Straat Power Football Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Als er één spel is dat een sequel verdient—nee, nodig heeft, is het FIFA Street. Helaas is er een leegte achtergelaten op het asfalt, en alles wat overblijft in zijn kielzog is een schat aan zo bekende franchises die, om eerlijk te zijn, hun koers in het afgelopen decennium niet hebben veranderd. Met Street Power Football, echter, is er een sprankje hoop begraven achter het doel. Het mag dan geen FIFA Street zijn, noch Mario Strikers — maar het heeft zijn hart op de juiste plaats en de bal op de juiste kant van het veld. De vraag is, hoe staat het ervoor in een wereld die enigszins ontbreekt aan concurrentie?

Het duurt minder dan twee minuten om de bedoeling van Street Power Football te doorgronden. Als de dichtstbijzijnde benadering van FIFA Street, duwt het zichzelf de wereld in en streeft ernaar om een onvergetelijke goal te scoren, niet met de bedoeling om zijn grootste rivaal te kleineren, maar om fans van de sport te herinneren dat er een markt is buiten de conventionele wereld van gelicenceerd voetbal. Het weet wat de fanbase wil, en het weet dat, als je genoeg van die ouderwetse straatcultuur in een spel stopt, je meer kunt aantrekken dan de doelgroep.

Hier is het slechte nieuws: Street Power Football, in tegenstelling tot wat er op de verpakking staat, is geen goede voetbalgame. Zie, terwijl het die dorst naar straatvoetbal en de glitterende animaties, nineties-throwback-remixes en nutmeg-polish heeft om een waardige goal te scoren, ontbreekt het aan presentatie, spanning en slecht geoptimaliseerd spel, waardoor het moeilijk is om er een band mee op te bouwen. Bovendien, aangezien het geen carrièregericht spel is, maar eerder een verzameling mini-spellen en ego-opblazende autobiografische sequenties, is er niets voor je om van te genieten.

Waarschijnlijk het slechtste aan Street Power Football is de gameplay. In tegenstelling tot je moderne voetbalspel zijn de besturingen hier onbegrijpelijk houtachtig en sloom. Passen, schieten en trucs uitvoeren, bijvoorbeeld, worden stijf en zonder technische flair gemaakt. En helaas wordt ditzelfde probleem overgebracht naar de meeste, zo niet alle spelmodi. Het wil stijlvol zijn, maar het faalt om een luchtdichte besturingssysteem te implementeren dat goed aanvoelt om te gebruiken. Helaas ben je overgeleverd aan een verzameling mini-spellen die niets toevoegen of een blijvende indruk achterlaten van je rechtervoet.

Ik had veel frustrerende momenten in Street Power Football, meestal gebouwd rond een gebrek aan transparantie in de regels, in het algemeen. En, als het de regel niet was die de ervaring verpestte, was het de stijfheid van de sfeer—de rare overgangen, de slakkegang, en het feit dat het geen vloeiendheid in het ontwerp had. Het had soepel, glad en bevredigend moeten aanvoelen. Het feit is, ik voelde nooit een van die dingen.

Maak je geen zorgen, Street Power Football heeft zijn hart op de juiste plaats. Zijn prioriteiten, echter, zijn ingesteld op de goot. Of op de andere kant van het veld. Bijvoorbeeld, de carrière-modus—een optie die wordt vergezeld door de gebruikelijke vaste 2v2- en 3v3-modi—laat je niet door mijlpalen heen schieten en een naam voor jezelf verdienen. In plaats daarvan, het vraagt je om doelloos door een reeks mini-spellen te bladeren en te proberen een been omhoog te krijgen op een ladder die, eerlijk gezegd, je niets kan schelen. Het bevordert groei, en het doet je geloven dat je op weg bent om “de Koning” van straatvoetbal te worden. In werkelijkheid, echter, is het niets bijzonders.

Terwijl ik kan vinden om de visuals en de levendigheid van de wereld te complimenteren, Street Power Football heeft zijn deel aan grafische problemen. De animaties, bijvoorbeeld, zijn lachwekkend slecht, en, vreemd genoeg, het spelletje gebruikt vaak groene schermtechnologie die niets is voor een zicht voor blinde ogen. Het is allemaal een beetje rommelig, in die zin dat het geen schone, opvallende en elegante palet met veel detail levert om zijn algehele esthetiek te verhogen. Voor Fortnite-fans kan het een thuiswedstrijd zijn. Maar voor degenen die verlangen naar een goed geschreven liefdesbrief aan straatvoetbal, zal het veel te wensen overlaten.

Helaas is het gebrek aan houdbaarheid een groot probleem hier. Gezien je geen echt doel hebt om naar te streven buiten de standaard truc-gebaseerde mini-spellen, is er niets om over te schrijven. Natuurlijk heb je dagelijkse taken om te voltooien, evenals credits om te verdienen om je passie voor kleding en tattoos te voeden. Maar behalve dat, is er niets om over te juichen. Met geen toernooien, geen grote online aanwezigheid en geen carrièremijlpalen om op te eisen, heb je in wezen een uitgerekt tutorial dat biografische verhalen met korte interactieve gameplaysequenties combineert.

Gezien de kleine hoeveelheid inhoud die Street Power Football heeft, zal het ontzettend moeilijk zijn voor harde fans van de sport om iets te vinden om voor te wachten. In korte uitbarstingen kan het geweldig zijn. Maar voor de lange termijn kan het ook zijn aantrekkingskracht verliezen voordat de negentig minuten voorbij zijn. En dat is een groot probleem hier: het feit dat het praat de taal, maar loopt niet. Oh, het werkt als een dienstbaar straatspel. Helaas maakt het geen geweldige voetbalgame.

Oordeel

In theorie zou Street Power Football het ideale liefdesbrief aan FIFA Street moeten zijn, aangezien het het veld heeft om in te concurreren, het regelboek om op te steunen en het kloppende hart van een gemeenschap dat wil dat het slaagt. Maar het zijn de kleine dingen die deze ode terugtrekken. Met een gebrek aan vertrouwen in zijn vermogen om een authentiek instrument voor straatvoetbal te construeren, evenals zijn algemene gebrek aan glans, flair en competitiviteit, komt het tekort op meer dan één manier. En dat is jammer, echt, want er kon een behoorlijk goed spel hier zijn.

Het is het beste om Street Power Football te benaderen met een korrel zout. Of, tenminste, met de intentie om de lat laag genoeg te zetten zodat je je niet teleurgesteld voelt als het blijkt een magere verzameling mini-spellen te zijn in plaats van een volwaardig straatvoetbalspel. Eerlijk gezegd is het geen volgende FIFA Street. Hé, het is zelfs niet in dezelfde competitie als FIFA Street. Maar als je zijn kale presentatie en slechte optimalisatie kunt vergeven, dan kun je misschien een reden vinden om te blijven tot de rust.