PolyPine Review (PC)

Er is iets ongelooflijk therapeutisch aan het kunnen aanschouwen van de complexe, maar organisch elegante evolutie van de natuur en haar oeroude schoonheid. Het is een aanblik die zo uitnodigend is, dat je uren – dagen zelfs – zou kunnen besteden aan het ontkiemen van zaadjes in de aarde en het kijken hoe ze uitgroeien tot betoverende clusters van schors, struikgewas en bloesems. Zo is het ook in PolyPine, een eenvoudig low-poly spel dat toevallig precies die evolutionaire compositie van bomen en hun natuurlijke groeipatronen in een breed spectrum aan omgevingen weet vast te leggen. En als je denkt dat dat een beetje saai of zelfs een beetje zinloos klinkt – zoals verf zien drogen, misschien – dan staat je wellicht een verrassing te wachten, want er schuilt veel meer achter deze specifieke indie dan op het eerste gezicht lijkt. PolyPine doet niet alsof het iets is wat het niet is, noch probeert het tal van andere genres te verenigen tot een onnodige hybride van meerdere stromingen. Nee, wat PolyPine werkelijk doet, is een verhaal vertellen – een aanpasbaar verhaal dat, door middel van verschillende verweven prompts waarmee je het terrein kunt vormen, je uitnodigt om je eigen zaden te planten en esthetische leefgebieden van uitzonderlijke natuurlijke schoonheid en kracht te creëren. Vanaf de eerste stadia van zijn aardse reis tot de laatste gouden jaren van zijn vergaande stam, schrijft PolyPine de paragrafen die het begin, het midden en het einde vormgeven, en het geeft jou, degene met de gereedschappen, de taak om de wereld te vormen zoals jij dat goed acht. PolyPine waagt zich niet ver van zijn primaire doel: het benadrukken van het belang van bomen en hun rechtmatige plaats in het ecosysteem. En daarom, hoewel het mogelijk leunt op andere gebieden en landbouwpraktijken, is de simpele waarheid dat PolyPine transparant en met beide benen op de grond staat – letterlijk.

Vanuit het Zaadje

PolyPine gaat niet alleen over het planten van een zaadje en wachten tot het groeit; het gaat over het analyseren van de bodem en de natuurlijke wonderen om je heen om het ecosysteem te laten gedijen. Er is een vlindereffect, in zekere zin, dat vereist dat je overweegt hoe je bepaalde gebieden van de wildernis kunt ontwikkelen ten koste van een andere factor. Als je bijvoorbeeld een zaadje plant, moet je wellicht overwegen hoe een in kaskade groeiende boom de lokale omgeving zal beïnvloeden. Evenzo, als je een dier adopteert dat mest produceert, moet je mogelijk beslissen of het de groei van je planten meer zal bevorderen, of dat het andere dieren zal aantrekken die mogelijk wel of niet je bomen zullen aanvreten. En met tal van dieren om voor te zorgen, betekent dit in essentie dat jij de verantwoordelijkheid hebt om behoeften te vervullen en een leefgebied te creëren dat alle soorten ten goede komt, niet slechts één enkele soort. Het spel gaat evenveel over de beslissingen die je neemt als dat het een les is over behoud en evolutie. Door de lens van verschillende origamidieren en wilde dieren, neemt het spel je mee om hun verhalen te ontvouwen. Het gaat er niet om bevooroordeeld te zijn tegen een specifieke groep; het gaat om het leggen van de basis voor een functionerend, zelfvoorzienend ecosysteem dat alle levensvormen verwelkomt, of het nu een eland of een eekhoorn is, een vlinder of een vogel. En dit is waar een eenvoudig maar effectief gameplay-mechanisme in beeld komt – een mechanisme dat, hoewel niet overdreven gecompliceerd, je urenlang een gevoel van voldoening en dankbaarheid kan geven.

Groeien en Bloeien

PolyPine gaat niet bepaald overboord met zijn besturingssysteem; integendeel, het vertrouwt op een eenvoudige point-and-click methode – een tool waarmee spelers niet alleen kunnen interacteren met het leefgebied, maar ook met de dieren die het onderhouden. Simpel gezegd heeft elk dier dat je in je wereld brengt verschillende voor- en nadelen – een eland produceert mest, een bloem absorbeert die mest, en een vlinder adopteert die bloem om meer van zijn soortgenoten aan te trekken, enzovoort. Het uitvogelen welke dieren je moet fokken, en op welke interessante punten je moet klikken, dat is de sleutel. Ik kan mezelf er niet toe brengen om te zeggen dat PolyPine een veeleisend spel is, want dat is het niet. En hoewel er wel enkele taken zijn die wat extra vooruitplanning vereisen, is het grootste deel van het spel een fluitje van een cent om doorheen te wandelen. Het is in de kern een bosbouwsandbox-spel, wat betekent dat, hoewel er verschillende doelstellingen zijn om te voltooien en agenda’s om in te vullen, er geen specifieke tijdslimieten of overkoepelende regels zijn om je aan te houden. Natuurlijk betekent dit niet dat het een vlekkeloos proces is; het is eerder een kringloop van het leven die evenveel geeft als neemt. Er is leven, en er is dood, en dat is min of meer het punt dat PolyPine probeert over te brengen – dat een ecosysteem gevoelig is voor instorten en zichzelf weer opbouwen. Hier krijg je echter een voorrangstoegang om de feniks uit de as te zien herrijzen.

Oordeel

PolyPine is het soort spel waar je naar terugkeert na een lange en zware pelgrimstocht naar de rand van een emotioneel veeleisende RPG. Het is het soort ervaring waar je niet per se je hart en ziel in zou storten, maar wel eentje die je van nature op de achtergrond houdt om je op te vrolijken wanneer je je down voelt. Met zijn schattige origami-achtige visuals, kalmerende soundtrack en amusante gameplay-elementen in het achterhoofd, kun je vrij gemakkelijk een handvol uren verliezen aan de simpele handeling van het kijken naar een eland die papierkorrels poept en een vlinder die in cirkels fladdert zonder duidelijk doel. Als je een algemene liefhebber bent van alles wat wild, wonderbaarlijk en plantaardig is, dan is de kans groot dat je het leuk zult vinden om een of twee zaadjes te planten in de gezellige economie-opbouwende sandbox van Cloudberry Pine. Er is net genoeg uitdaging om je tanden in te zetten, terwijl je toch kunt genieten van de eenvoud van de groei- en evolutieperiode. En het is bijna ook een educatief hulpmiddel, wat bijdraagt aan de algehele aantrekkingskracht en diepte van de ervaring. Maar wat nog belangrijker is, het is schattig, interactief en een absolute droom voor iedereen met interesse in de natuur.