Mindlock – The Apartment Review (PC)

De wekker piept met het saaie, vertrouwde geluid van een nieuwe dageraad die roept, en herinnert me er direct aan dat de eentonigheid van een nine-to-five baan alleen maar aan de andere kant van een lauwe ochtendborrel wacht. Het is donker buiten, maar ik, hoezeer het me ook spijt om het toe te geven, heb plaatsen waar ik naartoe moet, en helaas zullen deze rekeningen niet vanzelf verdwijnen. Het voelt alsof ik geen keuze heb dan hier in deze cel te blijven, emotioneel en, in sommige gevallen, fysiek. Maar vandaag lijkt het anders; de voordeur ontbreekt, en ik kan niet verder gaan dan de koffiepot. Op dit moment heb ik nergens naartoe te gaan, en totdat ik het mysterie dat van de vier muren van dit spookachtig lege appartement uitgaat, ontrafel, zal ik door zijn bestaan in verwarring blijven. Mindlock – The Apartment is mijn nieuwe thuis, en ik ga hier niet weg.

Van zijn macabere uiterlijk tot zijn verbluffende puzzle-stukken, Mindlock – The Apartment roept een smeltkroes van zijn eigen originele ingrediënten op – componenten die in alle gevallen een vaartuig vertegenwoordigen dat zelfs ik niet goed kan beschrijven. Op veel manieren is het een humoristisch product, maar ook een met alle juiste attributen van een vreemd verontrustend verhaal dat het gewicht van een veel complexere morele dilemma draagt. Wat is normaliteit? Is er meer in het leven dan wat de geest bereikt? Vragen en antwoorden die waarschijnlijker uit de keel van een vreemdeling in een badkuip hier tevoorschijn komen, zijn, vreemd genoeg, veel gewoner dan het gemiddelde point-and-click-setstuk – en ik ben alles voor zijn excentriciteit.

De Geesten van het Verleden

Mindlock – The Apartment vertelt het verhaal van Colin – een uitgebrand individu dat, net als velen van zijn soort, het grootste deel van zijn leven heeft besteed aan het kanaliseren van energie in dezelfde oude routines. Het spel, dat zich aanvankelijk presenteert als een volger van deze vertrouwde patronen, neemt een dramatische wending wanneer de deur in het niets verdwijnt, waardoor Colin niet alleen zijn geestestoestand in twijfel trekt en of hij droomt, maar zich ook afvraagt of de vreemdelingen in zijn huis er zijn om een cryptische antwoord te geven op zijn onpeilbare angsten om achtergelaten te worden om hetzelfde lot te ondergaan als zijn rusteloze collega’s. Conceptueel is het een beetje donker, maar als je een aantal van zijn buitenste lagen verwijdert, vind je een binnenste schil die barst van de ouderwetse humor van vaders, mystieke personages en niet te vergeten een verrassend aantal haar-raising puzzels.

Het spel zelf is een standaard point-and-click-avontuur, wat betekent dat, vanuit een mechanisch oogpunt, er niet enorm veel is om je hoofd omheen te wikkelen. Net als zijn tegenhangers, ziet het spel je meestal interactie met setstukken in de kamer, en combineert het vaak bepaalde voorwerpen met andere punten van interesse om conclusieve resultaten te creëren. Ook net als zijn peers, is er een behoorlijke hoeveelheid dialoog om doorheen te werken, die meestal voortvloeit uit een reeks unieke en vaak humoristische conversaties met verschillende personages die spontaan verschijnen in een steeds veranderend complex van kamers. Behalve het occasionele beetje detective-werk, is er echter niet enorm veel diepgang in de gameplay; het is meer of minder het geval van het oplossen van logische puzzels en het bezoeken van een van de verschillende kamers in het appartement om extra stukjes van de lore en Colin’s overkoepelende verhaal te ontrafelen. Eenvoudig genoeg, alles in aanmerking genomen.

Een Indrukwekkend Kunstwerk

Gezien het feit dat Mindlock – The Apartment in feite het breinkind is van een enkele ontwikkelaar, lijkt het alleen maar passend dat ik even de tijd neem om een aantal van de fijnere aspecten van het spel te prijzen. En, om eerlijk te zijn, zijn er veel fantastische voorbeelden die ik hier kan noemen – de schetsboek-achtige kunststijl, de voice-acting, het script en de slimme puzzelsequenties, zijn enkele van de meest opvallende componenten. Gegeven, de point-and-click-mechanica zijn niet bepaald iets om thuis over te schrijven, noch is de lengte van het spel zelf, in dat opzicht. Niettemin, voor een relatief kort spel dat slechts een handvol uur speeltijd heeft, moet ik zeggen dat ik echt onder de indruk ben van de enorme hoeveelheid inhoud en detail die uit zijn innerlijke schil stroomt.

Ik geef toe, toen ik eerst voet zette in het appartement, stelde ik me voor dat ik heen en weer zou lopen tussen een of twee kamers, voornamelijk in een gebied waar, als ik geluk had, ik net genoeg ruimte zou hebben om een aanzienlijk kleinere batch puzzels te voltooien. Ik dacht niet dat het verhaal zo lang zou duren; ik dacht, als ik een paar problemen kon oplossen, dan zou ik uiteindelijk de aftiteling bereiken lang voordat het spel zijn tempo vond. Maar ik had het mis. Het bleek dat dat appartement – de plek waar het spel het overduidelijk maakte dat het, zonder excuses, de enige plek was om te zien – veel meer te bieden had. De kamers zouden veranderen; de bezoekers zouden continu tussen locaties verhuizen; en de puzzels, hoe verwarrend ze soms waren, zouden memorabele snelheidsbumps worden voor een reis van jewelste.

Een Solide Hersenkraker

Puzzels zijn, zonder twijfel, de belangrijkste dingen die je in Mindlock – The Apartment tegenkomt. Wat betreft de vraag of een van hen zin heeft, is een andere kwestie; het feit dat je vaak moet terugvallen op gokwerk, verergert de dingen, geef ik toe. Aan de andere kant biedt het spel zelf een uiterst nuttig hintsysteem, en niet te vergeten een flinke hoeveelheid object-geactiveerde dialoog om licht te werpen op sommige van de complexere aspecten van de moeilijkere puzzels in het appartement. Had ik nodig? Helaas, ja, hoewel ik niet zo ver zou gaan om te zeggen dat het frequente gebruik van een hint de ervaring verpestte, of dat het minder immersief maakte, om zo te zeggen. Misschien was het dan het geval dat ik niet zo intuïtief was als ik dacht. Toch was ik dankbaar voor de helpende hand.

Al met al, zou ik zeggen dat je de hoofdverhaallijn in drie, misschien vier uur kunt doornemen, plus of min een uur. Er is geen eindspel-inhoud om onder het tapijt te vegen, noch zijn er puzzels of verhalen die gemist kunnen worden. Om het simpel te zeggen, is er geen grote reden om het na het oplossen van de initiële batch puzzels nog eens te bezoeken. Is dit een dealbreaker? Absoluut niet. En toch voelt het alsof het de moeite waard is om te vermelden, vooral als je van plan bent om je geld uit te geven aan iets met een beetje meer vlees op de botten, zogezegd. Voor een indie-spel, denk ik echter dat de prijskaartje de kwaliteit van de ervaring rechtvaardigt. En, weet je, ik zal dat met plezier tot mijn graf meenemen. Kudos, Roof Cut Media.

Uitspraak

Mindlock – The Apartment brengt zeker een nieuwe betekenis aan het gezegde ‘buiten de box denken’, dat moet ik zeggen. Conceptueel is het inderdaad een beetje een vreemde compositie, maar een met een verrassend grote diepgang en kracht, ondanks zijn eenvoud en zijn op-de-neus-efforts om zijn publiek in een dieper begrip van het onderwerp van verlies, eenzaamheid en sociale acceptatie te dwingen. Daarvoor heeft het veel goeds, en ik kan veilig zeggen dat, voor zover point-and-click-avonturen gaan, het spel alle potentie heeft om een memorabel kunstwerk te worden, en misschien zelfs een vaartuig voor een hele saga van grotere verhalen in de nabije toekomst. Ik hou mijn vingers gekruist voor dat, echt.

Natuurlijk, zou ik het liefst niet te veel spoilers hier uitdelen, maar ik moet zeggen, als je geïnteresseerd bent in onconventionele ideeën, vreemde persoonlijkheden en niet te vergeten een heleboel logische puzzels, dan denk ik dat dit, van alle dingen, meer dan genoeg zou zijn om die jeuk aan je achterste te krabben en je iets te geven om over na te denken. Geloof me niet? Vraag het dan aan de vreemdeling met de fedora in de badkuip. Hij zal voor me getuigen. Waarschijnlijk.