sprinten over grote stukken lege land maakt voor een aanvankelijk bombastische ervaring die saaier wordt per minuut.

Maak geen fout, echter, herhaalde playthroughs zullen nodig zijn. Als niets anders, om de alternatieve builds, paden en gevolgen te ontdekken die verschillende keuzes zouden opleveren.

Uitspraak

The Outer Worlds 2 is een RPG-ervaring die aan zijn genre voldoet, en dan nog wat. Pure controle en vrijheid om te beslissen wie je karakter wilt zijn. Niet te vergeten hoe je wilt interacteren en vechten met vijanden. Je zult zelden de tools missen die je nodig hebt om het pad te kiezen dat het meest intrigerend is voor jou. En de vijanden die je tegenkomt, zullen bevredigend zijn om te vechten. Het enige caveat is vijandvariëteit, die zeker meer verrassende ontwerpen en plaatsing kan gebruiken.

Het hebben van metgezellen van rivaliserende bedrijven lijkt onnatuurlijk voor hen om samen te reizen. Maar voor het verder brengen van het verhaal, neem ik het. In feite, ik neem het allemaal, wat voor problemen er ook mogen zijn die voor mijn vergrootglas wegkruipen. Hoe dan ook, veel is goed gedaan. Misschien zelfs perfect, wanneer je op zoek bent naar je stempel te drukken op post-apocalyptische, futuristische ruimte.