TactiCats Review (PC)

Het is niet helemaal zo anarchistisch of gruwelijk als Hotline Miami, maar het was een toevallige ontmoeting waar ik vreemd genoeg trots op ben dat ik erop ben gestuit. In de vreemdste tijden was het eigenlijk TactiCats dat mij vond—een op katten gerichte “pixel party”-game die gewoon een veelheid aan competitieve spelmodi beloofde om door te spelen, verzamelbare kittens om vrij te spelen, en een levendige voxelwereld die tot de nok gevuld is met opgevoerde krachten, geïmproviseerde vallen, en een veelvoud aan verschillende obstakels en andere uitdagingen om te overwinnen. Het was allemaal daar, en hoewel ik er in eerste instantie geen wijs uit kon, duurde het niet lang voordat de primaire obsessie met huisdieren begon toe te slaan. Ik wist niet waar ik me voor aanmeldde — maar het had katten, en dat was genoeg stimulans. Kinderachtig, maar ik troostte me met de gedachte dat ik niet de enige was. Om je een beeld te geven, TactiCats is een top-down, snorvriendelijke “pixel party”-game—een beat ’em up brawler, als je wilt, waarin tot vier spelers het tegen elkaar opnemen in een reeks achtertuinruzies en andere tastbare spelmodi. Het is niet helemaal zo gacha-gericht als, bijvoorbeeld, Pokemon, maar het heeft wel zijn deel aan verzamelbare kittens en andere unieke power-ups. Echter, in zijn kern is het een competitief (maar onverontschuldigend beginnersvriendelijk) spel, en als zodanig een zachte opstap naar de archipel van online gaming. Er zit iets meer in dan dat, maar die brug slaan we over wanneer we er zijn. Als je met ingehouden adem aan je poten hebt gelikt, speelend met de gedachte om een exemplaar van HungryDingo‘s nieuwste aanwinst op PC aan te schaffen, dan ben je op de juiste plek. Hier is alles wat je moet weten over TactiCats…

Putting Paws to Paper

TactiCats is, eerst en vooral, een PvP arena-brawler, dus hoewel het een schattige esthetiek heeft en een heleboel slappe kittens bevat, is het niet zo zorgeloos als het eruitziet. Nou, ik zeg dat alsof het suggereert dat het een nest van meedogenloze combo’s en onvervalst geweld is — en dat is het helemaal niet. Nee, wat je hier hebt is een beginnersvriendelijke vechter—een titel voor vier spelers die elke feliene vechter de kans geeft om tegen hun tegenstanders te vechten met een reeks power-ups en andere schraperige tactieken. Er zijn verschillende modi om uit te kiezen, die elk je in staat stellen om te wisselen tussen een nogal generieke verzameling kaarten—woonkamer, keuken, achtertuin en basketbalvelden, om er maar een paar te noemen—en een reeks uitdagingen te voltooien. En dat is ongeveer de kern ervan. TactiCats is geen dramatisch moeilijk spel om te leren. Het is echter wel een spel dat zich houdt aan een losse trial-and-error-configuratie—een proces dat voornamelijk bestaat uit het afwisselen tussen een reeks vaardigheden totdat je correct bepaalt welke gevechtstactiek het beste is, en welke power-ups de meeste schade kunnen aanrichten, enzovoort. Zodra je die tactieken onder de knie hebt en een paar rondes onder je riem hebt geveegd, opent het spel de sluizen voor een collect-a-thon-ervaring—een bijzaak die je in essentie de kans geeft om verschillende kittens vrij te spelen en alternatieve strategieën op het slagveld uit te proberen. En dat is echt waar de gameplay uit bestaat: vechtende kittens, en je strepen verdienen om meer kittens te verwerven voor toekomstige gevechten. Is dit een bekroond concept? Nee — maar het werkt.

It’s a Pixel Party