Galacticare Recensie (Xbox Series X|S, PlayStation 5 & PC)

Ik herinner me vaag het popping van hoofden alsof het droom-achtige incarnaties waren te midden van de ogen van een onschuldig kind dat, net als zo veel anderen, een schoon en nette medische faciliteit van de grond af wilde opbouwen. Ik herinner me ook de sarcastische opmerkingen van het overhead Tannoy-systeem en hoe de artsen vaak graag de spot dreven met mijn wanhopige pogingen om een virus uit te roeien dat toevallig draaide om verschillende “Elvis Presley”-imitators. Deze herinneringen, die aan het licht kwamen in 1997 of kort daarna – een cruciale tijd waarin het bedrijfsleven en het sandbox simuleringsgenre bloeide en op een ongepaste manier verscheen met nieuwe trends – zijn me bijgebleven voor bijna dertig jaar, en herinneren me regelmatig eraan dat Theme Hospital één van de beste hospital-based sandbox games was, en misschien nog steeds is. En toen herinnerde ik me zijn sci-fi kloon, Galacticare.

Laten we er niet omheen draaien, mensen. Noem het wat je wilt, maar de eenvoudige waarheid is dat Galacticare niet alleen een ode is aan Theme Hospital, maar een met de hand gemaakte liefdesbrief aan Bullfrog Productions’ lijn van kunst en cultuur. En laten we eerlijk zijn – het duurt niet lang om te beseffen hoeveel van Bullfrogs handtekeningkenmerken het in de definitieve mix van deze ongeordende intergalactische vlam terecht zijn gekomen. Van zijn grove one-liners tot zijn duidelijk verschillende patiënten en de roekeloze minachting voor hun algemene gezondheid of veiligheid – Galacticare is, in een notendop, de moderne Theme Hospital met een buitenaardse twist. De vraag is, doet het de originele idee enige vorm van gerechtigheid, of is het meer een vlek op een anders perfecte blauwdruk? Laten we het erover hebben.

“Hallo, Galacticare!”

Galacticare biedt in totaal elf hoofdstukken om door te bladeren, waarvan elk in wezen exclusief is gewijd aan de handeling van het vervullen van de taken van een “Director” – een poppenspeler, van sorts, wiens rol is om de kale botten van een ogenschijnlijk verlaten medisch systeem te verheffen tot een zelfonderhoudend bedrijfsmodel dat niet alleen financieel in staat is om artsen en AI-gestuurde bots gelukkig te maken, maar ook in staat is om een kwaliteitsdienst te leveren aan zijn patiënten. In elk van deze niveaus begin je je werk met een schone lei – een myriade van lege kwartieren en een reeks eenvoudige doelstellingen, die elk verschillende basisstappen bevatten, die vaak het leggen van de basis voor een medische faciliteit en het vervolgens in dienst nemen van de noodzakelijke arts om te voldoen aan de eisen van de patiënten. Er is een beetje meer aan dan dat; personeel en patiënten vereisen ook veel voeding, decoratie en zelfs de hulp van AI.

Voor het grootste deel begint en eindigt het proces op exact dezelfde manier: bouw de zelfde vreemde kamers – Diagnose, Skin Lab, Xen Garden, enz., en ga dan geleidelijk aan een veelheid van doelstellingen te lijf om je Hospital Star Rating te verhogen en extra vleugels, kamerupgrades en speciale consultants te ontgrendelen om moeilijkere taken aan te pakken. Deze stages, die vaak bestaan uit dezelfde taken, bevatten elk een overkoepelend doel, of het nu gaat om het verzorgen van een enorm alien genaamd Baz, concurreren met een rivale onderneming voor voordelen en sci-fi roem, of het behandelen van voldoende patiënten voordat een onvermijdelijke meteorietinslag alle middelen schoonveegt. In een notendop, de setup is eenvoudig: bouw het zelfde ziekenhuis dat je eerder hebt gebouwd, en gebruik dan een van de verschillende nieuwe tools om het niveau-overeenkomstige probleem te overwinnen. Er is niet een enorme hoeveelheid variatie aan die kant, ik zal eerlijk zijn.

Intergalactische gezondheidszorg

In de dertien uur die ik in de gezondheidszorg heb gestoken, kon ik het merendeel, zo niet alle, van de doelstellingen die de campagne voor me had uitgestippeld. Ik geef toe, ik had een beetje een dip in het midden van de carrièremodus; het was gewoon het geval dat ik alle opties had uitgeput en, eerlijk gezegd, weinig interesse had om voor de negende keer op rij dezelfde vleugels te bouwen. Bovendien, aangezien elk niveau niet veranderde zo veel, behalve misschien de lay-out van de ziekenhuisafdelingen, bereikte ik een punt waarop ik moeite had om het vol te houden. Maak je geen zorgen, ik genoot ervan, maar het voelde bijna alsof ik op de automatische piloot speelde en dat het niet hetzelfde effect had als toen het eerst begon.

Er is iets dat ik liefde over de campagne: het feit dat het script echt grappig was en vaak doorspekt was met geloofwaardige kameraadschap van de consultants en het ziekenhuispersoneel. Natuurlijk kan ik niet zeggen dat ik buik lag te lachen gedurende de hele tijd, maar de losse opmerkingen – opmerkingen die vaak verwezen naar de neiging van de speler om een phallus-vormig ziekenhuis te bouwen, bijvoorbeeld – waren grappig, om te zeggen het minste. En, opnieuw, veel van die momenten waren genoeg om me terug te brengen naar de kern van Theme Hospital’s oorspronkelijke geschiedenis van excentriciteit – wat altijd een welkome ervaring was, zeker. Het feit dat geen van deze dingen te lang duurde, was een goed teken; veertien uur of meer en ik had moeten terugkeren naar de aarde om een andere manier te vinden om die sandbox-jeuk te krabben.

R&R

Gelukkig is Galacticare niet het meest mentaal uitputtende sandbox-spel op de orbitale schaal; integendeel, het is eigenlijk een van de makkelijkste sandbox-spellen waar je jezelf aan kunt onderwerpen. Gegeven, het feit dat je verder gaat dan de standaard drie-sterren Hospital Rating kan een beetje ingewikkeld zijn, met elk vertrek dat specifieke statistiek-verhogende upgrades of thematische verbeteringen vereist, bijvoorbeeld, maar het feit dat je niet contractueel verplicht bent om de hele lijst te vullen, maakt de campagne nog toegankelijker en gemakkelijker te navigeren. Simpel gezegd, het spel dwingt je niet om de emmer leeg te schrapen; het vraagt alleen dat je de deksel verwijdert en er even naar kijkt. Daarom ben je niet waarschijnlijk iets bijzonders moeilijks of ontmoedigends te vinden – zelfs niet in de latere stadia van de reis.

Naast de standaardcampagne zijn er ook verschillende andere speelopties om te verkennen, zoals een Sandbox-modus, die je toelaat om je eigen ziekenhuis te ontwikkelen zonder de extra hoofdpijn van het moeten omgaan met lastige klanten en andere tijdrovende taken; en een Challenge-modus, die je de kans geeft om terug te keren naar eerdere faciliteiten om deel te nemen aan een reeks activiteiten in ruil voor extra bonussen en in-game voordelen. Neem alles hiervan in overweging en verspreid het gelijkmatig, en je zult waarschijnlijk een solide twintig-plus uur durende reis vinden om doorheen te werken, plus of min.

Oordeel

Galacticare slaat de juiste balans tussen een bijna-perfecte ode aan Bullfrog Productions’ tijdloze sandbox sim en een werk van kunst dat alle sci-fi-kenmerken van een originele kern bevat. Op dezelfde manier als zijn verwant, bloeit het spel op tong-in-cheek humor en verteerbare gameplay-mechanica, die beide een anderzijds perfecte adaptatie van een vertrouwd verhaal complementeren. Wat betreft de vraag of je zou kunnen argumenteren dat het een perfect sandbox-spel is, is een andere vraag, en een die waarschijnlijk verschillende interpretaties en conclusieve antwoorden zal oproepen, afhankelijk van de voorkeur van de speler. Voor mij persoonlijk, ik ben geneigd om te denken dat het een buitengewoon goed geïnformeerde liefdesbrief aan Theme Hospital is, en een die het verdient om gevierd te worden, met alle gebreken en al.

Gezien het feit dat Galacticare net is gelanceerd op Xbox Game Pass als een van de nieuwste releases van de bibliotheek, heb je alle reden om het een kans te geven en de intergalactische kameraadschap in het buitenaardse vlees te zien. Om het simpel te zeggen, als je van bedrijfssimulaties of sandbox-spellen zoals Planet Coaster of Two Point Hospital houdt, dan heb ik geen twijfel in mijn geest dat je veel vermaakwaarde in de medische wereld zult vinden. Evenzo, als je van de gedachte houdt om een paar hoofden voor “medische doeleinden” op te blazen – dan zul je waarschijnlijk thuis zijn hier.