PEAK Recensie (PC)

We worstelen ons een weg omhoog op de derde berg, wanhopig proberend te begrijpen hoe de laatste druppels van een energiedrankje en de resten van een marshmallow ons genoeg kracht kunnen geven om de laatste top te bereiken. Met een laatste beklimming om te veroveren, lijkt het erop dat de kans om de PEAK te bereiken sneller afneemt dan de klimhaken uitgeput raken. Op dit tempo zullen wij vier het niet redden. Onze uithoudingsvermogen is gezamenlijk schrikbarend laag, net als de vlakke terreinen en beheersbare omstandigheden. Maar er is hoop — of dat is in ieder geval wat we zijn verteld. Als we ons nog een klein beetje verder omhoog kunnen worstelen, dan zullen er beloningen zijn — een enorm gevoel van prestatie, roem en een leuk badge om trots te laten zien.

De vier biomen in het spel vormen geen te grote bedreiging. Nou, dat is tenminste zo lang als er een squadron van gelijkgestemde wandelaars is dat efficiënt en veilig samen kan werken onder de omstandigheden. Er is veel geklauter en klauteren bij betrokken, en om nog maar te zwijgen van een enorm grote hoeveelheid obstakels die overwonnen moeten worden, waarbij elke afzonderlijke biome zeer verschillende weersomstandigheden, terrein, uitrusting en voorraden biedt. En het is om die reden alone dat PEAK niet zozeer een solitaire onderneming is als wel een gezamenlijke onderneming. Er is een optie om deze top alleen te beklimmen, waar — maar het is niet haalbaar, gezien het feit dat het spel zwaar leunt op teamwork en coördinatie om zijn as te ondersteunen. Het is een optie niettemin, hoewel een nogal ontmoedigende en eenzame met veel, veel voorbehouden.

Zoals ik al zei, we zijn maar een korte wandeling verwijderd, en de top roept onze namen van bovenaf een lichtbaken. We zijn dichtbij, maar er is nog zoveel te doen voordat we de troon en eeuwige roem claimen.

Een wandeling maken

PEAK is een vier-spelers fysica-gebaseerd klimspel — een cartoon-achtige titel waarin uw enige doel is om vier biomen te beklimmen, en om alle uitrusting en overgebleven middelen te gebruiken die u kunt opgraven om uw kansen op overleven te vergroten. Terwijl u één obstakel aanpakt, neemt een glimp van uw uithoudingsvermogen af, waardoor u een taak krijgt om consumpties en stat-boostende pick-me-ups op te graven, terwijl u tegelijkertijd gevaarlijke prestaties op een efficiënte manier voltooit. Simpel gezegd, hoe zwaarder de taak, hoe meer uithoudingsvermogen u verliest. Ik denk dat je zou kunnen zeggen dat het, in ieder geval tot op zekere hoogte, een beetje zoals Jusant is, met de bijpassende klimhaken, pitons en energiemeters om het algemene ontwerp te complimenteren.

Er is een soort verhaal hier, hoewel ik niet zou zeggen dat het de moeite waard is om over te praten, gezien hoe openlijk transparant de ervaring is. Voor de duidelijkheid, het vertelt eigenlijk het verhaal van vier verloren verkenners die, in hun zoektocht naar veiligheid, proberen de vier secties van een top te betreden en naar de hoogste piek te klimmen. En dat, in het kort, is uw taak: om samen met drie vrienden via uitnodigingen te bundelen en de berg te beklimmen, waarbij u alle fysica-gebaseerde obstakels die tussen uw squad en de top staan, aanpakt.

Een hoge bestelling, gezien de omstandigheden

Weet u hoe ze zeggen dat teamwork de droom werkt? Nou, zo’n citaat kon niet meer van toepassing zijn op een spel als PEAK. Zie, er zijn rollen die elke speler hier moet invullen, met één lichtdrager die verantwoordelijk is voor het gebruik van bepaalde tools om ankerpunten te maken; een navigatie-expert, wiens taak het is om de weg te banen voor de overige teamleden; en twee ondersteunende spelers, die beiden dienen om anderen te helpen bij het overwinnen van moeilijke obstakels, hetzij een grote kloof of een abnormaal steile rotsformatie. Tenminste, dat is hoe wij besloten de top te beklimmen. De waarheid is echter dat u geen strategie nodig hebt om PEAK te verslaan; het is gewoon een beetje gemakkelijker als u de rol speelt en de verantwoordelijkheden dienovereenkomstig toewijst. Als dat niet lukt, dan is er niets dat u tegenhoudt om voorzichtigheid overboord te zetten en gewoon, weet je, het roer om te gooien.

Om de vraag te beantwoorden of PEAK een leuk spel is om met vrienden te spelen — ja, het is. Het is nog steeds een enigszins belastende ervaring, vaak vanwege de twijfelachtige aard van de UI, ik geef toe, maar dat maakt deel uit van het leerproces. En het is verrassend goed, om eerlijk te zijn — het feit dat PEAK ervoor zorgt dat elke nieuwe sessie uniek is op de een of andere manier, is nog een reden waarom ik me zo sterk voor het spel voel. Natuurlijk zijn er maar zo veel keren dat u een bepaalde hoeveelheid obstakels kunt aanpakken voordat de proeven een beetje, weet je, voorspelbaar beginnen te voelen. Maar dan, als Fall Guys het kan doen, waarom PEAK dan niet? Dat is het heilige geschenk van multiplayer, denk ik.

Oordeel

PEAK neemt zijn liefde voor hoge hoogtes en fysica-gebaseerd spel om een redelijk goed gebalanceerd co-op feit te creëren dat zowel uitdagend als vreemd bevredigend is om te veroveren. Er is nog veel ruimte voor verbetering, ik geef toe, met enkele stukken van zijn wereld die een gepolijste uitstraling missen en een paar strakke bouten om dingen intact te houden. Dat gezegd hebbende, voor een multiplayer rotsklimsimulatie, is er een behoorlijke solide basis voor het om zijn biomen en andere integrale functies in toekomstige updates of misschien zelfs een DLC uit te breiden.

Hoewel de “uitnodiging alleen” optie enigszins van de opwinding van de ervaring afneemt door het traditionele online matchmakingproces uit te sluiten, weet PEAK nog steeds een uitstekende gelegenheid te bieden voor hechte gamers om hun mettle en compatibiliteit te testen met een nieuw systeem dat vol zit met originele bochten en dynamische ontwerp-elementen. En dus, als u een squad heeft die u wilt testen, dan moet u misschien overwegen om de touwen en pitons aan te doen in deze door duizeligheid geobsedeerde cortex van toppen.