Reviews
Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants Review (PS5, Xbox Series X/S, & PC)
Zo veel van de keuzes en artistieke richting van vorig jaar’s Indiana Jones and the Great Circle zijn perfect. Al die briljante puzzels die, eenmaal opgelost, je het gevoel geven van een puur genie. De zonovergoten oude steden die je verkent en die smeken om ontleed te worden; een scherp oog dat elk omgevingsdetail afspeurt naar verborgen geheimen, en zintuigen die opspringen en alle atmosferische geschiedenis in je opnemen die je passeert. Ook gevechten blijven niet achter, met hun vaak hoogspanningvolle gesluip rond nazi’s, om dan gespot te worden en je zweep tevoorschijn te halen, die door vijanden knalt als voer. Niet alle verkenning, puzzels en gevechten raken alle juiste punten van het toppunt van cinematografische, actie-avonturengames van vandaag. Maar ze komen behoorlijk dichtbij in hun synergie en leveren een onvergetelijke ervaring die je tot het einde toe blijft voortstuwen. En nu, met de The Order of Giants DLC, verwacht ik min of meer hetzelfde pakket. Korter, maar een uitbreiding van al de perfectie en opwindende setpieces waar je in de hoofdgame van genoot. Toch moet er, voor de prijs van $19.99, een kritische beslissing worden genomen over of de DLC echt de moeite waard is. Dat is waar onze Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants review van pas komt, die je een duidelijk beeld geeft van wat je precies kunt verwachten te genieten (en niet leuk te vinden) van de game.
Opruimen
Ten eerste, Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants mag dan een DLC-pakket zijn. Toch kan iedereen het spelen, zelfs zonder voorkennis van de hoofdgame. Dat komt omdat de DLC een nieuw, op zichzelf staand verhaal vertelt, los van de hoofdgame. Er zijn inderdaad geen achtergrondverhalen die je vooraf hoeft te kennen, behalve de lichte vermelding van de titulaire Nephilim Order of Giants in de hoofdgame. Nu graven we dieper in hun geschiedenis, hun geheime, oude orde die zich mengt met Indy’s avonturen. Je zult hun erfenis ontrafelen, een behoorlijk duistere beproeving die dodelijke vallen en gevaren voor je zal opwerpen. De Cult van Mithras zal de nieuwe antagonistische doorn in het oog zijn. Ondertussen zul je op jacht gaan naar verloren artefacten verbonden met de Nephilim Orde op de Indiana Jones-manier die we kennen en liefhebben. Veel van je avonturen in de Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants DLC voeren je door de oude straten van Rome. Je jacht naar de oude geheimen van de Nephilim Orde brengt je onder de stad, waar nauwe gangen, kronkelende catacomben en sfeervolle riolen op je verkenning wachten. Hoewel je reis begint bij het Vaticaan, dat vroeg genoeg in de hoofdgame vrij toegankelijk is, zul je al snel afdalen in de riolen onder de stad, waar veel van je avonturen zich zullen ontvouwen. Je gesprek met de jonge priester, Vader Rucci, stuurt je op een gevaarlijk pad, waarbij je cultleden en religieuze fanatici zult confronteren. Net als de hoofdgame zal Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants je belasten met het verkennen van een behoorlijk aantal nieuwe locaties, het oplossen van slimme puzzels en het bevechten van vijanden, in een singleplayer, first-person actie-avontuur. En het zal allemaal voorbij zijn in minder dan zes uur. De vraag is, zijn deze uren het waard?
Geschiedenis Herhaalt Zich
Laten we beginnen met het verhaal. Het is inderdaad een dienstbaar verhaal dat donkerder wordt hoe dieper je de oude catacomben van Rome induikt. Alle fans van het Kruisvaarttijdperk zullen van dit verhaal genieten, samen met de introductie van de Naamloze Kruisvaarder. Hij was een felle krijgersreus wiens helm naar verluidt grote kracht bezit. Nu probeer je het verloren helm-artefact te vinden, terwijl je door golven cultleden vecht die de helm ook voor zichzelf willen. Hoewel het verhaal over het algemeen lineair en rechttoe rechtaan wordt verteld, ontdek je een behoorlijk aantal wendingen, sommige voorspelbaar, andere echt verrassend. De laatste momenten leveren in het bijzonder een bevredigend einde op, samen met een superieure eindbaasgevecht. Ondertussen blijft Indy een onberispelijke prestatie leveren, van de stemacteur tot de animaties. Net zoals de hoofdgame de roos raakte met zijn cinematografische en opwindende verhaalvertelling, zo gaat de DLC op dezelfde voet verder. En je hebt een schattig, gevederd vriendje dat je in sommige delen vergezelt en helpt. Werelddesign blijft ook niet achter, in zijn pure rijkdom aan geschiedenis en intrige. Je verkent sfeervolle omgevingen die echt aanvoelen alsof je oude, stoffige gebieden binnenloopt. Maar ook gevaarlijke plaatsen, die je proberen te ontmoedigen om verder te gaan met het ontrafelen van hun verborgen geheimen. Misschien zou wat meer frisse lucht mooi zijn geweest om de verhaalvertelling en verkenningervaring compleet te maken. De setting in het Rome van 1937, en slechts een paar momenten bovengronds doorbrengen, voelt als een gemiste kans. Niemand wil urenlang tot aan de borst door het riool waden, en als dit een volledige game was geweest, zou ik enorm teleurgesteld zijn geweest.
Het Staat op de Muur Geschreven
Vervolgens zijn er de puzzels, net zo briljant en slim als in Indiana Jones and the Great Circle. Je ontdekt een nieuwe lading hersenscheppers die je geest aan het werk zetten. Veel laten je brein racen, waarbij je soms even de tijd moet nemen om je omgeving en alle omgevingsdetails die je met een frisse blik gemist zou kunnen hebben te verkennen. Toch zijn de puzzels nooit onmogelijk op te lossen, en balanceren ze gevaarlijk op de rand van frustratie. En als ze te slim blijken, kun je altijd vertrouwen op de hints of de moeilijkheidsgraad verlagen. Ik vind het geweldig dat sommige puzzels aan het verhaal verbonden zijn, wat je extra motivatie geeft om ze op te lossen. Sommige komen met de beloning van een opwindend verloren artefact. Andere zijn gewoon leuk om uit te vogelen, waarbij je de vindingrijkheid van de ontwikkelaars te slim af bent. In ieder geval heeft The Order of Giants een aantal coole puzzels waar elke fan van het subgenre of van Indy van zal genieten. Puzzels vormen zeker het grootste deel van je reis, met minder gevechtsconfrontaties. En dat is niet helemaal een slechte zaak, terwijl je met je zweep door vallen en dodelijke zones knalt. Het gaat goed samen met het verkennen van de fascinerende tombes die je plundert en de oude geheimen die je ontdekt. Toch, als ik de puzzels en mysteries vergelijk met de hoofdgame, kan ik niet anders dan wensen dat er meer waren. De hoofdgame creëert zeker meer briljante puzzels en heeft nog meer verleidelijke geheimen en mysteries om te ontrafelen. Ik zou zeggen dat de puzzels en verkenning leuk zijn, vooral als je daarvan genoten hebt in de hoofdgame. Wees alleen voorzichtig met het verwachten van hetzelfde kaliber creativiteit en intrige, zo niet iets meer, dat je versteld zal doen staan.
Bijt op je Zweep
Misschien nog wel meer als het gaat om de gevechtsconfrontaties, die zeker niet je geest zullen doen verbazen. Het dient eerder als een uitbreiding van de leuke zweep-gebaseerde mechanica en het hand-tot-hand gevecht van de hoofdgame. In werkelijkheid was gevechten echter nooit het sterkste element van Indiana Jones and the Great Circle. En dus komt de relatief eenvoudige implementatie in de DLC niet als een verrassing. Voordat vijanden je spotten en een gevechtssequentie inluiden, zul je stealth gebruiken om te hurken, je achter dekking te verstoppen en melee-uitschakelingen uit te voeren. Vermommingen zijn vooral belangrijk bij het navigeren door gevarenzones, waarbij sommige delen onmogelijk te verslaan zijn zonder een vermomming aan te trekken. Ondertussen kun je dode lichamen verbergen, vijanden afleiden en ze in de val laten lopen, wat allemaal meer lagen toevoegt aan voorzichtige en gespannen verkenning. Het zou zeker beter kunnen om de hoogten van andere opwindende actie-avonturen te bereiken. De melee-uitschakelingen zijn bijzonder teleurstellend, en sommige vijanden zouden zeker meer creatieve aanvalspatronen kunnen gebruiken. In ander nieuws is het behoorlijk grandioos dat je karakterlevel overgaat in de DLC. En dus, als je de hoofdgame al hebt uitgespeeld, zou je je upgrades bij je moeten hebben in de DLC. Dit balanceert ook de vijandelijke moeilijkheidsgraad, door hun brutaliteit te verhogen om overeen te komen met je sterkere build. Het vermelden waard is ook hoe sommige upgrades en vermommingen van het grootste belang zijn om bepaalde levels op te lossen. In ieder geval zou iedereen snel vertrouwd moeten raken met de tools en mechanica die nodig zijn om The Order of Giants makkelijk door te komen.
Oordeel
Het komt dan ook niet als een verrassing dat The Order of Giants net zo goed is als de hoofdgame. DLC’s veranderen immers zelden veel aan de mechanica en kern gameplay-systemen van de hoofdgame. En omdat Indiana Jones and the Great Circle een van de beste actie-avonturengames is, weet je dat je op zijn minst van de DLC zult genieten. De vraag is of de content bevredigt, genoeg verkenning, gevechten en puzzels biedt om je honger naar Indy’s avonturen te stillen. En voor het grootste deel levert The Order of Giants dat. Dit is echt een leuke onderneming, vooral voor iedereen met ook maar een kleine interesse in schattenjacht, mysterie en puzzeloplossen. Het had zeker een langere DLC kunnen zijn, met meer slimme puzzels en intense gevechtsconfrontaties om te verslaan. De gebieden hadden zeker meer van de daadwerkelijke straten van Rome kunnen bevatten om te verkennen. Deze aspecten nemen iets weg van een volledige aanbeveling om The Order of Giants te spelen; op dit moment lijkt het perfect voor fans die meer Indy-avonturen willen. _yoast_wpseo_title:
Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants Review (PS5, Xbox Series X/S, & PC)
Whip-Crackin’ Sewer Adventures
Indiana Jones and the Great Circle: The Order of Giants is here, and for the most part, it delivers on its promise. It extends Indy’s adventures to beneath the streets of Rome, where more clever puzzles, tantalizing secrets, and mysteries await. Combat, not so much, with a few encounters that should be easy to beat. You do encounter a satisfying boss battle, though, and overall enjoy a decent return to 1937 Rome.