Horizon Call of the Mountain Review (PS VR2)

Net voordat Horizon Forbidden West’s hype afneemt, brengt Guerrilla Games en Firesprite Horizon Call of the Mountain uit voor de PS VR2. Het is eigenlijk de headliner die de mogelijkheden van de PS VR2 laat zien, wat zeker om een scherper ontwikkelende blik vraagt bij de release. En, mijn god, de eerste blikken op Horizon Call of the Mountain zijn om van te genieten, met de cinematische, blockbuster-golven die door je heen gaan, en de PS VR’s audio en haptic feedback die de meest surrealistische immersieve ervaring creëren. 

Maar, voordat ik te opgewonden raak over wat er op de horizon ligt, laten we overschakelen naar een grondige goed, slecht en lelijk Horizon Call of the Mountain-review, zodat je precies weet wat je kunt verwachten als je besluit om het spel uit te proberen.

Hoogtevrees?

Misschien is virtual reality’s meest inherente doel om een volledig immersieve ervaring te creëren, die je bewustzijn van de echte naar de onechte wereld transporteert, zonder dat je je ooit uit plaats voelt. Een deel van dat pakket is wat de look en feel van deze nieuwe virtuele plek omvat. Dus, toen ik voor het eerst voet zette in Horizon Call of the Mountain‘s demeanor, was het de eerste ding dat ik wilde zien.

Maar, eerst dingen eerst, Horizon Call of the Mountain is de spin-off van Horizon Zero Dawn en zijn sequel, Horizon Forbidden West. Het gaat over het beantwoorden van de “roep van de berg”, wat essentieel is, spelbestuurde Ryas, die genoegdoening zoekt voor zijn verleden zonden door te vechten en te klimmen door koude landschappen, post-apocalyptische ruïnes, torenhoge robotmonsters en, nou ja, een zelfmoordmissie die je hoopt te overleven.

Dit is geen spel voor mensen met hoogtevrees, omdat je het grootste deel van je tijd doorbrengt met het beklimmen van hoogtes en hangen aan ziplines. In feite doe je zo veel klimmen dat het een pijnlijke must-do wordt wanneer je liever je gevechtsvaardigheden elders zou willen ontwikkelen.

Zinloos klimmen daargelaten, Horizon Call of the Mountain is een briljante weergave van virtual reality die een schouwspel maakt van wat mogelijk kan worden gemaakt in de komende jaren. Het voelt surrealistisch, en elke aanraking wordt vertaald via zowel de controller als de headset’s haptic feedback. Zelfs het dompelen van je handen in het water of de aarde die trilt als reusachtige machines langs je heen gaan, wordt vertaald. Visuele effecten leveren ook, met je kleine zelf in de eerste persoon onvergelijkbaar met de torenhoge structuren om je heen.

De Klim

Ik ben het klimmen weer aan het benadrukken, omdat, vertrouw me, het vrij dominant is in het spel. Bedenk je, je bent tegenover wat je beklimt – kliffen, wingerd, ijsmuren – met je gezicht op slechts enkele centimeters afstand, dus er is niet veel te zien of te nemen. Alleen een “gebaren” sensor systeem om omhoog te gaan, en de angst voor vallen kan je een duw geven. Het wordt zeker misselijk, zelfs voor ervaren klimmers, om langdurig en voor lange tijd door te gaan. 

Als bewegingsziekte je te pakken krijgt, kun je teleportatie gebruiken. Of, je kunt geduldig doorbijten tot je hulpmiddelen zoals een enterhaak, een set bijlen of een werpende schijf ontgrendelt. Anders, zoals de titel expliciet zegt, is het “de roep van de berg”, dus… Misschien is het voordeel van het uitgebreide klimmen om een beetje oefening te doen via je armbewegingen. Omdat het bijna onmogelijk is om te falen en, gevolglijk, nergens near gratificerend.

De Schutter

Tijdens de incidentele actiesequenties die plaatsvinden in kleinere delen van de kaart, zal je tegen machines van verschillende groottes vechten. Het is de tweede hoogtepunt van het spel, dus het is altijd een “kan niet wachten” scenario tot de volgende strijd. Met Horizon’s handtekening boog en pijl, schiet je tegenstanders neer, mik je op hun zwakke punten, wat eigenlijk gemakkelijk voor je is dankzij PS VR2’s oogvolgtechnologie. Anders, ontwijk je tegenaanvallen steeds opnieuw.

Met de PS VR2’s sensortechnologie, zal je naar je boog reiken over je schouder, de trekker overhalen met één hand, een pijl grijpen, je arm terugtrekken en loslaten met de andere hand. Hetzelfde geldt voor “gebaren” klimmen, waarbij je naar gebieden reikt die je kunt vasthouden, zoals rotsgezichten of richels.

Met de tijd, komen upgrades beschikbaar op geschikte momenten wanneer tegenstander-machines sterker worden. Dus, je krijgt meer munitie, craft sterker pijlen en schaal je leercurve op. Iets om op te merken is dat het craftsysteem Horizon’s recept volgt, dus nieuwkomers kunnen enige tijd nodig hebben om hun weg te vinden. Toch is het een aangenaam genoeg craftsysteem om het spel nog wat meer te kruiden.

Level Up

Je pijl kan dodelijker worden, dankzij manieren om verschillende pijlpunten, explosieven of vluchten aan te hechten. Je zult “vuur” pijlen, “scheur” pijlen en meer gebruiken die elk hun eigen genuanceerde schade-uitvoer hebben. Plus, sommige items in de omgeving hebben waarde, hoewel het niet duidelijk is welke precies.

Des Te Meer

Rondzwerven in de jungle alleen kan saai worden. Met jezelf praten kan zeker afleidend zijn, vooral op een virtuele realiteit expeditie. Gelukkig heeft Horizon Call of the Mountain meer personages die je van tijd tot tijd ontmoet. Er is Aloy, die een vertrouwd gezicht is dat Horizon een thuisgevoel geeft. Andere personages, hoewel klein, praten met je. En, het is interessant om te zien hoe hun politieke geschiedenissen verweven zijn. Anders, is er niet veel twist hier om in te bijten, en dat is oké. 

Waar Het Plezier Begint

Het is geen geheim dat Horizon Call of the Mountain briljant is. Maar, behalve de virtuele realiteit ervaring deel van het, komen veel fans binnen met de verwachting van een solide, leuke, snelle actie-RPG. Voor de onderweldigende basisbehoeften, Horizon Call of the Mountain komt door, gevechtswijs.

Er is gewoon geen genoeg van de boog en pijl gevechten, vooral voor PS VR2’s basisboogmechaniek gemengd met Horizon’s handtekening robot-gevechtsmechaniek. Improviseren en ontwijken komen van pas, net als het mikken op machines’ zwakke punten om hun pantser af te schieten.

Als je meer uitdagende gevechten wilt, Horizon Call of the Mountain beloont je in één-op-één gevechten die niet gemakkelijk naar beneden gaan door simpelweg het juiste deel te schieten. Deze zouden strategisch spel en dingen zoals perfecte timing voor explosieven nodig hebben. 

Uiteindelijk voel je je als een echte schutter, je eigen uitrusting zoeken, nieuwe gereedschap en explosieve canisters aan pijlen bevestigen en stormvogels uit de lucht schieten als een pro. 

Horizon Call of the Mountain‘s gevecht, of het nu meerdere robottypen zijn die tegelijk op je worden gegooid of een metalen robot die niet gemakkelijk naar beneden gaat, voldoet aan de twee essentiële ingrediënten voor een succesvolle gamingservaring: het is uitdagend, en het is absoluut spannend.

Oordeel

Horizon Call of the Mountain levert gemakkelijk op zijn belofte door eenvoudigweg de kracht van de PS VR2 te combineren met Horizon’s robot-gevechtsmechaniek, intrigerend verhaal en adembenemende omgevingen. Gewoon rondkijken, het gevoel van de aarde onder je voeten, en de rush van water tussen je vingers creëren een rush van adrenaline die alleen virtuele realiteit kan doen. 

Het is jammer dat een groot deel van het spel wordt doorgebracht met het beklimmen van muren, wingerd en kliffen. Je eindigt met verlangen om deze secties veel sneller op te ruimen, zodat je bij het vlees van het spel kunt komen waar de gevechten plaatsvinden. Crafting is ook vrij goed, maar niet geweldig, met de vrijheid om middelen te plunderen in deze surrealistische wereld en uitrusting te upgraden zoals je wilt. En dat is het. Er is niet veel meer om te ervaren. 

Ten minste, je zult genieten van de thrill van het schieten van pijlen door de lucht als een ervaren schutter en stappen in een volledig gerealiseerde Horizon-wereld die straalt met natuurlijke esthetiek, meerdere robottegenstanders en onvoorstelbare zintuigen. Je kunt zelfs PS VR2’s sensoren en trackingtechnologie op zijn best laten zien (Vingers gekruist, sommige van de VR-trackingproblemen waar je willekeurig vast komt te zitten of naar een plek gaat die je niet wilde, komen niet op.) 

Al met al, waren, de tag “Call of the Mountain” niet te letterlijk genomen, en de meeste secties gevuld met diepte en strategie, Horizon Call of the Mountain zou een no-brainer hoofdstuk van de Horizon-verhaal zijn om te kopen.