Monument Valley 3 Recensie (Nintendo Switch, PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series X|S & PC)

Fans van de Monument Valley-serie hebben met smart gewacht op de kans om te zien hoe de magie zich zou vertalen naar consoles. Na alles, dit is een serie die bekend staat om zijn prachtige, op aanraking gebaseerde puzzelontwerp, dus toen Monument Valley 3 eindelijk op de Nintendo Switch, PlayStation en Xbox aankwam, was er een echte buzz. Kon het het zonder touchscreen volhouden? Zou de charme nog steeds schijnen op een groter scherm?

Het goede nieuws? Visueel is het net zo adembenemend als altijd. Dit is nog steeds een van de meest opvallende puzzelspellen die er zijn. Maar als je dieper graaft, is het duidelijk dat sommige dingen die de serie speciaal maakten, het niet hebben gehaald naar de console. Het is een geweldig puzzelspel, maar het is niet de naadloze console-overgang die velen hadden gehoopt. Laten we het in deze recensie uitpluizen en zien waar het schittert, waar het struikelt en of het je tijd waard is op console.

Een glimp van de wereld van Noor

In Monument Valley 3 volgen spelers Noor, een jonge leerling op een missie om een vuurtoren te herstellen nadat stijgende wateren haar huis hebben overspoeld. Het verhaal is eenvoudig; in plaats van te vertrouwen op uitgebreide dialoog, vertelt het spel zijn verhaal door middel van de omgeving. Spelers ontdekken details over de wereld en Noor’s reis door intrigerende puzzels op te lossen. Net als Monument Valley 2, houdt het spel een minimalistische benadering aan, waardoor je het verhaal kunt samenstellen terwijl je vordert. Er zijn geen grote plotwendingen of lange cutscenes, alleen een kalme reis waar elke puzzel spelers dichter bij het begrijpen van No’s queest brengt.

Dat gezegd hebbende, voelt het verhaal hier meer abstract aan dan zijn voorganger. Het is niet zo emotioneel krachtig. Sommige spelers kunnen het verhuizen, terwijl anderen misschien vinden dat het die emotionele punch mist. De verhalen vertellen werkt voor degenen die dingen een beetje meer low-key leuk vinden, maar het kan anderen laten wensen voor meer diepte. Desondanks is Noor’s reis de moeite waard om te volgen, en de prachtig ontworpen wereld om haar heen maakt de ervaring nog meer boeiend.

Hetzelfde puzzel-DNA

Als je de eerste twee Monument Valley-spellen hebt gespeeld, weet je het recept: verschuif de wereld, draai architectuuronderdelen, maak onmogelijke paden en leid je personage naar de volgende deur. Dat is nog steeds de belangrijkste zaak in Monument Valley 3. Je lost 3D-puzzels op door met perspectief te spelen, iets wat de serie altijd met stijl heeft gedaan.

Dit keer is er een nieuwe toevoeging: een boot. De boot helpt Noor om tussen eilanden en puzzelgebieden te bewegen. Natuurlijk is het niet het soort exploratie dat je zou verwachten, maar het geeft het spel een lichte gevoel van openheid. Een paar puzzels bouwen zelfs voort op de beweging van de boot, en die zijn enkele van de betere momenten.

Integendeel, de puzzels slaan niet aan bij puzzelfanaten. Dit komt omdat ze de diepte missen die de meeste spelers van puzzelspellen verwachten. De meeste worden in een paar minuten opgelost, en heel weinig maken je stoppen en nadenken. Er is meestal één duidelijke oplossing, en zodra je die ziet, is het alleen maar een kwestie van er naartoe te klikken. Zelfs spelers die nieuw zijn in puzzelspellen zullen waarschijnlijk geen moeite hebben. Uiteindelijk voelt het meer aan als een geleide tour dan een echte mentale workout. Dat is prima als je hier bent voor de vibes, maar als je hersenkrakers wilt, Monument Valley 3 zal dat niet leveren.

Wijzen, klikken en missen

Laten we het hebben over de olifant in de kamer: de besturing. Je zou denken dat een spel dat oorspronkelijk een mobiele aanraakervaring was, natuurlijk aanvoelt op console. Maar nee. Er is geen touchscreen-ondersteuning op de Switch. In plaats daarvan ben je vastgelopen met een snap-to-cursor met de joystick, en het licht alleen op wat het spel zegt dat je kunt interacteren.

Het is niet onspeelbaar, maar het vermoordt de lol van experimenteren. Op mobiel kon je tikken, slepen, knijpen en gewoon verkennen met je vingers. Op Switch scannen je het scherm, wachtend tot iets oplicht. Het verandert puzzels in een checklist in plaats van een moment van ontdekking.

De cursor zelf kan irritant zijn. Het is niet vrij beweegbaar; het springt naar punten en soms kiest het de verkeerde. Opvallend is dat proberen de besturing te laten werken een andere puzzel in het spel is. Het is onhandig, en het steelt een beetje van de magie. Nu is hier het verbijsterende deel: de Switch ondersteunt aanraking. Veel spellen gebruiken het goed. Maar Monument Valley 3 negeert het volledig. Hetzelfde geldt voor de Switch-ports van Monument Valley 1 en 2. Geen aanraking, alleen hetzelfde stugge cursor-systeem.

En terwijl we het erover hebben, het is niet alleen de Switch-versie. De PlayStation- en Xbox-versies gebruiken ook deze wijzen-en-klikken-benadering. Dat heeft zin, gezien die consoles geen touchscreens hebben, maar het maakt het hele gebeuren toch een beetje een slechte pasvorm voor wat ooit zo’n perfecte, hands-on-ervaring was. Uiteindelijk waren deze spellen gebouwd rond aanraking. Die fysieke verbinding was onderdeel van wat ze speciaal maakte. Zonder het, op elke console, voelt het allemaal een beetje levenloos. Iets gaat verloren in de vertaling, en dat is jammer.

Visuele creativiteit

Nu, terug naar iets positiefs. Monument Valley 3 is absoluut adembenemend. Visueel is dit spel in een klasse van zichzelf. De kleurenpaletten verschuiven met elk hoofdstuk. De architectuur voelt als origami gebouwd in een droom. Alles beweegt perfect, van platforms die in positie schuiven tot hele werelden die zich voor je ogen ontvouwen.

Het is een van de weinige spellen waar je gewoon kunt stoppen en staren. De gelaagde diepte, het gebruik van silhouet, de overgangen tussen scènes, het is allemaal met elegantie behandeld. En op de Switch OLED-scherm in handheld-modus, springen de kleuren echt uit. Aangemeerd, ziet het er nog steeds geweldig uit, maar handheld is waar het echt schittert.

Dit spel is niet alleen mooi voor mooi zijn. De visuals helpen de stemming verkopen. Als de wereld verandert, verandert ook de emotionele toon van het verhaal. Het is een van de weinige delen van het spel dat blijft evolueren en je vooruit duwt, zelfs als de puzzels dat niet doen. Is het genoeg om de hele ervaring te dragen? Misschien niet. Maar het maakt Monument Valley 3 zeker een van de visueel meest belonende puzzelspellen die je op het systeem zult vinden.

Monumentaal geluidspallet

De audio in Monument Valley 3 eist geen aandacht, en dat is precies waarom het zo goed werkt. Zachte pianomelodieën zweven in en uit, ambient textures brommen zachtjes op de achtergrond, en elke kleine interactie activeert een bevredigend geluid of een zachte toon. Het ademt allemaal met het spel, nooit overweldigend, maar altijd rustig vormend.

Wat echt opvalt, is hoe responsief het geluidsontwerp is. Schuif een platform, en je zult een zachte toon horen. Draai een structuur, en het antwoordt met een delicate noot. Het is eenvoudig maar diep effectief, waardoor je je in de wereld voelt ondergedompeld zonder ooit gedwongen of verveeld te worden.

Er is een kalme, meditatieve ritme in alles. De muziek is er niet om je op te pompen. Het is er om je stabiel te houden. Zelfs als het verhaal een emotionele klap mist, doet het geluidspallet veel zware arbeid. Het voelt alsof het spel tegen je fluistert, je door een zachte, gedachtegang leidt.

De prijs

Nu, hier wordt het een beetje lastig. Monument Valley 3 kost $19,99 op Switch. En voor dat bedrag krijg je ongeveer 2,5 tot 3 uur gameplay. Geen alternatieve oplossingen. Geen vertakte paden. Ook biedt het spel geen zijinhoud. Alleen een korte, lineaire reis. Dat zou niet zo erg zijn als de puzzels meer replay-waarde hadden. Of als er bonusuitdagingen waren. Of als de beloofde Garden of Life-DLC bij de lancering was inbegrepen. Maar het is uitgesteld. Dus op dit moment betaal je de volle prijs voor wat voelt als alleen een deel van het pakket.

Dat gezegd hebbende, is er de olifant in de hoek: de eerste twee Monument Valley-spellen zijn nog steeds beschikbaar op mobiel voor $3,99 elk. Samen zijn ze goedkoper dan deze, en ze bieden waarschijnlijk meer bevredigende gameplay. Monument Valley 3 was eerder ook beschikbaar met een Netflix-mobiele abonnement voordat het werd verwijderd. Het kan later terugkomen op telefoons, waarschijnlijk tegen een lagere prijs. Het is een beetje moeilijk om de console-versie aan te bevelen bij deze prijs, tenzij je echt van de serie houdt of geen probleem hebt met korte spellen. Als ze touchscreen-ondersteuning hadden toegevoegd of waren gelanceerd met de DLC, zou het gemakkelijker zijn om te slikken.

Conclusie

Monument Valley 3 is een prachtig puzzelspel. Geen twijfel. Het is ontspannend, stijlvol en vol visuele creativiteit. Maar schoonheid is niet alles. Zonder uitdagende puzzels, strakke besturing of emotionele diepte, voelt het een beetje hol. Als je oké bent met een korte, zachte reis door een wereld die eruitziet als een droom en klinkt als een fluistering, zul je het waarschijnlijk leuk vinden. Wees je alleen bewust dat het de hoogtepunten van de eerdere spellen niet bereikt. En voor nu voelt de console-versie aan als de minst bevredigende manier om het te ervaren. Laten we hopen dat de telefoonversie snel terugkeert, en dat het aanraakondersteuning en een betere prijs meebrengt. Tot dan is dit het beste benaderd met voorzichtige bewondering, niet met hoge verwachtingen.