Project Castaway Recensie (PC)

Het zijn niet alleen de elementen die me dwars zitten; het is het feit dat, met elke passerende nacht dat ik niet genoeg slaap, genoeg warmte of genoeg eiwit krijg, ik begin te hallucineren en ten prooi val aan een zichzelf in stand houdende roadblock die me zowel fysiek als mentaal teistert. Zelfs als ik denk dat ik alles onder controle heb en als ik voel dat ik een toevluchtsoord heb gecreëerd om me te beschermen tegen gevaar, is er meestal een andere last die aangepakt moet worden. De eenzaamheid, het bittere klimaat en het gebrek aan helpende handen — drie dingen die me omlaag trekken en me in een staat van depressie houden die als een klok werkt. Het maakt niet uit of ik een plek heb om mijn handen ‘s nachts warm te houden, of zelfs als ik de tools heb om mijn zoektocht te verbreden en grote afstanden over het nautische spectrum te verkennen. Wanneer het gaat om Project Castaway, worden de fundamentele problemen verergerd door nachtelijke veranderingen, en de gemakkelijkste ervan worden zelden met positieve gevolgen geconfronteerd. Toch, ik ga hier niet verder op in, niet omdat ik moet, maar omdat ik wil.

Het maakte niet uit of ik de overlevingsinstincten van Bear Grylls tot mijn beschikking had, of zelfs als ik honderd uur of meer had doorgebracht in Stranded Deep. Aanvankelijk dacht ik dat, als ik een paar stokken kon wrijven en een twijgenhuis kon bouwen vanuit de as, ik bijna alles kon doorstaan wat Project Castaway me zou toewerpen. Maar toen kwam de nacht — de onrustbare duisternis, de eenzaamheid en de angst dat iets me zou komen claimen tijdens het elfde uur als ik op mijn laagste punt was. Het ging niet alleen meer om het vinden van materialen om een nederzetting te bouwen; het ging om het doorstaan van de meest extreme elementaire bedreigingen, de altijd aanwezige waanzin en het gebrek aan middelen om mijn hoofd boven water te houden de volgende ochtend.

Project Castaway gaf me veel om over na te denken. Heck, als ik niet nadacht over hoe ik het klimaat kon overleven en hoe ik lang genoeg kon leven om me vertrouwd te maken met het steeds groter wordende ecosysteem, dan zou ik nadenken over hoe ik dieper het archipel van ongekarteerde wateren in kon gaan met welke middelen ik ook maar had om te delen. Ik had niet het gewicht van een encyclopedie tot mijn beschikking, en ik had niet het geschenk van helderziendheid om de problemen te verlichten voordat ik erop stuitte. Ik had alleen de basis om mee te werken — een vaag idee van waar ik heen moest, en net genoeg stokken om samen te wrijven om de basis te leggen voor een tijdelijke oplossing voor al mijn problemen. Maar het duurde niet lang voordat ik besefte dat Project Castaway niet alleen over blijven leven ging; het ging over het verbreden van mijn horizon en het ontgrendelen van geheime en innovaties. Daar, om kort te gaan, is waar ik struikelde.

Van buitenaf gezien, ziet Project Castaway eruit als een casuele overlevingsgame met rijke craft-opties en een relatief vriendelijke gameplay-omgeving. Neem de tijd om een paar van zijn lagen te verwijderen, en je komt al snel tot de bittere conclusie dat het niet zozeer een wandeling op het strand is, maar een hongerige joyride die veel beenwerk en een bereidheid om te overleven tegen de odds vereist. En het is niet alleen het klimaat dat hier een bedreiging vormt, maar de steile leercurve, het gebrek aan context en de hoge hoeveelheid informatie die je moet opbergen om een voet tussen de deur te krijgen. Gegeven, het wordt een beetje gemakkelijker met de tijd, maar om Project Castaway een vergevingsgezinde overlevingsgame te noemen, zou niet een accurate beschrijving zijn van wat het is. Nee, als het al iets is, is het een strijd bergopwaarts die je beloont voor je geduld en het leren van de kneepjes, zelfs als het betekent dat je jezelf onderwerpt aan veel trial en error.

Aan de lichte kant van al dit alles, Project Castaway biedt een ton aan geweldige functies, waaronder een omvangrijke wereld en veel diepgaande craft-recepten en verkenningsopties. Het mag dan missen aan de traditionele verhaallijn en rijke karakterontwikkeling die je zou verwachten in een plot-georiënteerde overlevingssandbox, maar het maakt goed gebruik van zijn infrastructuur met de toevoeging van enkele geweldige facetten en overlevingselementen, waaronder zijn plotselinge honger-, uithoudingsvermogen- en gezondheidsindicatoren, bijvoorbeeld. Het mag dan een beetje een hoofdpijn zijn, maar het voegt veel extra diepte toe aan de algehele ervaring.

Het slechte nieuws hier is dat, ondanks dat er veel goede botten onder zijn skeletstructuur zitten, Project Castaway een paar losse einden heeft. Behalve dat het een absurd moeilijke leercurve heeft, lijdt het spel ook aan een chaotisch inventarisbeheersysteem, slechte vooruitgang met een gebrek aan mijlpalen en een algemene onhandigheid in zijn gevechtsmechanieken. Toch, zelfs met een aantal losse schroeven, speelt het spel zelf nog steeds ongelooflijk goed, met een opvallend audiovisueel element om zijn zwakste componenten te compenseren. Het mag dan geen luchtdichte overlevingsgame zijn, maar het is een prachtige, om kort te gaan. De vraag is, is schoonheid genoeg om zijn fouten te compenseren?

Oordeel

Project Castaway omvat de zwaarste lasten in een schaarse wereld waar het bittere klimaat niet je enige zorg is, maar de aansteker van een brandende inferno van harde psychologische realiteiten die je in een stevige wurggreep houden vanaf het moment dat je op zoek gaat naar je eerste paar stokken tot het moment dat je moedig uitvaart naar zijn verste nautische kwartieren. In een poging om je tussen een rots en een harde plek te houden, dwingt het je om je aan te passen aan de omgeving — aan de schaarste van het menselijk leven en de fluctuerende behoeften van een geïsoleerd wezen dat alleen maar wil overleven tegen de odds. Daartoe is het een vrij moeilijke overlevingsgame, en een die helaas niet zo goed reageert op shortcuts of veilige uitgangen. Maar, misschien is dat waarom het werkt. Het is niet de makkelijkste wereld om in te overleven — maar het is een belonende wereld die je reis afbakent met korte momenten van avontuur en voldoening. Het vinden van de tijd om te oogsten wat je zaait, dat is het moeilijke deel.

Natuurlijk, als je voor het idee bent om omhoog te klimmen tegen een steile heuvel die oprecht geen voetsteunen en gebieden heeft om te klimmen, dan is het heel waarschijnlijk dat je het leren van de kneepjes en het leggen van een basis in Project Castaway zult genieten. Dat gezegd hebbende, als je hoopt een wereld binnen te gaan die je hand vasthoudt en je een broodkruimelspoor geeft om te volgen, dan kun je beter kiezen voor een alternatieve kustlijn om je reddingsboot neer te zetten.