Kong: Survivor Instinct Review (PS5, PS4, Xbox Series X/S, & PC)

Wanneer kolossale beesten chaos veroorzaken in de wereld, zit je in het vuur van de strijd. Toch moet je door de chaos heen vechten om je vermiste dochter te vinden. In tegenstelling tot wat de titel van het spel suggereert, is er minimaal survival-gameplay. In plaats daarvan kiest ontwikkelaar 7Levels ervoor om zich te concentreren op platformuitdagingen. Het resultaat is een Metroidvania-stijl gameplay die ongeveer zeven uur duurt om te voltooien. Je moet door puin en instortende gebouwen navigeren terwijl cinematische Titan-gevechten op de achtergrond plaatsvinden.

Op sommige momenten zullen de Titan-beesten in de gebouwen waarin je je verschuilt, reiken. Nou, ze scheuren de gebouwen liever af, waardoor sommige obstakels voor je worden vernietigd, maar ze kunnen je ook in stukken scheuren. Dit is geen monster-gevechtsspel dat al lang te laat is van de MonsterVerse-franchise. Het is ook geen gevechtsintensief spel waarin je tegen de monsters vecht of, nog beter, zelf een monster wordt. Nee.Kong: Survivor Instinct is een sidescrolling-platformer die een duidelijke stap vooruit is ten opzichte van de teleurstellende Skull Island: Rise of Kong uit 2023.

Het is bijna alsof je een glimp opvangt van wat er gaat komen, met 7Levels die de MonsterVerse starten met een low-budget-platformer. Als ze meer middelen in de gevechtssecties van het spel stoppen en je toelaten om Kong zelf te besturen, kunnen we mogelijk naar een kick-starter kijken voor meer bevredigende MonsterVerse-spellen die gaan komen. Als je nog twijfelt of je het spel moet spelen, hebben we alle details die je nodig hebt om een definitieve beslissing te nemen, samengevat in onze Kong: Survivor Instinct-review hieronder.

Moraal van het verhaal

Meerdere titans breken door het aardoppervlak en veroorzaken chaos in de stad. De meeste mensen zijn erin geslaagd om te ontsnappen tot buiten de stadspoort. Echter, sommigen zitten nog vast in puin en instortende gebouwen. Je protagonist heeft echter een andere draad met de verantwoordelijkheid om zijn vermiste dochter te vinden. Je moet terug navigeren door de chaos, waarbij je overlevenden redt die je tegenkomt. Sommigen zullen rouwen om het verlies van hun dierbaren, terwijl anderen op de rand van wanhoop zitten.

Hoe dieper je in het verhaal komt, hoe complexer het wordt. Je ontdekt de rol die een criminele organisatie speelt in de gebeurtenissen van het verhaal. De eco-terrorist Alan Jonah uit de MonsterVerse-franchise keert terug. Hij leidt de huurlingengroep, de Hyena’s. Deze keer voeren ze een andere duivelse samenzwering uit. Je kunt zien dat er veel bewegende delen in het verhaal zitten, fatsoenlijke en significante delen die een enorme potentie hebben om zware angst en vernietiging te veroorzaken.

Lichten, camera, actie!

Echter, voor alles wat het verhaal belooft, bereikt het zelden zijn volle potentieel. Dit komt door verschillende factoren die samen de impact die we hadden kunnen genieten, verwateren. Ten eerste doet de voice-acting net genoeg om de klus te klaren. Het is nauwelijks immersief, net als de soundtrack, die beter had kunnen zijn. In combinatie met de geluidseffecten, eindigt de auditieve kant van het verhaal met een oké. Ondertussen zul je sommige verhaalbeats voorspelbaar vinden. Het einde, in het bijzonder, wordt te snel afgerond en is het soort oplossing dat je van mijlenver kunt zien aankomen.

Tenminste, de visuele en omgevingsaspecten zijn spectaculair. Je zult jezelf de tijd nemen om de intense gevechten tussen kolossale beesten op de achtergrond te waarderen. Kong, Abaddon en meer Titans vechten het uit, veel tot genoegen van de speler. Ze breken dingen en werpen bussen alsof het stukjes taart waren. Tegen de tijd dat ze klaar zijn met vechten, verandert de wereld om hen heen in niets meer dan de verlaten resten van wat ooit was. Dit zijn misschien de beste delen van Kong: Survivor Instinct, met bijna altijd grote spectacles van gevechten die je trek door de instortende stad branden. In feite zouden de gevechten te majestueus kunnen zijn, waardoor je wenst dat je deel was van de actie.

Vlees op de botten

Hoe dan ook, je zult doorgaan met het spelen van de platformsecties van het spel. Deze omvatten lichte puzzelen, nog lichtere gevechten en algemene exploratie. Aanvankelijk zul je worstelen met basisplatforming die responsief aanvoelt. Je zult rennen, klimmen en springen door puinvolle stages. De stages zijn vaak gevarieerd, met interactieve elementen en destructibele omgevingen. Soms is het moeilijk te zeggen welke gebieden interactief of destructibel zijn. Er zijn ook puzzels, die vrij eenvoudig zijn. Je moet misschien een schroevendraaier gebruiken om deuren open te maken of sleutels vinden om ontoegankelijke deuren te openen. Of je moet containers verslepen om op te klimmen en jezelf omhoog te tillen naar hogere platforms; allemaal vrij rechttoe rechtaan.

Op dit punt zul je hopen dat gevechten het reddende middel zijn van de gameplay. Omdat met de eenvoudige puzzels, ben je overgeleverd aan rennen en klimmen door puin. Nou, gevechten gebruiken een snelle en zware aanval, evenals een blokkering en een tegenaanval. Je kunt vijanden neerschieten met een handige pistool dat je kunt upgraden om meer munitie te dragen. Echter, er zijn geen andere wapens die je kunt hanteren, wat amper zin heeft als vijanden met hagelgeweren op je afkomen. In elk geval worden vijanden sterker en talrijker. Je zult snel tegen hordes van menselijke en spinnenachtige vijanden vechten, en vaak zul je zonder munitie komen te zitten, waardoor je alleen nog maar op hand-to-hand gevechten bent aangewezen. Of wanneer je echt wanhopig bent, kun je vijanden van richels afduwen.

Redding

Je kunt gevechten interessant maken door vijanden in de voet te schieten om ze kwetsbaar te maken voor volgende aanvallen. Of je kunt vijanden grijpen en gebruiken als menselijke schilden. Maar verder is er niet veel om je in gevechten te houden. Zelfs de melee- en afstandsaanvallen pakken nauwelijks een klap. Als iets, zien gevechten er saai en onhandig uit. En wanneer je lang hebt gespeeld, kan het frustrerend worden om door te moeten komen. Je zou kunnen zeggen dat gevechten slecht zijn omdat Kong: Survivor Instinct een sidescrolling-platformer is. Echter, zoals recente Metroid Prime en Hollow Knight ons hebben geleerd, kunnen gevechten zelfs in Metroidvania-stijl spellen punchy en bevredigend zijn.

Misschien is Kong: Survivor Instinct‘s reddende middel de mogelijkheid om door muren heen te slaan en een voorhamer te gebruiken om obstakels te breken. Maar nog bevredigender is het ORCA-apparaat dat je kunt gebruiken om bepaalde signalen te identificeren en te vangen. Zodra je een bepaald aantal signalen bereikt, krijg je de mogelijkheid om een Titan te roepen om je te helpen bij het navigeren door platformuitdagingen. De respectieve Titan zal het obstakel voor je verwijderen. Echter, je moet ook op je hoede zijn, omdat ze je net zo gemakkelijk kunnen verscheuren. Platformen wordt een kwestie van strakke timing en precisie die niet altijd soepel vertaalt in actie.

Team

In dezelfde geest kan een Titan je door de ramen van gebouwen zien terwijl je door de instortende stad navigeert en je achtervolgen. Zoals je je kunt voorstellen, Kong die door grote stukken van meerdere verdiepingen tellende omgevingen scheurt, brengt je in paniekmodus terwijl je naar veiligheid rent. Je bent, natuurlijk, veel kleiner in formaat in vergelijking met de Titans, waardoor je een zeer kleine kans hebt om zonder een krabbel te ontsnappen. Terwijl je geniet van het kijken naar meerdere Titans die door de stad rampen, zul je waarschijnlijk merken dat Godzilla ontbreekt in actie. Het is waarschijnlijk vanwege licentieproblemen. Toch is het verontrustend, gezien de MonsterVerse-franchise Godzilla tegen Kong laat vechten voor de mensheid. In elk geval heeft Kong: Survivor Instinct een fatsoenlijke lijn van vertrouwde beesten, en wie weet, Godzilla kan het in de volgende maken.

Oordeel

Kong: Survivor Instinct voelt zich voornamelijk gericht op het leveren van spectaculaire cameo’s van Kong en andere Titans. Deze kolossale beesten vechten het uit op de achtergrond terwijl je door de chaos en vernietiging navigeert die door de gevechten wordt achtergelaten. Wanneer je het spel ontdoet van de actievolle setstukken van vechtende Titans, blijft er vrij basale gameplay over. Je bent vaak aan het springen, rennen en klimmen door puinvolle gebouwen. Terwijl je door de vernietiging racet, los je eenvoudige puzzels op en vecht je in nog eenvoudigere gevechten. De meeste van je speeltijd is rechttoe rechtaan, zonder je in bevredigende gameplay te betrekken. Het wordt erger wanneer platformen frustrerend worden, dankzij onhandige animaties en besturing.

Op bepaalde momenten storten de Titans de platforms in waarop je je verbergt, waardoor je naar veiligheid rent. Dit zijn de reddende momenten die zwaar steunen op perfecte timing en precisie. Ze voegen intensiteit toe aan je speeltijd die je op je tenen houdt, maar alleen voor een korte tijd voordat de saaie gameplay weer hervat. Ondertussen ontvouwt het einde van het verhaal zich plotseling en voorspelbaar. Het voelt als een gemiste kans om de geest te provoceren en mogelijk de basis te leggen voor een sequel. Wat sequels betreft, kan 7Levels oppakken waar Kong: Survivor Instinct is gebleven. Echter, ze zouden het saaie en onhandige gameplay moeten verwijderen ten gunste van een meer overtuigend verhaal en een intensere speeltijd.

Of de intensiteit wordt opgevoerd door de Titans zelf te besturen, waardoor je midden in de actie komt te staan, is onderwerp van discussie. Wat echter duidelijk is, is dat de zijlijn geen plek is voor gamers om de epische vernietiging in de MonsterVerse-franchise volledig te ervaren.