Spirit City: Lofi Sessions Recensie (PC)

Als je ooit “per ongeluk” in een van die tien uur durende lo-fi playlists op YouTube terecht bent gekomen – de video’s die vaak een frog die marihuana rookt, of BMO uit Adventure Time die sterren ziet volleyen met Bart Simpson – dan zal je waarschijnlijk genieten van wat Mooncube Games nu voor PC heeft gedaan. Dat klopt, een lo-fi spel is eindelijk een feit, en het belooft bijna alles te brengen wat je zou verwachten van een interactieve weergave van een space cadet met een veer en een astronautenhelm. Dit is, onmiskenbaar, Spirit City: Lofi Sessions, en het maakt momenteel de ronde op Steam.

Ik weet wat je denkt: hoe kan dit een ding zijn? Of een andere vraag zou simpelweg zijn, wat zou een spel als dit je laten doen, als het niet getuigt van een reeks “cozy” en feilloos therapeutische thematische ervaringen voor een korte tijd? Nou, om het simpel te zeggen, ja, het is een spel, en ja, het gaat een beetje verder dan alleen goedkope trucs en emulaties van eindeloze streams van lo-fi setlijsten. Zeker, Spirit City: Lofi Sessions heeft beide dingen – maar het heeft ook veel meer, geloof het of niet. Maar, natuurlijk, ik loop op dit punt vooruit, dus laat me de loop opnieuw starten en een verse pot koffie zetten. Wil je met ons meegaan om Mooncube Games’ laatste creatie te ontdekken? Laten we er dan meteen in duiken.

Geestelijke reiniging

In een notendop is Spirit City: Lofi Sessions een point-and-click, interactieve storyboard die je in wezen toestaat om je eigen virtuele werkruimte te vormen, aan te passen en uiteindelijk te gebruiken – een cozy en mellow wereld waarin je XP kunt verdienen door relatief eenvoudige takenlijsten te voltooien en kleine metgezellen genaamd Spirits te ontgrendelen. Het spel, hoewel niet geheel verhaalgedreven, dient als een aangepaste geluidsscape boven alles, wat betekent dat er geen echte doelen zijn om te voltooien, behalve die je zelf creëert tussen secties van het personaliseren of upgraden van andere kamerfuncties en cosmetica. Met andere woorden, het is geen spel-spel, maar eerder een interactieve achtergrond die kan worden aangepast aan je interesses en behoeften, of het nu is voor studie, of gewoon voor het hebben van een aangepaste kunstinstallatie om tot rust te komen.

Allereerst is er de kunststijl – een rijke en levendige ontwerp dat terugverwijst naar enkele van de favoriete lo-fi playlists aller tijden die een enorme hoeveelheid van YouTube’s muziekcultuur vormen. Als je ooit de kans hebt gehad om je tanden in een van de vele, vele playlists te zetten, dan zul je ongetwijfeld een goed idee hebben van hoe het eruit ziet; het is anime-meets-cozy surrealisme, en het doet alles in zijn macht om een zachte atmosferische vibe te creëren die de lengte van een daglange stream kan beslaan. Dit is, kortom, nog een iteratie van diezelfde vibe, alleen met een paar meer aanpasbare functies en een paar minigames om zijn algehele aantrekkelijkheid te verhogen, om maar te zwijgen. Simpel gezegd, het is een levend, ademend, lo-fi canvas – en het is van jou om te nemen.

Je voelt je mellow als jello

Wat betreft gameplay is er niet veel om over te praten, aangezien veel van zijn functies geneigd zijn om op de achtergrond te blijven om andere, iets minder niet-interactieve elementen te laten schitteren in de marges van zijn gegeven pamflet. En dat is precies wat de ontwikkelaars van het spel wilden creëren: een suite die niet alleen minimalistisch en gemakkelijk te navigeren was, maar ook vrij was van ongewenste rommel en technische complexiteit. Dit is geen frustrerende ervaring, en op geen enkel moment wordt het gemaakt om zo te voelen; het is nagenoeg onmogelijk om je gestrest te voelen als het om lo-fi gaat, eerlijk gezegd. Maar, dat is eigenlijk het punt.

In een eenvoudige loop-type beweging moet je XP verdienen door verschillende taken op een tijdelijke takenlijst uit te voeren, en deze punten gebruiken om te investeren in een van de verschillende dingen – decor, outfits en metgezellen, om er maar een paar te noemen. Vanaf daar is het simpelweg een kwestie van experimenteren met nieuwe achtergronden en geluidsscapen, en je eigen virtuele realiteit aanpassen om voldoende vials van serotoninbrandstof te creëren om aan je behoeften te voldoen. Nogmaals, het gaat er niet zozeer om trials te voltooien, maar eerder om het absolute minimum te doen om een bepaald niveau van onderliggende psychologische blokkade te verwijderen. Met andere woorden, het is niet je typische balls-out RPG – dus het is het beste om niet te verwachten dat je iets van dien aard krijgt, eigenlijk.

Maak je geen zorgen, er zijn een paar dingen die je aandacht vereisen, maar ze vragen niet veel van je; het is simpelweg een kwestie van het spel dat je een catalogus van nieuwe kledingstukken voor je personage presenteert, of verklaringen voor je bescheiden woning, en vraagt welke van hen je wilt toevoegen aan je collectie om dingen op te frissen en je omgeving vers te houden.

Een droom voor streamers

Dankzij het feit dat het spel een geheel royalty-vrije soundtrack heeft, kan het verhaal (of wat het ook is) live worden gestreamd zonder grote hobbels of gemonetiseerde tegenslagen. Gegeven, dit is geen enorme zaak, maar het feit dat de ontwikkelaars de moeite hebben genomen om een score van echt mooie en harmonieuze tracks te creëren die niet alleen de basiskenmerken van lo-fi-cultuur omvatten, maar ook een veilige ruimte bieden voor beginnende streamers om hun ervaringen te delen, is nog een reden om het te prijzen. Ik kan niet zeggen dat ik volledig gebruik zal maken van deze kans in de nabije toekomst, maar ik kan je verzekeren dat vele anderen dat wel zullen doen.

Het feit dat Spirit City: Lofi Sessions niet veel van je vraagt, maakt het een perfect idle clicker om achter in je browser of gekozen lanceersoftware te houden. Nogmaals, aangezien er niet veel is om te doen, weet het hoe het de noodzaak om er een oogje op te houden te verlichten – wat perfect is, omdat, af en toe, een eenvoudige lo-fi ambiance voldoende is om de zintuigen te bevredigen, ondanks het feit dat er weinig ruimte is om zijn functionaliteiten te manipuleren.

Natuurlijk, als je vastbesloten bent om tijd door te brengen met iets dat je niet veel zal vragen, dan zul je waarschijnlijk van de zorgeloze aard van Spirit City: Lofi Sessions houden. Maar, eh, verwacht niet te veel creatieve controle over veel van de items in zijn kabinet. Om het te herhalen, dit is niet zozeer over het spelen van een spel, maar eerder over het aanpassen van een paar kleine aspecten om een idyllische sfeer te creëren die zal helpen om je zintuigen te verfrissen en je focusniveaus in topconditie te houden.

Oordeel

Spirit City: Lofi Sessions is veel zoals virtuele therapie; het vraagt niet dat je je diepste, donkerste geheimen vertelt, maar reflecteert eerder op je innerlijke verlangens en emoties terwijl je de lo-fi equivalent van, ik weet niet, whale music ervaart. Dit is geen traditioneel videospel, en daarom kan ik het niet een spel noemen, want het komt uit een compleet andere tak van entertainment, en ik weet niet zeker of hardcore gameren tevreden zullen zijn met het verkennen van die specifieke kant van de dobbelsteen. Gezien het feit dat Lofi Sessions zijn ware kleuren op zijn mouw draagt, is het moeilijk om me voor te stellen dat er veel verwarring zal zijn over welke vakjes het zal aankruisen.

Als je ooit het verlangen hebt gevoeld om een paar aspecten van een standaard lo-fi video aan te passen, dan ben je zeker op de juiste plaats. Behalve dat het enorm gemakkelijk is voor de ogen, heeft Spirit City: Lofi Sessions ook een weldadige soundboard die alle juiste vakjes aanvinkt en eer bewijst aan de cultuur – en dan nog wat. Het feit dat het ook een schattige selectie van metgezellen (of Spirits, in dit geval) bevat, verhoogt ook zijn algehele aantrekkelijkheid en biedt voldoende stimulans om meer geheimen te ontdekken en naar een volgende mijlpaal te werken, of het nu een persoonlijke of werkgerelateerde zaak is.

Er is veel om van Spirit City: Lofi Sessions te houden, zal ik zeggen. Gegeven het feit dat het geen spel is zoals ik had gehoopt, maar gezien het feit dat ik meer dan bereid was om de sneeuwbalmachine te laten rollen voor verschillende uren zonder ooit de neiging te voelen om het te verlaten, spreekt dit volumes over zijn karakter.