Taxi Life: Een Stedelijke RijSimulator Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Na het besteden van het afgelopen decennium of zo aan het pendelen naar Londen vanuit de buitenwijken van de hoofdstad, heb ik waarschijnlijk meer dan genoeg kleine gesprekken met lokale taxichauffeurs gehad om een leven lang te duren. Wat meer is, als ik een penny had verdiend voor elke keer dat ik aan die taxichauffeurs vroeg of ik de laatste klant van de dag was, of als ze het geschenk van voorkennis hadden en de mogelijkheid om de weersverwachting voor de volgende ochtend te voorspellen, zou ik zonder twijfel genoeg hebben om de basis te leggen voor mijn eigen vervoersnevenactiviteit. Maar dat is nog niet helemaal gebeurd, en dus ben ik helaas genoodzaakt om genoegen te nemen met het tweede beste; specifiek, Taxi Life: Een Stedelijke RijSimulator.

Om het duidelijk te zeggen, ik kan rijden. Dat gezegd hebbende, met twee van mijn kinderen die de irritante gewoonte hebben om verpakkingen en lollystokjes overal in de achterbank te laten slingeren, kan ik niet zeggen dat ik ooit de luxe heb gehad om te genieten van het feit dat ik kan rijden, laat staan de middelen om een Peugeot 5008 om te toveren tot een elegante vervoersvorm voor een hoge klant. Maar in de wereld van Taxi Life zijn dergelijke eenvoudige genoegens vaak gemakkelijk te verkrijgen; er zijn geen verpakkingen, en er zijn geen opgekauwde en uitgespuwde lollyfragmenten. In deze wereld is het mijn auto, en ik heb volledige toegang tot elk mechanisch onderdeel. Wat meer is, ik controleer de aux-lijn; Baby Shark is slechts een klein stofdeeltje, en de sissende hop van een Spaanse kwartet is in volle gang. Tenslotte.

Taxi Life: Een Stedelijke RijSimulator is uit, en het brengt een flinke portie Barcelona met zich mee om een grote hap uit te nemen. De vraag is, is het waard om in te rijden? Laten we praten.

Welkom in Barcelona

Het is niet nodig om een genie te zijn om het concept achter Taxi Life: Een Stedelijke RijSimulator te begrijpen, noch om een autotechnicus te zijn om te beseffen dat, wanneer het gaat om het rijden van een taxi door de drukke straten van Barcelona, het beter is om het pedaal in te drukken dan om het tot het metaal te duwen. Dit is geen racegame, noch is het een excuus om los te gaan en te trollyen door een bloeiende metropool terwijl je je dreunende beats laat horen en je tegenstanders tegen de stoeprand aan rijdt. Dit is, om het zo te zeggen, eenvoudig, licht verteerbaar genot op een zilveren schaal, en niet te vergeten een poort voor diegenen die een paar kwaliteitsuren willen doorbrengen met het opbouwen van een netwerk van klanten en het vinden van elke excuus om de verkeersregels te volgen.

Het doel van het spel is zo duidelijk als de dag: bouw een transportimperium vanaf het asfalt, en verhoog je reputatie door nieuwe onderdelen voor je auto te verkrijgen en nieuwe routes te vinden om brandstofverbruik te verminderen. Met een flinke portie Barcelona in de palm van je hand, zul je, de beginnende bestuurder, de kans krijgen om achter het stuur te kruipen en, nou ja, dingen te laten gebeuren. Het is een eenvoudige instelling, en een die zonder twijfel luie handen redelijk bezig zal houden, en diegenen met een zwak voor alles wat in de verte ook maar enigszins gezellig is, zullen zich in hun stoelen laten zakken voor een handvol uren.

Het beginnen in Taxi Life is niet zo anders dan wat je zou verwachten in een andere wereld van zijn soort. In een zeer armoede-tot-rijkdom-sens, begint het spel met slechts de meest essentiële dingen: een huls van een auto, en een zak vol kleingeld dat in een van de verschillende onderdelen kan worden gestopt, of het nu een nieuw set wielen of een verse verflaag is. Het is eenvoudig, rechttoe rechtaan, en oh zo formule-achtig.

Van Asfalt tot Apex

Natuurlijk, het zou geen echte bedrijfssimulatiespel zijn als het niet op de een of andere manier je innerlijke financiële kenner zou aanspreken. Het blijkt dat het spel wel zijn aandeel aan extra functies heeft om te jongleren, zoals prime locaties om te kopen, parttime chauffeurs om in de gaten te houden, en een hele reeks persoonlijke upgrades om in evenwicht te brengen met je bestaande upgrades. Kortom, Taxi Life is niet zomaar een doorsnee rijgame; er is veel meer aan dan dat, en het duurt niet lang om te beseffen dat, om echt te slagen op de transport monopolie, je eerst moet komen tot een aantal echte wereldproblemen.

Wanneer alles is gezegd en gedaan, is het grootste deel van het spel vrij rechttoe rechtaan en perfect verteerbaar, aangezien het meer of minder het geval is van het vinden van je klanten en het ontgrendelen van nieuwe delen van de stad om wortels te planten en de groei van je bedrijf te stimuleren. Het enige grote nadeel van al dit, zijn een chauffeur in een dichtbevolkte stad, is dat regels wel van toepassing zijn. En wanneer ik dat zeg, bedoel ik, je moet stoppen bij verkeerslichten, en je moet je onthouden van parkeren in een afgezette zone op straat. Net als in het echte leven, als je niet voldoet aan een van deze strikte regels, zal je uiteindelijk eindigen met een parkeerbon, een deuk in je auto, of, in het ergste geval, een ontevreden passagier.

Er is een zilveren rand aan al dit, echter: extra chauffeurs kunnen, en zullen vaak een groot deel van de verantwoordelijkheid op zich nemen en je taken voor je uitvoeren. Met andere woorden, als je begint moe te worden van het omgaan met dezelfde oude richtlijnen, dan kun je, vreemd genoeg, de boot afvaren. Kan niet klagen.

Van 9 tot 5

Ik moet zeggen, de hoeveelheid details die zijn toegevoegd aan de daadwerkelijke rijervaring is niets minder dan uitzonderlijk. Van de richtingaanwijzers tot de brandstoftank, de koplampen tot het raam, en vrijwel alles wat een alledaagse voertuig vormt — elk en ieder aspect speelt een rol in je reis, en het is jouw verantwoordelijkheid om elk onderdeel in de gaten te houden en de gadgets en snufjes voor altijd te laten doorgaan.

Behalve de uitgebreide collectie knoppen en functies, is Taxi Life ook in het bezit van een zeer, zeer mooie locatie. Het is zo esthetisch aantrekkelijk, zelfs, dat het gemakkelijk is om de saaie aard van achter een stuur zitten tijdens het spitsuur te negeren en jezelf te laten onderdompelen in de pure schoonheid van alles. Zeker, het is verschrikkelijk saai op sommige momenten — meer zo wanneer je klant vastbesloten is om de andere kant van de stad te bereiken en er een paar honderd auto’s tussen je ankerpunt en de eindbestemming zijn, maar hey — dat is waar autoradio’s voor zijn, toch? Toch.

Ik zal niet tegen je liegen, Taxi Life kan beginnen te irriteren aan je laatste zenuw op een gegeven moment, en het is voornamelijk vanwege het feit dat de AI, of de NPC-chauffeurs in dit geval, net zo op de hoogte zijn van de regels van de weg als een pad van de functionaliteit van een vonkplug. En dat is een echte bummer, aangezien het spel ironisch genoeg elke moeite doet om het boek naar je toe te gooien om elke potentiële ongevallen te vermijden, maar het faalt ook wanneer het gaat om het serveren van hetzelfde verhaal aan de burgers van Barcelona. Als gevolg hiervan, moet je een flinke hoeveelheid botsingen en schrammen verwachten — zelfs wanneer je volgens de regels speelt.

Uitspraak

Ik ga niet met mijn handen in de lucht zwaaien en zeggen dat Taxi Life: Een Stedelijke RijSimulator het meest spannende simulatiespel is, want het is dat niet. Om het bot te zeggen, het spel is, zoals de titel al aangeeft, saai — en dat is iets wat je moet verwachten wanneer je vrijwillig achter het stuur kruipt en je ascensie als Spaanse taxichauffeur begint. Het heeft zijn momenten, zeker, en de aandacht voor details zowel binnen als buiten de taxi zijn echte pluspunten. Maar aan het einde van de dag, zijn er echt maar zo veel keren dat je het leer van je stuur kunt trekken terwijl je wacht tot een reeks agressieve chauffeurs de drempel tussen de lichten en de aangrenzende straat overschrijden.

Natuurlijk, je hebt niet echt de gave van voorkennis nodig om te kunnen raden wat Simteract’s nieuwste rijsimulator inhoudt, aangezien het vrijwel tussen de marges van de titel in zwart en wit is geschilderd. Met dat gezegd, als je hoge verwachtingen had van het duiken in iets wat een beetje sneller is dan de gemiddelde lookalike, dan kun je overwegen om je wiel naar een andere route te rollen. Maak je geen zorgen, Barcelona kan een heleboel plezier zijn, maar het hangt allemaal af van of je in staat bent om je aan de regels te houden. Als je liever door elk stopbord heen zou scheuren in een brandende gloed van glorie, dan ben je beter af met iets als The Crew of Forza Horizon 5.