Office After Hours Recensie (PC)

Ik ben zes koppen verder, en de omvang van de steeds veranderende atmosfeer van de kantoorruimte wordt snel onbegrijpelijk met elke slok. De hand op de klok in de buurt beweegt nauwelijks, en het overurenloon is nauwelijks de moeite waard voor de problemen die ik mezelf opleg om rond te komen. Maar ik ben hier, niet omdat ik wil zijn, maar omdat de baas zegt dat ik moet zijn. Het lijkt erop dat er nog steeds werk moet worden gedaan, en dat, ergens in de achterkamers van deze ontzagwekkende administratieve cortex, een zegen in vermomming is – een reden om door te gaan. Misschien zit ik boven mijn hoofd. Misschien, misschien, bedriegt de cafeïne me door me te laten denken dat dit hier, in Office After Hours, alles is zoals het zou moeten zijn. Maar dat is het niet. O, dingen zijn hier niet helemaal normaal.

Het zou een gewone dag op kantoor moeten zijn. Afgezien van de occasionele hallucinatie van een oversize beest dat zijn weg baant door een netwerk van kantoorhokjes, is het patroon niet massaal anders. Maar er zijn kleine hints – gebeurtenissen die me doen twijfelen of ik droom of dat ik wakker ben en verloren ga in een eindeloze nachtmerrie van levendige beelden en besmeurde herinneringen. Ik denk dat ik een doel heb dat de grenzen van mijn arbeidscontract overschrijdt. Het probleem is, ik weet niet wat het is. Toch, met elke kop koffie die ik terugneem, wordt dat verborgen doel langzaam maar zeker duidelijker. Er gebeurt hier iets vreemds, en ik ga erachter komen wat het is, zelfs als het betekent dat ik mijn belangrijke ontslagvergoeding misloop.

De extra mijl gaan

Office After Hours plaatst je in de schoenen van een gewone kantoorwerknemer – iemand wiens taak het is om afwijkingen in de omgeving te ontdekken. Nou, technisch gezien is dat niet de taak zo te spreken. Maar het is wat je spendeert aan tijd in deze twee-in-één wandelsimulatorhybride, met het grootste deel van de ervaring bestaande uit een relatief korte uur durende spelletje “zoek de verschillen” in een semi-formele wereld. Met meer dan veertig afwijkingen om te ontdekken en een verzameling locaties om te verkennen, ziet de reis je nadenken over interessante gebieden, analyseren van fijne details en langzaam maar zeker zakken in een twijfelachtige gemoedstoestand terwijl het kantoor verandert van een gewone plek in een buitengewone hub voor enkele vreemde gebeurtenissen.

Als je een beetje bekend bent met “zoek de afwijking”-spellen zoals The Exit 8, dan zou je een goed idee moeten hebben van hoe deze soort overgangen werken, evenals hoe de algemene gameplaymechanismen werken. Om het simpel te zeggen, is het primaire doel van het spel om door te zoeken naar verschillende gebieden van je werkplek, gebruikmakend van de kracht van intuïtie om bepaalde veranderingen in de atmosfeer te plukken. Als je één afwijking vindt, is een andere waarschijnlijk om de hoek. Net zoals de stemming verandert naarmate je dieper gaat, en de saaiheid van kantoorleven langzaam maar zeker naar voren komt als iets wat een beetje serieuzer is. Ik zal de spoilers hier niet opstapelen, maar eh – dingen worden inderdaad, laten we zeggen, vreemd.

Tussen satire en angst

Office After Hours is, in de eerste plaats, een horror. Maar het is niet alleen dat; het is een komedie, een satirische, die de meeste energie steekt in het wassen van de culturele stof van kantoorleven. Het is niet precies op dezelfde pagina als The Stanley Parable, hoewel het af en toe een poging doet om de koers te veranderen en een goed ouderwets jump scare te vervangen door een snelle grap om de stemming te verhogen. En om eerlijk te zijn, terwijl het niet altijd lukt om het beste van de situatie te maken met zijn inclusie van subtiele kantoorhumor, lukt het wel om zijn gekozen hybride formaat te verhogen met enkele echt komische locaties, waarvan sommige de somberheid van de holle kantoorhokjes doorbreken. Nogmaals, geen spoilers – maar je zou moeten weten dat er enkele “speciale” plekken in dit universum zijn genaaid.

Voor een relatief korte game is er eigenlijk best veel inhoud om mee te werken. Met dank aan zijn dertig unieke verhaal-gebaseerde afwijkingen om door te spitten, een handvol extra afwijkingen om op te snuffen en een solide variëteit aan aanwijzingen en hapklare puzzels om te voltooien, kun je jezelf gemakkelijk verliezen in het kantoor voor een paar uur, meer of minder. Het helpt ook dat het spel zelf niet wordt geplaagd door grote technische problemen of losse eindjes. Zeker, het is een beetje aan de lage kant van de schaal grafisch, maar het maakt dit goed met een behoorlijk goede horrorverhaal en een aanzienlijke hoeveelheid tastbare jump scares en kleine details, om maar te zwijgen. Het is niet perfect, maar het doet zeker zijn werk als een echt goed “zoek de afwijking”-IP.

Uitspraak

Er is veel meer aan Office After Hours dan op het eerste gezicht lijkt. Aan de ene kant, wijkt het niet veel af van het traditionele “zoek de afwijking”-blauwdruk à la The Exit 8. Maar aan de andere kant, lukt het om enkele verrassend goede kantoor-satire in de mix te mengen, waardoor het meer een twee-in-één hybride wordt met meerdere bewegende onderdelen om een anderszins vertrouwd ontwerp te laten zien. En het is een verdomd goede weergave van het genre, ook, met een unieke selectie afwijkingen, een verleidelijke atmosfeer die erg onheilspellend aanvoelt en een steeds veranderende wereld die zelden de remmen aanzet om je adem te laten halen of je de ruimte te geven om na te denken.

Als alles is gezegd en gedaan, is het een korte game die niet veel replay-waarde biedt, dus verwacht niet dat je je uren kunt inloggen op een tijdkaart en het hele pond spek krijgen, zogezegd. Dat gezegd hebbende, als je geniet van pocket-sized horrors die zich baden in de kracht van B-film jump scares en satirische verhalen, dan heb ik geen twijfel in mijn geest dat je precies vindt wat je zoekt in Office After Hours.