Ruindog Review (PC)

Dus, daar was ik, vastgebonden in een slecht passende astronautenpak, onverstaanbaar maanwandelen over een vreemde planeet en wegslaand naar een schijnbaar eindeloze stroom van insecten van felgele en karmozijnrode kleur. In mijn hoofd was ik het alles-in-één van de voortdurende oorlog tussen de mensen en de evoluerende plaag, en de enige echte kandidaat die in staat was om een fakkel te houden aan de slijmerige banier waarvan de oppositie overvloedig zei dat het van hen was. Ik had een oneindige voorraad munitie, om te beginnen, en een salvo van krachtige wapens om een reeks vroege overwinningen te garanderen in de chaos die, naar mijn kennis, het brood en de boter was van de zogenaamde Ruindog en zijn kist van sciencefictionconflicten.

Ruindog, voor degene die nog niet hun tenen hebben gestoken in de laatste derde-persoon looter-shooter van Rama Studio, is een comicbook-gecentreerde actieshooter waarin spelers zich begeven in de kraters en gangen van een insectenbezette planeet – een dystopische wereld die een overvloed aan nare vijanden en driemaal de hoeveelheid kogels en gadgeterie herbergt voor beginnende krijgers om uit te rusten en te gebruiken. In deze wereld is hoogoctaan-oorlog zo gewoon als een drieoogige tovenaar, en het is jouw taak, als een van de strijders op het slagveld, om de arena’s schoon te vegen en een paar leuke perks en upgrades te verdienen onderweg.

Als je nog steeds twijfelt over het idee om je handen te leggen op de nieuwste aankomst van Rama Studio, lees dan verder voor een paar snelle tips.

Een wereld in brokstukken

Het concept van het spel is heel eenvoudig: het heeft een wereld die op het punt staat om in te storten vanwege een voortdurend evoluerende zwerm buitenaardse wezens – insecten en wispelturige monsters die de rauwe kracht bezitten om te gedijen in chaotische omgevingen en totale ravage aan te richten op het omliggende ecosysteem. Het is hier, in het epicentrum van de uitbraak, dat jij, een ruimtevaarder met een hart voor kwaliteitsloot en buitenaardse trofeeën, je reis begint om de twijfelachtige bevolking van de wereld te ontmantelen en de meester van de jacht te worden. Het is een heel eenvoudig concept, en een dat niet noodzakelijkerwijs ingrijpt in enige ingewikkelde ontwerp- of verhaalkeuzes. Is dit een slechte zaak? Nee – maar ik zou zeker niet zo ver gaan om te zeggen dat het een origineel idee is; integendeel, het is een premisse die we honderden keren eerder hebben gezien. Maar hey – als het niet kapot is, repareer het dan niet, toch?

Wat de gameplay betreft, is Ruindog verdeeld over verschillende unieke kaarten, allemaal met hun eigen winvoorwaarden, wapens, vijanden en vaardigheden. Om te beginnen, start je met een basiskeuze van primair wapen: SMG, Assault Rifle of een Shotgun. Nadat je je wapen hebt geselecteerd, ga je eigenlijk een van de verschillende ronden in en streef je ernaar om een doel te voltooien, of het nu gaat om simpelweg te overleven voor een bepaalde tijd, of voldoende vijanden te verslaan om betere uitrusting en loot te verkrijgen aan het einde van elke strijd. Simpel gezegd, je valt in een kaart die vol zit met vijanden, en speelt een beetje hooky met de insecten totdat een van twee dingen gebeurt: je raakt door je munitie heen, of bereikt het einde van de afteltimer, waarna je vier beloningen van het niveau verzamelt en doorgaat naar het volgende deel van de campagne. Simpel genoeg, recht?

Het volume van keuzes

Er zijn verschillende personages en klassen om uit te kiezen in het spel, allemaal met hun eigen in-game boons, of het nu gaat om hogere snelheid, elementaire schade of een grotere melee-aanvaluitvoer. Naast het hebben van de kernattributen die samenhangen met elk van de beschikbare personages, heb je ook perks die arriveren in de vorm van mijlpalen – waardevolle upgrades die je vaardigheden kunnen evolueren, of je kunnen voorzien van extra wapens en andere facetten om tegen je vijanden te gebruiken op het slagveld. Zoals bij elk spel dat een tijd-gebaseerd systeem adopteert, voegt elke kaart in Ruindog progressief meer curveballs toe aan de mix als je dieper in de kracht van de oppositie snijdt, wat eigenlijk betekent dat, als je wel door je munitie heen raakt halverwege het niveau, je enige keuze is om nog even te overleven om betere wapens en attributen te verkrijgen.

Wanneer het op gevecht aankomt, kan het, en doet het, een beetje heet worden – zo heet, dat het vaak moeilijk is om bij te houden en, bovenal, je hoofd boven water te houden. In een typische situatie vind je jezelf omringd door tientallen, zo niet honderden vijandelijke mobs, op het moment dat je beste kans op overleving is om in een cirkelvormige beweging te straffen en je doelen te vernietigen met welke munitie je ook kunt besparen. En dat is een beetje waar Ruindog zichzelf omheen centreert: actievolle arena-gevechten die simpelweg weigeren om gas terug te nemen van het moment dat je het slagveld betreedt, tot het moment dat je vertrekt en de loot meeneemt. Het is allemaal een beetje manisch, is wat ik zeg, en dus, als je relatief nieuw bent in kogel-verzengende pandemonium op een wereldwijde schaal, dan kun je worstelen om mee te gaan met deze stoten.

Stop de stroom niet

Ruindog is niet de meest grafisch indrukwekkende derde-persoon shooter op de markt, zal ik zeggen. Met dat gezegd, brengt het wel een zekere mate van opwinding naar de tafel in zijn vreemd overtuigende cel-geschilderde vorm, en het is voornamelijk te danken aan de inclusie van comicbook-achtige visuele effecten en overgangen. Het is alsof Borderlands een baby had met Risk of Rain; er is een zekere onzin aan het allemaal, en het neemt grote trots in het een beetje extreem te zijn in zijn eenvoud. Gegeven, het is niet het gemakkelijkste om bij te houden – vooral in momenten die het hebben over het omgaan met honderden vijanden tegelijk met weinig tot geen ruimte om te bewegen of te opereren. Maar, vreemd genoeg, is dat de helft van de lol: rondstruinen op een kaart en rondschieten met ronden in een wanhopige poging om nog een paar zandkorrels in het zandloperglas te winnen. Het is eenvoudig, waar – maar effectief.

Gelukkig speelt het spel ook heel goed; het heeft geen moeite om een constante stroom van frames te behouden, noch lijdt het aan ongewenste bugs (als je de grap excuseert) of technische problemen. Natuurlijk kan ik alleen commentaar geven op de vijf of zes uur die ik ermee speelde. Het kan zijn dat langere speeltijden een paar meer misstappen zouden opleveren – maar dat is puur speculatie op dit punt, en in geen enkele vorm, vorm of omvang een solide reden om het helemaal te vermijden.

Uitspraak

Als je een solide deel van Risk of Rain genoot – zo veel, zelfs, dat je jezelf zou willen storten in het midden van een alternatieve getij die leunt op veel van dezelfde componenten en technische trucs, dan is het heel waarschijnlijk dat je verliefd zult worden op bijna alles wat Ruindog vormt. Het is geen “nieuw” spel, aangezien het een enorm aantal van dezelfde elementen bevat als zijn peers, maar, in alle eerlijkheid, is dit niet om te zeggen dat het een misdaad is; in feite vindt het nog steeds zijn eigen identiteit door zijn unieke kenmerken, terreinen en mechanismen. Is het het beste derde-persoon indie-shooter op de huidige markt? Eh – het is zeker niet het slechtste dat we ooit hebben gezien.

Natuurlijk zijn er verschillende problemen die wel aangepakt moeten worden: het gebrek aan transparantie in zijn dialoog en context, bijvoorbeeld. Aangezien dit een Westers geïnterpreteerde versie is van een Chinees spel, zijn er een aantal taalvarianten die vaak niet met elkaar in verbinding staan; bijvoorbeeld, bepaalde zinnen in de globale editie worden vaak samengeperst, of, in het ergste geval, onvolledig – tot het punt van onleesbaar of onbegrijpelijk te zijn. Dit is geen groot probleem, gezien het feit dat de bulk van de gameplay zelf heel eenvoudig en van boek is – maar toch is het het vermelden waard, aangezien het kan een beetje een hoofdpijn zijn, vooral wanneer je net begint met de basis.

Taalgrenzen terzijde, is Ruindog in alle eerlijkheid een heel schone en verslavende derde-persoon shooter, en een die meer dan genoeg in-game prikkels en diepte heeft om iedereen met een hart voor zinloos geweld en, weet je, insecten, te overtuigen om het te verkennen.