Laat het maar liggen Review (PC)

Als PowerWash Simulator cultstatus kan verwerven met zo weinig als, zeg, een spel over het blazen van Shreks moeras met een trechter van zeepwater, en als House Flipper hetzelfde kan bereiken met een spel over het oprapen van afval en het kijken naar droog wordend verf, dan kan Laat het maar liggen hetzelfde bereiken met een bladblazer. Het is een win-winsituatie voor Eternity, want als alles is gezegd en gedaan, zal iemand zich op de kans storten om bladeren van iemands oprit te schrapen voor twee uur. Het gebeurt toevallig dat ik, hoezeer het me ook pijn doet om het toe te geven, val in de categorie mensen die troost vinden in het doen van vervelende maar bevredigende klusjes. Het moet de seizoen zijn.

Laat het maar liggen is op sommige manieren PowerWash Simulator zonder de powerwashmachine. Het concept is echter grotendeels hetzelfde: een klusjesman die toevallig de sleutels heeft van een rijke contractenportefeuille, krijgt de kans om, nou ja, tuinen op te ruimen en grote stapels bladeren en andere knisperende bladeren te verwijderen. En ja, het is even bevredigend. Het zijn de fysica; het is de manier waarop de bladeren waaien en de tuin zich op een confetti-achtige manier verplaatst terwijl je langzaam door de stapels schuift. Het is saai werk, maar PowerWash Simulator is dat ook, als je erover nadenkt. Dat weerhoudt je er niet van om meer van hetzelfde te willen doen.

Stick Season

Laat het maar liggen is exact wat je denkt dat het is: een spel over bladeren harken en blazen. En niet alleen een kleine hoop bladeren, maar een enorme hoeveelheid bladeren. Zeg, een hele estate met meerdere hectare grote tuinen, een hoeveelheid bladeren. Het doel , waar het spel om draait, is om handmatig door een relatief groot gebied te gaan, je gereedschap uit te rusten en de rommel te verwijderen die de natuurlijke schoonheid onder de oppervlakte verhult. Niet dat er iets onnatuurlijks is aan een paar gouden bladeren, natuurlijk. Maar je snapt het idee: een contract komt binnen, en je verwijdert de rommel in ruil voor een paar dollar en een opkikker. Als dat niet jouw idee van een leuke tijd is, dan kun je beter uit deze recensie klikken voordat we dieper in de stapel duiken.

Laat het maar liggen bestaat uit slechts één niveau – een grote estate die een voortuin, een achtertuin, een zwembad en een kas omvat. Om te beginnen, heb je de taak om bladeren met je blote handen te verzamelen, waarna je ze in een vuilniszak kunt gooien. Kijk, de vuilniszak levert je dan een beetje zakgeld op, en voordat je het weet, verandert dat geld in meer gereedschap – een hark en een bladblazer, natuurlijk – evenals een “geheime kamer” die in de verte ligt. Met andere woorden, je verzamelt en verwijdert de rommel, en je ontwikkelt langzaam een repertoire aan gereedschap terwijl je door een voortgangsbalk schuift. Simpel , maar effectief.

Een naald in een bladstapel

Geloof het of niet, Laat het maar liggen is, ondanks dat het een beetje korter is dan de meeste job simulaties van dit type, een geladen ervaring die een goede hoeveelheid diepte brengt in het schoonmaakproces. Het is nog steeds zo eenvoudig als bladeren pakken en in een vuilniszak gooien, maar het is ook gemaakt om therapeutisch en belonend te voelen. En weer, terwijl het niet te lang duurt of probeert je te laten doorgaan nadat de laatste stapel is verwijderd en de voortgangsbalk zijn toppunt bereikt, maakt het de kleine stappen ernaartoe vreemd genoeg bevredigend om te nemen. Ik denk echt dat we de stroom van de bladeren en de seizoensfeer de credits kunnen geven voor dat gevoel.

Hoewel ik wel wens dat er een paar meer biomen waren om doorheen te werken in Laat het maar liggen , zal ik bij mijn woord blijven en zeggen dat, voor een korte indie clean ’em up sim, er is veel te liefhebben aan het spel. Bovendien speelt het goed, en op geen enkel moment lijdt het onder ingame trillingen of technische storingen – en dat telt voor een enorm bedrag, echt.

Natuurlijk is Laat het maar liggen niets bijzonders in de visuele afdeling, maar het is nog steeds een warme en levendige werkruimte met veel persoonlijkheid en seizoensextracten om zijn eigen te noemen. Het ziet er niet geweldig uit, maar ik zou ook liegen als ik zei dat het de slechtste ontwerp in het boek is. Als bladeren aan een boom, valt het in het midden. Het heeft niet de wow factor, dat geef ik toe, maar het vangt tenminste de essentie van de herfst. Ik geef een bonuspunt voor dat.

Verdict

Laat het maar liggen benadrukt opnieuw het feit dat wij , als mensen, ons zullen buigen om de meest idiote bezigheden op een digitale schaal te ervaren voor weinig tot geen beloning. Het was hetzelfde met House Flipper en, eerlijk gezegd, de meeste chore core simulators die de afgelopen jaren zijn uitgebracht, om zo te zeggen. Toch is er iets aan het proces dat ons terugtrekt. Laat het maar liggen , bijvoorbeeld, biedt een goede manier om te ontspannen en even uit te rusten van de drukte van de moderne RPG-georiënteerde markt. Meer in het bijzonder, het is bevredigend werk dat goed voelt om doorheen te worstelen. Het is zonder doel , maar dat betekent niet dat het niet leuk is. Misschien is dat wat er zo speciaal aan is.

Aangezien Laat het maar liggen veel korter is dan de meeste flipping sims, kun je jezelf wellicht afvragen of je meer wilt als de laatste blad van de tuin is verwijderd en de voortgangsbalk zijn toppunt bereikt. Al met al, kijk je naar een baan van drie uur, wat hetzelfde is als één baan in PowerWash Simulator . Met andere woorden, als je op zoek bent naar een chore core gig die je dagen, weken of misschien zelfs maanden bezig houdt, dan kun je beter op zoek gaan naar werk in een ander vakgebied. Als het echter een snelle clean ’em up is die je fantasie prikkelt, dan moet je Laat het maar liggen zeker eens goed bekijken.