Sophia de Reiziger Recensie (PC & Switch)

Als je, net als ik, een groot deel van je kindertijd hebt doorgebracht met het doorbladeren van de pagina’s van een Waar is Wally-boek, dan zul je ongetwijfeld bijna elk aspect herkennen dat deel uitmaakt van Sophia de Reiziger. Net als veel interactieve zoek-en-vindkunstwerken van dit type, draait het spel voornamelijk om het zoeken en vinden van verschillende objecten en andere belangrijke oriëntatiepunten die een van de vele levendige en gevarieerde landschappen vormen. Het is gemakkelijk voor de geest, dat is duidelijk, en het vergt geen buitensporige inspanning om te ontcijferen, zelfs als sommige niveaus het op verschillende momenten een beetje moeilijk maken om waardevolle gegevens te vinden. Maar dat maakt deel uit van de reis, en als Sophia de Reiziger iets is, dan is het een reis.

Ik heb niet enorm veel tijd nodig gehad om door de waterrijke omgeving van Venetië te waden; het hielp ook dat ik al een paar jaar geleden naar de beroemde Stad van Water was gereisd. Maar toen ik daar was en door de steegjes van Venetië liep, kan ik niet zeggen dat ik op zoek was naar Sophia, een prolificke toerist die het als doel had om zich in de donkerste hoeken en gaten van haar omgeving te verstoppen om een goed oud spelletje van verstoppertje te spelen met het publiek. Dat was, niet verwonderlijk, een tijdverdrijf dat ik destijds niet begreep. Gelukkig heeft de ontwikkelaar achter Sophia de Reiziger het mogelijk gemaakt.

Is het een reis die de moeite waard is? Nou, als je net van een zoek-en-vindspel komt en niet helemaal zeker bent welke haven je moet aanleggen, lees dan verder.

Waar ben je, Sophia?

Sophia de Reiziger ontvouwt zich op een soortgelijke manier als veel zoek-en-vindboeken: het genereert een reeks flipbook-achtige scenario’s voor je om te verkennen, en een overvloed aan items om door te zoeken en af te vinken van een relatief diverse checklist. Het is een eenvoudig maar effectief spelmechanisme dat niet al te belastend is voor de hersenen, hoewel het soms een beetje detectivewerk vereist om bepaalde elementen te laten verschijnen. Maar dat is niet al te veel van een probleem; de idyllische kunststijl en de Venetiaanse architectuur hebben daar iets mee te maken, zeker.

Natuurlijk, als je nieuw bent in dit specifieke deel van de wereld, dan is er een goede kans dat je moeite hebt om verschillende van de thema’s te begrijpen die het kunstwerk aanvullen. Om het simpel te zeggen, je hebt meerdere externe en interne locaties om door te zoeken – gebieden die typische Venetiaanse oriëntatiepunten en burgers vertonen die hun dagelijkse routine volgen – en een enorme hoeveelheid items op een lijst die zich verstoppen in een van de vele logische locaties. Het is jouw rol, als de toeschouwer in deze wereld, om de objecten op het scherm te markeren en langzaam de te doen-lijst af te werken. En dat is het.

Aan de ene kant heeft Sophia de Reiziger haar eigen deel van oversized domeinen, waarvan er maar een paar een scherpe blik vereisen om te lokaliseren, maar aan de andere kant zijn de meeste van deze locaties niet al te moeilijk om te navigeren. Het blijkt dat er een handig hintsysteem is dat je toelaat om veel van de inspanning te omzeilen en rechtstreeks naar het hart van het object in kwestie te gaan. Bovendien, aangezien deze hints niet verdwijnen na verlengde perioden van gebruik, betekent dit dat je technisch gezien door het spel heen kunt glijden.

Venetiaans Paradijs

Sophia de Reiziger is een heel, heel goed uitziend spel, en het weet zijn handgetekende kunststijl ten volle te benutten door veel levendige personages en logische concepten te incorporeren. De soundtrack is ook perfect in balans en ambient genoeg om veel endorfines uit je ziel te halen – een functie die gelukkig gedurende de hele reis aanwezig blijft. Laat genoeg zijn, dit is een absolute eer voor het genre, en een must-have voor wie een paar uur nodig heeft om weg te zijn van de drukte en chaos van een iets veeleisender ervaring.

Wat Sophia de Reiziger nog aantrekkelijker maakt, is het slimme gebruik van interactieve installaties – een eenvoudig maar elegant ontwerp dat je toelaat om bepaalde items te manipuleren, zoals lichtschakelaars en andere belangrijke objecten die over de pagina zijn verspreid. Het is geen groot ding, noch is het een innovatie die we nog nooit eerder hebben gezien, maar het weet wel wat zou anders een statisch beeld zijn te verheffen tot een geheel nieuw, levend, ademend portret dat hartelijk en leuk is. En dat is een groot pluspunt, want, letterlijk, er is een heleboel te kijken en te doen.

Wat betreft algemene setstukken, Sophia de Reiziger nodigt je uit om een royale selectie van gebieden te ontdekken, waaronder schilderachtige huizen die vol zitten met paaseieren en verborgen geheimen, hoge musea met meerdere lagen en kamers, en stadsgezichten die ver en breed strekken en een enorme hoeveelheid land beslaan. Het is niet helemaal Venetië in zijn geheel, maar het pakt zeker een enorme hap ervan en, door de kracht van zeer gedetailleerde kunststijlen, transformeert het alles wat het heeft in zijn palet om bepaalde delen te laten opvallen.

Ruimte om te knutselen

Terwijl Sophia de Reiziger niet het moeilijkste spel ter wereld is, genereert het af en toe een bocht om te overwinnen; bijvoorbeeld, het laat niet toe om gebieden te lokaliseren die je al hebt verkend, wat betekent dat je sommige setstukken handmatig moet analyseren en je vooruitgang moet bijhouden. Net als veel zoek-en-vindspellen, vond ik dat door eenvoudig van de ene hoek naar de andere te glijden en in een standaard zig-zagformatie te werken, ik in staat was om ongeveer tachtig procent van de objecten te lokaliseren zonder een tweede blik te hoeven werpen. Al met al was ik in staat om een enorme verzameling van de items op de checklist in minder dan een uur onder de mat te vegen – een mijlpaal die waarschijnlijk veel langer zou hebben geduurd als het spel niet een royale selectie van zoomtools had geboden om de last te verlichten.

Als alles is gezegd en gedaan, is er niet veel om over te klagen, want het spel is, meer of minder, een product dat allemaal dezelfde kenmerken heeft die je van elk ander alternatief zou verwachten. Op moeilijkheidsniveau scoort het een vijf of zes; het is een beetje lastig in sommige delen, en het doet af en toe een poging om kleine details in donkere hoeken of achter een soort virtuele rookgordijn te begraven. Maar opnieuw, het is niet ondraaglijk complex, en het is voornamelijk te danken aan zijn suite van effectieve tools en onbeperkte hints dat het mogelijk is om elk hoofdstuk in korte tijd te voltooien.

Uitspraak

Sophia de Reiziger is een uitstekend ankerpunt voor wie op zoek is naar een goed oud zoek-en-vindspel dat niet al te veel vooruitdenken vereist om de puzzels op te lossen. Het is een goed uitziend spel, en dat spreekt volumes over de maker, die, naar mijn beste weten, een aanzienlijke hoeveelheid tijd moet hebben besteed aan het polijsten van de fijne details van de beroemde Stad van Water om verschillende van haar iconische oriëntatiepunten te laten verschijnen als kloppende harten op een pagina in een flipbook. Opnieuw, het is niet het meest technische zoek-en-vindspel dat er is, maar het biedt genoeg van een stevige uitdaging om de wielen in beweging te krijgen en de ogen te laten scannen voor een uur of twee. En als alles is gezegd en gedaan, dat is precies wat fans van het genre zoeken – letterlijk.

Als je een fervent fan bent van het soort Cats Hidden in Georgia of, voor ouderwetse redenen, Waar is Wally, dan zal Sophia de Reiziger je ongetwijfeld genoeg lichter brandstof geven om verschillende van die kernherinneringen opnieuw tot leven te brengen. Het is een eenvoudig spel om door te werken, en dus, als je op zoek bent naar een spel om een jongere speler kennis te laten maken met het genre, of een beginner-vriendelijk puzzelspel dat allemaal dezelfde componenten heeft als een standaard point-and-click-spel, dan moet je deze waardevolle creatie van Memo Gogo een beetje liefde en zorg geven.