Online Records: Onbekende Verkoper Review (PC)

Laten we ons verheugen over het feit dat de meeste mensen die ervoor kiezen om hun ongewenste goederen via online markten te verkopen, eerlijk en betrouwbaar zijn. Verdomme, ik kan vier of vijf gelegenheden noemen waarbij een zijtransactie mis had kunnen gaan, maar dat is niet gebeurd. Het feit dat ik hier nog steeds ben om deze verhalen te vertellen, met een zak vol munten in mijn hand en niet langer in het bezit van een versleten driewieler, zegt alles over het niveau van vertrouwen dat we op frequente basis in vreemden stellen. Voor sommigen zijn in-persoon transacties echter niet zo onschuldig; ze zijn meer verontrustende aangelegenheden – ontmoedigende ervaringen die nauwelijks de ernst weerspiegelen van het in andermans handen leggen van je eigen leven. En in Online Records: Onbekende Verkoper bestaat zo’n ontmoedigende uitwisseling in zijn meest pure, zij het meest verontrustende vorm.

Ik denk dat ik namens iedereen die ooit een online deal heeft gedaan, kan zeggen: een vreemde ontmoeten om een korte uitwisseling voor een kleine hoeveelheid geld te initiëren, is een bittere en vaak ongemakkelijke procedure. Het is nog ontmoedigender wanneer je zelf instemt met het ontmoeten van de in kwestie staande vreemde in zijn of haar eigen huis – een plek die weinig tot geen troost biedt, laat staan enige warme handen om je angst te verlichten. Maar dat gevoel van scepsis – voorzichtig, zelfs – is wat Online Records beoogt op te roepen in zijn korte VHS-geïnspireerde psychologische horror: de angst dat er iets vreselijk mis kan gaan.

Het gaat als volgt: een jonge vrouw arriveert bij de deur van een ogenschijnlijk onschuldig huis, klaar om een deal te sluiten met de eigenaar. Echter, het moment dat de koper het huis binnenstapt, begint de atmosfeer te draaien – de luchtstroom wordt strakker, en de plotselinge verandering in toon activeert ongevoelig een intense, bijna sadistische reactie. Ze gaat naar binnen, niet om een item te kopen – maar om haar vrijheid.

Weinig Ruimte om te Onderhandelen

Online Records: Onbekende Verkoper maakt gebruik van dat steeds populairdere VHS-visuele palet van korrelige effecten en PSX-geïnspireerde kunst, en combineert het met zijn eigen soort horror – een eenvoudig embleem dat, hoewel enigszins ontbrekend in grafische details, het kloppende hart van een intrigerende wereld van psychologische nonsens en intangible angsten vastlegt. Het is in deze plaats, als de twintigjarige, dat jij, de speler, wordt uitgenodigd om de drempel over te gaan van de buitenwereld naar een somberdere, meer ondoorzichtige doolhof van sombere gangen en koortsdroom specialiteiten, sadistische boodschappen en sluier-en-dolk humor.

Het grootste deel van Online Records: Onbekende Verkoper speelt zich af als een B-lijst psychologische horror, waarbij de meeste in-game doelen ofwel bestaan uit een snelle duik in een van de verschillende kamers in een lineaire volgorde, of interactie met verschillende items van interesse om de verhaallijn naar zijn rechtmatige bestemming te helpen leiden. Gegeven, er is meer aan, maar collectief, wat je ziet is wat je krijgt: een onafhankelijke horror die de verbeelding van een tijdloze genre, wratjes en al, voedt. Met de tekstberichten die je ontvangt en die de verhaallijn geleidelijk vormgeven, is het doel hier zwart en wit: stap voor stap dieper de onbekende in, en probeer te begrijpen wie er aan de touwtjes trekt.

De Geen-terugkeerbeleid Omarmen

Ik geef toe, Online Records is niet de in-your-face horror die ik had verwacht. Hier zijn de “schrikken” meer of minder beperkt tot controlepunten, die van nature ontvouwen als je specifieke gebieden bereikt, of interacteert met een object van interesse. Als je bijvoorbeeld een belangrijk gebied analyseert, dan verschijnt er een bericht met de orthodoxe tekst van een would-be seriemoordenaar – ‘Ik kan je zien’ – en een smiley-gezicht emoji om de sombere werking van de waarschuwing te benadrukken. Hierin ligt de breedte van de horror – ingesloten in verontrustende berichten die op je telefoon verschijnen op het slechtst denkbare moment. Werken ze altijd? Eh, als het laten kijken van de speler over zijn schouder als een effectieve reactie wordt beschouwd, dan ja, ik zou zeggen dat ze werken, tot op zekere hoogte.

De VHS-grafische elementen zijn hier niet mooi, maar dat is een beetje waar het op aanstuurt: een korrelige canvas met veel rommel om zijn fascinatie met ouderwetse kunst te versterken. Aan de ene kant kun je zeggen dat het lui is – de makkelijkste route kiezen die al te vaak eerder is bewandeld, een beetje lui. Maar aan de andere kant kun je argumenteren dat zo’n liminale toon de stemming opmerkelijk goed aanvult. Het is een kwestie van mening, denk ik. Nog steeds, als je vastbesloten bent om je in een adembenemende zandbak te storten die een goed geoliede combinatie van grafische geloofwaardigheid en technische bekwaamheid prefereert, dan kun je voor een verrassing komen met de route die dit oeravontuur neemt.

Uitspraak

Online Records: Onbekende Verkoper zet de koers voor een korte duik in een verontrustende situatie die wij, als overdenkers, in de achterkant van onze geest meer hebben bedacht dan we zouden willen toegeven. Het is een relatief eenvoudig spel, en het voegt niets bijzonders nieuws toe aan de bestaande formule. Dat gezegd hebbende, het doet een solide poging om de gebruikelijke clichés met zijn eigen draad van personages en schrikken te vullen, wat veel waard is in deze tijd, met zo, zo veel van dezelfde verhalen al in de catalogus van verschillende platforms.

Terwijl Online Records een product is dat onder die versleten lijn valt, is er nog steeds veel te ontdekken hier, dubbel zozeer gezien het feit dat het de moeite neemt om in-game beslissingen en gevolgen toe te voegen om de replay-waarde te verhogen. Het is nog steeds een korte horror, dus verwacht niet dat je je in iets echt spectaculairs mengt buiten de vertrouwde omlijsting van een indie-game. Alles wat openbaar is, is er nog steeds een goede kans dat je troost vindt in de cassettedoos die Onbekende Verkoper is. Het zal je mening over het verkopen van items aan complete vreemden niet veranderen, maar het zou je moeten doen nadenken over het ondertekenen van een contract om een onofficiële UPS-bezorger te worden voor de wekelijkse nachtdienst.