HabboOrigins Review (PC)

Het was nog maar vorige week dat mijn dochter me om wat “zakgeld” vroeg om haar te helpen een paar kattenoren te kopen voor haar Roblox-avatar. Destijds was ik verbijsterd door zo’n nieuw idee, dus ik wees haar voorstel af, me niet bewust van het feit dat ik, weet ik veel, twintig jaar geleden dezelfde vraag aan mijn eigen ouders zou hebben gesteld. In 2005 was het echter niet Roblox of pluizige kattenoren; het was Habbo Hotel en stukken gepixelde meubels. In die tijd hadden we geen cadeaubonnen of seizoenspassen — alleen een hotline die ons verbond van onze eigen bankrekeningen naar de schatkist in het spel. En ik ben de eerste die toegeeft dat, hoewel ik wel volledig gebruik maakte van mijn eigen zakgeld om te investeren in zaken zoals banken, minikoelkasten en schatten aan premium HC-gadgets, ik ook diezelfde hotline misschien heb gebruikt om een soort miljonair te worden. Dat was natuurlijk totdat mijn account uiteindelijk werd gehackt en ik alles verloor behalve de kleren op mijn lijf. Sorry, pap.

Helaas, terwijl de gouden eeuw van Habbo Hotel al lang voorbij is, is het op één na beste — Habbo Hotel: Origins — nog springlevend, en het dient alleen maar om de met pixels beplakte goedheid van de originele 2005-versie van de geliefde MMO nieuw leven in te blazen. Het toont ook zijn OV-kaart voor gepensioneerden, want het ziet er oud uit, klinkt oud en beweegt als een oudere dame op een verjaardagsfeestje uit de jaren tachtig. In 2005 zou je er niet twee keer over hebben nagedacht. Maar, wanneer het in dezelfde genenpoel wordt geplaatst als de meeste moderne MMO’s, ziet het er wel verdomd slecht uit — maar op de best mogelijke manier, vreemd genoeg. Het is niet dat het slecht speelt; het is dat het actief de beste en slechtste aspecten van ouderwetse gametechnologie vertegenwoordigt, met alle gebreken.

Natuurlijk, als je bij de MMO bent geweest sinds de vroege kinderjaren, dan zou Origins als de ideale reis door het geheugen moeten aanvoelen. Als je echter een nieuwkomer bent die alleen de moderne versie van het spel kent, dan zou de thuiskomst-iteratie er een beetje uitzien als een stap in de verkeerde richting. Zonder het volledige gewicht van een moderne catalogus en de grote schaal van de uitgebreide wijken van het hotel, zal Origins waarschijnlijk aanvoelen als een verfijndere, bijna halfbakken wereld met ongeveer een kwart van de inhoud. Maar dat wil niet zeggen dat je er geen plezier aan zult beleven. Voordat we echter in het spiegelbeeld van zijn kinderlijke formule glijden, is het vermeldenswaard dat Origins niet Habbo is op zijn hoogtepunt; het is een gedateerde klassieker die alleen maar dient om een gevoel van nostalgie te wekken in de harten van de inbel-dinosaurussen. Dat maakt mij blijkbaar de ideale kandidaat.

Terugspringen in de vanilla-versie van Habbo Hotel is een beetje als het herbouwen van een brug met je innerlijke kind of, tot op zekere hoogte, het opnieuw verbinden met een oude Gilde in World of Warcraft: Classic na enkele decennia van toekijken hoe het geleidelijk de essentie verloor die het zo bijzonder maakte. Ook al weet je dat het de moderne innovaties van een volwaardige MMO mist, er is iets aan dat je niet anders kunt dan bewonderen — een “vonk” waar je je toe aangetrokken voelt, zoals een oud familie-erfstuk dat er oud uitziet, maar waar je ook een vaag geheugen aan hebt. Hetzelfde geldt in de met pixels gemaakte wereld van Origins. Van de originele lobby’s tot de “FALLIN’ FURNI”-kamers, de levendige chatboxen tot de opbloeiende bubbels die precies elke vier seconden het woord ‘BOBBA’ over je monitor projecteren. Gelukkig behoudt Origins al deze kernfuncties en het verlegen merg van de hoogtijdagen-iteratie. Het enige dat echt ontbreekt, is de hype eromheen.

Hoewel de dagen van het uitbouwen van een kamer en het verkrijgen van de gouden standaard van HC-gerelateerde items al lang voorbij zijn, weet Origins wel een hoop nostalgisch materiaal terug te brengen voor die oude kanon van jou. En ik denk dat dat is wat Origins in de kern is: een venster naar het verleden dat veteranen in het hart van de ervaring plaatst. Met een 18-plus-certificaat dat gemeenschappelijke plagerijen verkiest boven inclusieve inhoud, doet Origins meer moeite om de boomers van het sociale netwerk aan te spreken — de spelers die, na twee decennia van groei, kunnen lachen ten koste van het verouderde palet van het spel. En het werkt ook, zolang je er maar in kunt stappen met de instelling dat het geen perfecte MMO is, maar eerder een eenvoudige herhaling van een prehistorische ervaring die de last van zijn tekortkomingen draagt.

Trouw aan de originele code, maakt Origins er een gewoonte van om veel van zijn kernmateriaal te monetariseren, inclusief de premiummeubels en avatar-accessoires. Natuurlijk is het geen pay-to-win-spel, hoewel het je wel een hoop onzin voert over VIP-lidmaatschap en de “voordelen” die samenhangen met de luxueuze levensstijl van een typische HC-socialite. Het bederft het spel op geen enkele manier, maar het maakt het wel ontzettend moeilijk om de ouderwetse essentie te waarderen wanneer het grootste deel van de inhoud vervelend doorspekt is met betaalmuurpropaganda. Maar dat is Habbo Hotel voor jou, denk ik. Je hoeft geen miljonair te zijn om het spel te spelen, maar het helpt zeker als je je geld waar je mond is kunt zetten, als je begrijpt wat ik bedoel. Godzijdank voor Fallin’ Furni.

Oordeel

Habbo Hotel: Origins is de geweldige terugblik uit het verleden die ik nodig heb en verlang als het gaat om ouderwetse, webverslindende MMO’s. Hoewel ongelooflijk gedateerd en ongeveer half zo afgewerkt als men zou verwachten van een doorsnee herhaling van een 2005 levenssimulatiespel, brengt het wel een enorme hoeveelheid van die nostalgische roest en pixelkracht die de vanilla-versie twee decennia geleden tot het wereldwijde fenomeen maakten. En dat is alles wat dit is: een oude MMO die trots zijn vlekken, strepen en pixels op zijn mouw draagt. Het is niet het minst beetje perfect, maar voor terugkerende fans die de vlam uit hun gouden dagen willen doen oplaaien, is het een waar feest voor de zintuigen. Het is gewoon een verdomde schande dat het zo zwaag gemonetariseerd is. Schaam je, Habbo Club.