Fishbowl Recensie (PC)

Fishbowl daalt af in een vertrouwde staat van limbo – een middengebied tussen een onschuldige jeugd en volwassenheid, waar onschuldige gewoontes worden vervangen door geïsoleerde herinneringen, eentonige maar cruciale inspanningen en routines die je dieper en dieper meeslepen in een wereld die je vaak niet herkent. Alleen, en met het gewicht van een nieuwe tijdperk op je schouders, trekt het je naar een plek waar verlies, rouw en de scheiding van familieleden samenvloeien in een cascade van emoties en eenzame gedachten. Het wil dat je de zilveren lijn ontwart – de doorschijnende hemel van volwassenheid – maar het wil ook dat je je eigen pad vindt. Het weet van de strijd – de wanhoop, de onzekerheid en het feit dat wij, als gewone stervelingen, niet de minste aanwijzing hebben over hoe we uit onze zelfgecreëerde cocons kunnen komen – maar het begrijpt ook dat alles bereikbaar is door erkenning en psychologische bewustzijn.

In de meeste gevallen zou je een helpende hand hebben – een vriend, een collega of een verre verwant, bijvoorbeeld – om je geest te doen herleven en je te helpen een nieuw leven te vinden. Maar in Fishbowl komt de spirituele leiding van een pratende vis die de macht heeft om je humeur, je patronen en je hoop op een toekomst waardig om te leven te veranderen. Hoewel met de monumentale taak om te leren overleven in een grote stad en zonder de troost van een overleden grootouder, vindt Fishbowl een manier om je gezelschap te houden terwijl je een carrière, een beperkte levensstijl en de wat-als van volwassenheid in evenwicht houdt. Het wil niet dat je faalt, en het bedriegt je niet door je te laten geloven dat slechte keuzes dramatische gevolgen zullen hebben. In plaats daarvan brengt het een eenvoudige boodschap over, en een die, eerlijk gezegd, iedereen zou moeten begrijpen. Volwassenheid is geen picknick; het is een leerproces dat veel inspanning vereist om te verfijnen.

Fishbowl volgt Alo, een aanstaande volwassene die zich in een onherkenbare wereld bevindt met een droomjob als remote video-editor en, nogal vreemd, een vis die de macht heeft om woorden van bemoediging te spreken en vaak een glimp te geven van herinneringen uit het verleden. In deze pixel-gecreëerde wereld is het aan je om het leven te navigeren in de nasleep van de dood van een grootouder, een dag tegelijk, terwijl je leert om verantwoordelijkheden en isolement, rouw en surrealistische voorgevoelens te balanceren. Het is geen spel dat je dwingt om correcte keuzes te maken; in plaats daarvan geeft het je de vrijheid om jezelf opnieuw te ontdekken en de stukken op te rapen voordat je wat je ware doel in het leven is, bepaalt wanneer het doek valt. Er zijn geen slechte eindes – alleen alternatieve paden die om de keuzes draaien die je zelf maakt over de lange en vaak moeilijke dagen.

Voor het grootste deel ziet het spel je door verschillende gebieden in je huis navigeren – een daad die hetzij het engageren in basis-editor mini-games, het verzamelen van erfstukken die je aan je jeugd herinneren, of het spreken met andere collega’s en, bovenal, de vis die een hogere macht heeft dan de meeste standaard huisdieren. Het is geen vermoeiende ervaring op enigerlei wijze, noch is het een die je dwingt om buiten de box te denken, in dat opzicht. In plaats daarvan vertelt het het zoals het is, met een open boek, een wereld waar mensen de grenzen tussen jeugd en volwassenheid vervagen, en een cultuur die een viabele inspanning levert om licht te werpen op de moeilijkste uitdagingen die degenen die het meest kwetsbaar zijn voor rouw treffen.

Qua gameplay is er niet veel dat je nodig hebt om je knokkels te kraken of je kin te krabben. De mini-game, bijvoorbeeld, bestaat voornamelijk uit het matchen van kleuren in een ritme-achtig formaat om tijdslijnen voor een video samen te stellen. Behalve dat, heb je een grote variëteit aan script, items en andere personages om mee te praten. Laat ons niet vergeten, echter, dat Fishbowl niet zozeer een spel is als het een interactieve ervaring is die de voorbije tijd benadrukt – de hoogte- en dieptepunten van volwassenheid en de zorgen over leven en de stappen die men moet nemen om comfort en stabiliteit te vinden. Het wil niet dat je faalt, en het bedriegt je niet door je te laten geloven dat slechte keuzes dramatische gevolgen zullen hebben. In plaats daarvan brengt het een eenvoudige boodschap over, en een die, eerlijk gezegd, iedereen zou moeten begrijpen. Volwassenheid is geen picknick; het is een leerproces dat veel inspanning vereist om te verfijnen.

Bovenal is Fishbowl een ontroerend spel dat leunt op enkele verrassend ingewikkelde details en vertrouwde gewoontes. De langzame voortgang kan niet voor iedereen zijn, maar met meerdere eindes om te vinden en een solide variëteit aan keuzes om te maken, is het een spel dat je verbeelding kan prikkelen en je emotioneel geïnvesteerd kan houden voor de lange termijn. Het is geen gameplay-georiënteerde ervaring, hoewel het wel meer dan genoeg hapklare details, gebeurtenissen en mini-games bevat om je bezig te houden, evenals een progressieve stijl om je meer te laten voelen alsof je verweven bent met het verhaal en zijn turbulentie thema’s. En dat is een groot pluspunt in mijn boek, echt.

Verdict

Fishbowl opent een venster naar een wereld waarin verdwaalde volwassenen samenkomen op herkenbare curveballs en turbulentie, niet met de intentie om de rust van het leven te vertekenen, maar om de zilveren lijnen en de kleine dingen te verlichten die het waard zijn om na te streven. Gracieus, en met een licht hint van satire, leunt het naar een vertrouwd gebied dat veel van ons kennen als de achterkant van onze eigen hand. Het doet misschien geen geweldige job van gamificeren van het verhaal, maar het doet een weloverwogen boodschap overbrengen die zowel persoonlijk als vaak emotioneel aanvoelt.

In combinatie met een wholesomely pixel-gecreëerde esthetiek en een gegronde vertelling die evenzeer meeslepend is als het verstaanbaar is, Fishbowl komt tevoorschijn als een unieke kleine indie-aangelegenheid die meer dan waard is om een plek onder de schijnwerpers te krijgen. En het is om die reden alleen dat je moet de kans nemen om het te ervaren voor jezelf de volgende keer dat je in de stemming bent voor een keuze-gedreven avontuur dat het beste van meerdere werelden combineert. Het is schattig, intiem, en bovenal, een verrassend goed afgerond spel dat veel te bieden heeft.