Finding Pots & Pets Recensie (PC)

Vorige week ging het allemaal over het opgraven van slakken en sla uit de multiculturele hallucinatie van een abstract canvas. Deze week gaat het over Finding Pots & Pets in de houten hol van een whiskerige wereld die, als je het kunt geloven, Bunnyland heet. Zeg wat je wilt over verborgen object games, maar blijkbaar zijn ze niet al te bang om nieuwe onderwerpen uit te proberen in deze tijd. Oh, Where’s Waldo heeft niet veel te winnen deze dagen; de toevloed van excentrieke object-georiënteerde schatten heeft iets te maken met dat, zonder twijfel. Toch, zelfs met zo veel van deze irrationele combinaties en verwaterde recreaties van cultklassieke kinderliteratuur om uit te kiezen, kan ik niet helpen maar me verplicht te voelen om de loep over allemaal te houden. Pots & Pets? Zeker — waarom niet?

Net als zijn soortgenoten, Finding Pots & Pets curateert een deel van ontvlambare objecten en levende onderwerpen voor je om te vinden over een reeks van pixel-zware regio’s. Met een totaal van negen niveaus om doorheen te werken, met elk niveau dat meer dan tweehonderd verkrijgbare items bevordert om van je checklist af te vinken, kun je argumenteren dat er genoeg waar voor je geld is hier. En dat is zo; de inclusie van 3.000 letterbox-items is een aanzienlijk hoger aantal dan de standaard zoek-en-vind-titel à la 100 Cats-serie. De vraag is, doet Finding Pots & Pets zijn loyaliteit aan kwantiteit boven kwaliteit hem recht? Laten we het boek openen en ontdekken.

Als de poot past

Finding Pots & Pets is, in de eerste plaats, therapie voor de ziel. Met weinig tot geen onnodige hindernissen om over te klauteren of moeilijke puzzels om te ontwarren, laat de game je de vrijheid om op je eigen gemak te ontspannen en dingen aan te pakken op de manier die je wilt. Er zijn geen tijdsbeperkingen, noch zijn er progression-locked geheimen om doorheen te carvingen. In plaats daarvan geeft Finds Pots & Pets je de basis om door te gaan, en de tools om geleidelijke vooruitgang te maken op een manier die zowel verfrissend als enorm belonend aanvoelt. En, met een nuttig ingebouwd hintsysteem om je te helpen, is het zeer onwaarschijnlijk dat zelfs de meest onervaren gebruikers hier vast komen te zitten, ook. Dat zijn al een heleboel goede punten, en we hebben nog maar nauwelijks het oppervlak geschampt.

Natuurlijk, als je een verborgen object game hebt gespeeld, dan heb je waarschijnlijk ze allemaal gespeeld. Structureel gezien is er niet veel hier dat aanzienlijk anders is dan je traditionele pixel-achtige puzzel, minus, misschien, zijn kernfocale punten en de set pieces die het zorgvuldig in zijn wereldontwerp plaatst. En maak me niet wijs, terwijl de setup nog steeds ontzettend vertrouwd is voor de meeste verborgen object games, weet Finding Pots & Pets nog steeds zijn eigen identiteit te formuleren als een leuke en naadloos engageerde puzzel, met zijn glanzende locaties, karakterbijdragen en korte quests die bijdragen aan zijn algehele esthetiek.

Meer potten voor je geld

Er is één ding dat de kwaliteit van de game verhoogt, en dat is de Challenge-modus die ontgrendelt na het succesvol doorlopen van de niveaus en het doorzoeken van de bulk van de reis. Ik geef toe, het verwijdert de gemakkelijke stigma die geassocieerd is met zijn core gameplay-mechanics, wat met het vertrouwen op prompt actie, uitgerekt combos en getimede events om dingen gaande te houden. Dat gezegd hebbende, voegt zo’n secundaire optie wel een beetje extra replay-waarde toe aan de basisgame. Dat is iets wat veel verborgen object games ontbreken: een reden om terug te keren naar de zelfde wereld en iets nieuws te vinden. Het revolutioneert de medium niet, maar het is nog steeds een leuke touch, en iets waarvoor ik meer dan bereid ben om credits te geven.

Natuurlijk, mits de kunststijl uitnodigend en intrigerend is, en dat het onderwerp niet universeel gehaat is, is het vrij moeilijk om fout te gaan met een verborgen object game, in het algemeen. En terwijl Finding Pots & Pets niets majorlijk speciaals doet om de traditionele formule op te frissen, behalve zijn inclusie van een getimede Challenge-modus, weet het tenminste om de genoemde ingrediënten ontzettend goed in zijn eigen speciale manier te vangen. Een pixel art-stijl die zowel begrijpelijk als natuurlijk uitnodigend is? Check. Een wereldwijd herkenbaar onderwerp dat de meeste, zo niet alle mensen, graag een uur of twee zouden doorbrengen met zoeken? Check. Genoeg van het genoemde materiaal om een loyale fan van het genre tijd en aandacht waard te zijn? Check, check, en check.

Verdict

Als je een paar seconden zou nemen om de bodem van elke populaire online marktplaats te schrapen, zou je geen moeite hebben om een honderd, misschien zelfs een duizend generieke verborgen object games met een “uniek” onderwerp of brandpunt om te keren. In I Commissioned Some Snails, was het slakken en sla; 100 Forest Cats, was het pixel-perfecte kattenvrienden; en in Pots & Pets, is het exact wat het zegt op de tin: potten, en pets. Tot die tijd, weet je precies wat je krijgt lang voordat de installatie is voltooid: een doorsnee object-vind-puzzel met een definitief ankerpunt en alle textbook pixel art-exposities om het te begeleiden.

Om ter zake te komen, als je wanhopig bent om die post-sla-jeuk van je te krabben, evenals een paar uur te hebben om op een andere wijze te besteden op een saaie avond, dan ja, moet je Finding Pots & Pets dezelfde aandacht geven als zijn neven. Het zal je leven niet veranderen, laat staan je iets geven om over te schrijven. Maar het zal je tenminste een reden geven om zinloos op konijnen te klikken voor geen andere reden dan om je trigger-vinger voor een uur te waxen terwijl je wacht op die volgende grote aankomst. Het is dus niet nodig om te zeggen dat, als het therapie is dat je wilt, dan ligt hier een ideale behandeling die je genoeg zal geven om je problemen te verhelpen, als het niet voor altijd is, dan voor een paar uur of meer, afhankelijk van hoe je de procedure navigeert, evenals hoe je kiest om je tijd na het laatste object te besteden.