inKONBINI: Een winkel. Veel verhalen Review (Xbox Series X|S & PC)

inKONBINI heeft me op meer dan één manier verrast. In de beginfase van de reis dacht ik dat het niet veel dieper zou gaan dan een standaard winkelsimulatie. Maar toen, nadat ik het bord had omgedraaid en de wereld had uitgenodigd in de jaren 90-geïnspireerde winkel, werd het me duidelijk dat inKONBINI niet zomaar een imitatie was van een saaie shovelware; het was een ervaring met hart – een spel dat veel meer te bieden had dan een saaie routine en een handvol emotieloze interacties tussen consumenten. Het organische gesprek nodigde me uit en hield me de hele nacht bezig, en toen de volgende nacht, en toen de nacht daarna.

In wezen is inKONBINI een beetje zoals Coffee Talk met een derde-perspectief en een verzameling standaard winkelsimulatie-elementen – een spectrum dat breed past bij de stijl van een traditionele stapel-en-serveer-sim. Voor het grootste deel gaat het erom van de korte momenten te genieten die je deelt met klanten tijdens de schemering in een lokale winkel, en vervolgens chronicleren van je ervaringen in een klein notitieboek. En als je niet nadenkt over de kleine dingen in het leven met vreemden, dan vul je de schappen, help je klanten met hun boodschappenlijst of tel je wisselgeld en print je bonnen aan de kassa. Gewone kassamedewerker-zaken, eigenlijk, maar met een strengere nadruk op de klantservice-aspect van de baan.

inKONBINI volgt een vrijwel gelijke aanpak voor core-simulatie als de meeste spellen van dit type, met een oude zaak, een brief van een familielid en een notitieboek dat je vaak herinnert aan het voltooien van specifieke taken om de winkel te verhogen. In inKONBINI neem je echter niet de rol aan van een stemloze karakter zonder ziel; je neemt de controle over een jonge meid die, nadat ze de rol van winkelbediende in de winkel van haar tante heeft overgenomen, besluit om te bouwen op de eenvoudige dingen die komen met de dagelijkse routine, zoals getuige zijn van de aanvang van een nieuwe dageraad met een oudere heer, of het vinden van het ideale merk katvoer om iemands dag te maken. Of, voor beter of voor erger, per ongeluk het brood in het verkeerde compartiment opbergen, wat op zich al voldoende is om verschillende individuen te laten lachen.

Met de meeste winkelsimulaties leer je om uit te schakelen en een gestippelde lijn te volgen. Maar met inKONBINI heb je een uniek perspectief op de wereld en de mogelijkheid om anderszins saaie taken een beetje leuker te maken voor de gemiddelde werkaholic. Bijvoorbeeld, voordat je elke dag begint, heb je bepaalde verzoeken om in te willigen, evenals notities om te overwegen voordat je de winkel opent. Als het een warmere dag wordt, moet je misschien extra blikjes frisdrank inslaan, of als een klant vraagt of je een reserve-artikel wilt bewaren, moet je misschien een perfecte plek vinden om het op te slaan voor als ze terugkomen. Het punt is, alles wat je hier doet, wordt ondersteund door een soort morele verplichting jegens het publiek. Dus je hebt geen blanco canvassen om door de deur te schuiven; je hebt mensen die hun eigen agenda’s, voorkeuren en, natuurlijk, verhalen hebben. En als de curator van boodschappen en bakkerswaren, is het jouw taak om een dienst te verlenen aan het publiek, zelfs als die dienst vereist dat je horoscopen bespreekt met vreemden om vijf uur ‘s ochtends.

Het woord gezellig wordt tegenwoordig veel gebruikt, en terecht. inKONBINI is, eerlijk gezegd, een spel dat deze benaming verdient, voornamelijk omdat het spel leunt op alle juiste draden: de lo-fi-sfeer; de hartelijke interacties; de lichte gameplay-mechanica; en de kalmerende energie die door de nachtshift heen straalt. Om het zo te zeggen, inKONBINI heeft bijna alles wat je zou kunnen vragen – en nog meer. En als gevolg daarvan is het geen spel dat je goed moet kennen om het te begrijpen. Dankzij de ingebouwde tutorials en notitieboek-integraties worden de meeste taken die je aan boord gaat vaak voor je uitgeschreven.

Met lichte voorraadbeheertaken en keuze-gedreven uitstapjes om je bezig te houden, is inKONBINI een geweldige manier om te genieten van de gezellige kant van winkelsimulaties. Er zijn geen legers van koopjesjagers, en er zijn geen trends om bij te houden. Een klant komt binnen, bladert door de gangen en vraagt af en toe om hulp bij zijn boodschappenlijst. Soms voeg je je twee centen toe aan hun verhaal, door vragen te stellen, advies te geven of een moment te delen met iemand speciaal voordat je het allemaal opschrijft in je notitieboek. De shift eindigt, en je keert terug om het allemaal opnieuw te doen, maar dan met meer mensen, meer verhalen en een beter begrip van hoe hun geesten werken.

inKONBINI is, bovenal, een intieme ervaring die de traditionele en, laten we eerlijk zijn, saai delen van winkelsimulaties afwijst en, met een vleugje lokale Japanse charme, zich richt op korte-termijnrelaties met lokale consumenten. Het is een beetje langzaam, geef ik toe, en het neemt even tijd om eraan te wennen, vooral als je onbekend bent met Japanse producten en de lokale terminologie. Dat gezegd hebbende, is inKONBINI een unieke winkelsimulatie met enkele echt creatieve ideeën van zichzelf. Het is ook een spel dat je gemakkelijk in en uit kunt gaan, net als, zeg, Animal Crossing.

Natuurlijk, als je games niet leuk vindt met veel tekst en uitgebreide activiteiten, dan kun je moeite hebben om je tanden in deze lokale winkel te zetten. Aangezien het zijn schappen vult met dialoog, hartelijke gesprekken en episodische hoofdstukken, is het geen spel dat je neutraal naar toe gaat om een generic business management-behoefte te krabben. inKONBINI gaat echter veel dieper dan wat de meeste business sims te bieden hebben, omdat het een persoonlijke touch toevoegt aan de routine. Het is langzaam, maar het is ook zo gezellig als het uitnodigend is.

Conclusie

inKONBINI suikercoateert een traditioneel repetitieve vorm van winkelsimulatie met een intieme touch en een hartelijke Japanse esthetiek die het beste van de lokale cultuur combineert met een diep geworteld verhaal dat de levens en routines van echte mensen aanraakt. Hoewel het niet veel gameplay te bieden heeft buiten de gebruikelijke voorraadbeheertaken en klantinteracties, doet het wel een liefelijke setting bieden met enkele fascinerende verhalen. En aan het einde van de dag, dat is precies wat het probeert te vangen.

Als je de taalbarrière kunt negeren en leren om poëtisch te zijn met excentrieke karakters uit alle lagen van de bevolking, dan zou je inKONBINI moeten kunnen waarderen voor de eenvoudige genoegens die het naar de toonbank brengt. Nogmaals, het mag dan geen diepe businessmodel hebben, en het mag dan tekortschieten in zijn algemene winkelbeheertaken. Dat gezegd hebbende, houdt het zich aan zijn belofte en levert het een verhaal dat je wilt ontwarren. Dat is niet iets dat je vaak ziet, om eerlijk te zijn.