Kitchen Crisis Review (PC)

Afgezien van die ene keer dat ik “per ongeluk” een pizzadoos in een airfryer liet zitten en op de een of andere manier een aanrecht in brand stak, heb ik nooit grote problemen gehad met koken. Laat dat maar – ik heb wel, op een gegeven moment in mijn jeugd, mijn handpalm verbrand op een slecht verlichte elektrische kookplaat, wat me uiteindelijk deed geloven dat de kookkunst puur kwaad was, en dat ik, ondanks mijn beste pogingen om in een vlaag van woede bonen op toast te maken, niet de alziende chef was die ik dacht dat ik was. De tijden zijn sindsdien veranderd, en om te zeggen dat ik plotseling veel wijzer ben als het gaat om het gebruik van keukengerei om hartige maaltijden te bereiden, is tot op zekere hoogte waar. Dat is maar goed ook, want Team Samoyed heeft zojuist zijn “survival-cooking” sim, Kitchen Crisis, uitgebracht. Tijd voor de PTSS, denk ik? Kitchen Crisis brengt de organische wereld van het koken naar een nieuw niveau, voornamelijk door het introduceren van vreemd thematische survival-elementen die draaien om – je raadt het al – defecte keukenapparatuur, en een groep onhandelbare en irritant ongeduldige gasten die je liever de vloer aanvegen dan genoegen nemen met een gerecht dat nauwelijks eetbaar is. Kortom, jij, de onvrijwillige chef, moet werken tegen een strakke deadline terwijl je onder het waakzame oog staat van verschillende buitenaardse ontvoerders, die allemaal een onsterfelijke liefde delen voor Michelin-kwaliteit gerechten en niets anders. Grote verrassing, als je faalt om een gerecht te bereiden dat geen blijvende indruk op de tong maakt, dan beland je misschien wel in het vacuüm van een buitenaards ruimteschip, of erger – gedegradeerd tot afwasser. Geen druk dan. Als je wel graag je handen vuil wilt maken, en niet helemaal zeker weet of Kitchen Crisis zal voldoen, lees dan vooral verder.

Order Up

Kitchen Crisis stelt een simpele vraag: wat zou jij doen als je werd ontvoerd door een buitenaardse soort en gedwongen werd vijfsterrenmenu’s te koken voor een groep opvliegende en, voor de goede orde, licht sadistische herrieschoppers? Als je natuurlijk niet bereid bent de oven aan te zetten, dan eindig je waarschijnlijk als iemands nagenietertje – zoals een pepermuntje, of een shot espresso, of iets in die trant. Als je echter helemaal voor het idee bent om je in allerlei bochten te wringen om de dorst van die irritante, ongeduldige gasten te lessen, dan maak je misschien kans op een vaste plek in de keuken. Dat is natuurlijk totdat de vloertegel loslaat en de kookplaat in vlammen opgaat. Het goede nieuws is dat, hoewel het spel zich wel richt op de kookkunst en het proces van het maken van hoogwaardige gerechten voor klanten, de daadwerkelijke verantwoordelijkheden van een keukenhulp niet per se koken omvatten. Het blijkt dat het mengen van ingrediënten om smakelijke gerechten te maken niet in je functieomschrijving staat; de knechten die op de vloer staan zijn daar grappig genoeg verantwoordelijk voor. In plaats daarvan moet jij, in de rol van opzichter, de juiste voorbereidingen treffen voordat elke dienst begint en in wezen bepaalde apparaten aan bepaalde taken toewijzen; om ervoor te zorgen dat je team efficiënt en volgens het boekje werkt, moet je bijvoorbeeld eerst elk apparaat organiseren om aan een specifieke aanvraag te voldoen, en vervolgens verzekeren dat elk personeelslid genoeg middelen heeft om zijn eigen schema vol te houden. Klinkt allemaal vrij eenvoudig op papier, hè? *Lacht in doodsangst*

Order #487

Zoals bij elke kooksim die je toestaat de omgeving te manipuleren en opdrachten toe te wijzen aan algemene personeelsleden, geeft Kitchen Crisis je gelukkig toegang tot een uitgebreid scala aan upgrades en algemene verbeteringen, die je allemaal extra manieren bieden om wat sneller boter te karnen en collega’s te behoeden voor een nogal gruwelijk einde door toedoen van een buitenaards wezen. Kortom, het is jouw rol om ervoor te zorgen dat opdrachten precies op schema worden uitgevoerd, en om een gezonde relatie te onderhouden tussen de koks en, uiteraard, de klanten; er niet in slagen om beide in de gaten te houden, zal vervelend genoeg resulteren in de sluiting van je zaak, evenals het einde van je trouwe medewerkers. Kitchen Crisis is geen complex spel, hoewel het wel enkele pogingen vereist om veel van zijn problemen op te lossen. Zoals bij veel spellen van dit soort, is de sleutel tot succes leren van je eerdere fouten en nieuwe strategieën aannemen die eerder tot een hogere score leiden. Voor mij duurde het niet te lang om veel van de onderdelen te begrijpen, hoewel het, eerlijk gezegd, wel drie of vier gedachteloze pogingen kostte om te begrijpen wat er nodig was om vooruit te komen. Maar dat was misschien alleen ik; verwijs terug naar de opmerking over het verbranden van een pizzadoos in een airfryer. Onnodig te zeggen dat, hoewel ik de formule niet meteen onder de knie had, dat niet betekent dat een andere, iets meer ervaren kenner er niet snel korte metten mee zou kunnen maken.

Just Burn It

Op het moment van schrijven heeft Kitchen Crisis een ruime selectie van UI-gegenereerde personages, ingrediënten en gerechten om uit te kiezen – elementen die, hoewel niet helemaal origineel, allemaal even waardevolle knooppunten kunnen worden in elke nieuwe dienst die je op je neemt. Bovendien doet het ook een oprechte poging om elke sprite te transformeren in een unieke lopende-bandmedewerker, wat het selectieproces voor elke proef nog meer tot nadenken stemmend en vreemd inspannend maakt. In dit opzicht vereist het spel wel enig basisbegrip van hoe een keuken werkt; bijvoorbeeld, als je een voorbereidingsblad te ver van een oven plaatst, krijg je uiteindelijk lauwe en smakeloze maaltijden – een resultaat dat je in wezen probeert te vermijden. Aan de ene kant had ik graag de kans gehad om met het keukenpersoneel aan de slag te gaan en zelf een paar dingen te koken, maar aan de andere kant was ik vreemd genoeg tevreden met de rol van niet meer dan de poppenspeler in een anarchistische omgeving. Het maakte veel van het proces ook iets minder veeleisend, wetende dat het koken zelf geen groot probleem was waar ik me zorgen over hoefde te maken, laat staan dat ik het moest aanpakken om vooruitgang te boeken bij veel van de doelstellingen. Afgezien van een relatief kleine leercurve die moet worden doorlopen tijdens de eerste fasen van de cursus, valt er niet heel veel uit te zoeken. Gelukkig is de UI overzichtelijk, net als de mechanica en instellingen – nogmaals, niets bijzonders speciaals aan beide, maar het feit dat ze beide op een bepaald kwaliteitsniveau presteren, maakt verrassend genoeg wel het verschil tussen een middelmatig product en een echt goed product. En als ik Kitchen Crisis iets moest noemen – het zou niet middelmatig zijn.

Verdict

Kitchen Crisis geeft je niet genoeg creatieve controle om smakelijke gerechten te creëren en te experimenteren met andere technieken, wat duidelijk een probleem zal zijn voor degenen die dringend een vorm van instrument nodig hebben om hun culinaire vaardigheden te tonen. Dat gezegd hebbende, biedt het wel een soort achterdeur naar de manageriale kant van zaken, wat op zichzelf een voordeel is, eerlijk gezegd; het neemt geen genoegen met een loutere emulatie van een ander spel (Overcooked! schiet zeker te binnen), maar het kiest ervoor om een ander perspectief uit te proberen. Het is niet helemaal op hetzelfde niveau als, bijvoorbeeld, Cooking Simulator – maar dat hoeft het ook niet te zijn. Als je hoge verwachtingen had van een kookgerichte couch co-op simulatie die bloed trekt uit dezelfde poriën als Chef Life of, ik weet niet, Cook-Out: A Sandwich Tale, dan zul je waarschijnlijk een beetje teleurgesteld zijn met veel van de ingrediënten die Kitchen Crisis op tafel brengt. Als je echter niet erg vindt om veel van de fijnere details die enkele van de cultklassiekers vormgeven te missen, dan zul je ongetwijfeld plezier beleven aan dit spel. Om kort te gaan – ja, je moet Kitchen Crisis een kans geven, zeker als je het leuk vindt om opdrachten op de schouders van je collega’s te leggen en voor het grootste deel van de rit een beetje op de achtergrond te blijven. Begrijp me niet verkeerd, er zijn een paar dingen die je moet doen om een anders richtingloos restaurant tot een daverend succes te maken, maar eerlijk gezegd zou ik me niet te veel zorgen maken; het lijkt erop dat het personeel zich in allerlei bochten zal wringen om ervoor te zorgen dat jij niet de klos bent. Daarop zeg ik – geef die jongens een salarisverhoging.