Electro Bop Boxing League Recensie (PC)

Als Robot Wars en Transformers door een of andere wonderbaarlijke speling van het lot een erfgenaam hadden verwekt voor hun gezamenlijke bewondering voor rijke robotgevechten en steampunk-esthetiek, dan zou ik me het eindproduct graag voorstellen als Electro Bop Boxing League. Als je een rijke infusie van vangstige melodische electro swing toevoegt aan het mengsel, dan is het niet zo ver weg van het bereiken van zo’n beeld, om eerlijk te zijn. En ik ben helemaal voor het idee om de twee samen te voegen om een posterkind te creëren voor de twee grootvaders van hun respectievelijke ambachten. Het is een combinatie die gewoon goed voelt — mechanische boksers en een zijgerecht van tandwielen, zekeringen en een trombone om de vlammen van een goed gevecht aan te wakkeren.

Electro Bop Boxing League is veel dingen, maar als je het olifant — de reusachtige mech-kampioenen, dat wil zeggen — uit de ring zou verwijderen, dan zou je in wezen een boksspel hebben met het extra gewicht van verschillende upgradecomponenten, vaardigheden en een selectie van crew-gebaseerde synergies. In een notendop, dat is precies wat dit is: een derde-persoon boksspel dat de traditionele actiesport waxt met zijn eigen set regels en reglementen. En met zijn regels bedoel ik de ritmische knooppunten die het bevordert naast zijn autopilootsysteem. Dat is een heel ander verhaal, en een die we binnenkort in meer detail zullen bespreken.

Om de concept een beetje te smeren met olie, moet je weten dat het niet zozeer een knoppen-mashen beat-’em-up boksspel is als wel een mech-achtige dansroutine die berekende risico’s en passende ritme-gebaseerde technieken onder andere trucs herbergt. Als dat het soort expositiewedstrijd is waarvoor je je niet zou willen inschrijven, lees dan verder.

Ringside Swing

Zoals ik eerder zei, is het electro swing-aspect een integraal onderdeel van het spel. Het is belangrijk, niet omdat het de score vlees en, eerlijk gezegd, een goede negentig procent van het algemene steampunk-georiënteerde audiovisuele palet, maar omdat het ook een sleutelrol speelt in de gevechten, ook. In tegenstelling tot uw traditionele boksspel, Electro Bop Boxing League incorporeert ritmische timing in de gevechtservaring — een element dat, terwijl het niet altijd de aanstichter is van elke aanval, u toelaat speciale vaardigheden uit te voeren en uw aanvallen te versterken met bepaalde wilde kaarten, zogezegd. Het is nog steeds een autopiloot, voor zeker, maar spelers worden aangemoedigd om deel te nemen aan lichte ritme-minigames om hun vaardigheden te verhogen en te slagen in hun respectievelijke rollen — crewleden inbegrepen.

Met de Carrière-modus die de show leidt, beginnen spelers hun reis met een vrijwel versleten mech-pak — een armzalig stuk apparatuur dat, met de juiste uitrusting en sponsorincentives om het te ondersteunen, kan worden uitgerust om een aantal nieuwe onderdelen, passieve vaardigheden en meer vuurkracht te creëren. Naast het vinden van betere onderdelen voor de mech, moeten spelers ook andere aspecten van hun model financieren — snelheid, kracht en uithoudingsvermogen — evenals het beheer van elke crewlid zijn taken, waaronder training, reparatie en planning van aanvallen, ontwijken en speciale manoeuvres, bijvoorbeeld. Tot slot gebruiken gebruikers de mech niet noodzakelijkerwijs, maar gebruiken ze in plaats daarvan ritmische minigames om te controleren en te beïnvloeden het gevecht in hun voordeel. Klinkt gemakkelijk, nietwaar? Eh, niet echt, nee.

Timeless en Oddly Elegant

Het gevechtssysteem kan een beetje een hoofdpijn zijn in het begin, geef ik toe. Echter, zodra de tandwielen beginnen te draaien en de trombone begint te smelten met uw ritmische vingers, is het bijna alsof de sterren beginnen te aligneren en de worsteling overgaat in iets lichter bevredigends. En ik kan eerlijk gezegd niet ontkennen dat de opwinding die uit een goed oud bokswedstrijd komt, ook. Het feit dat het komt met een korrelige, zij het tijd-appropriate kunststijl, maakt het ook nog eens meer onderdompelend. Zeker, het is hoogst onorthodox en een beetje raar — maar dat is precies waarom ik me zo sterk voel over het onderwerp. Het is niet uw standaard rip-off van een generiek boksspel; het is een hybride van twee sferen die, eerlijk gezegd, niet zouden moeten werken, en toch doen ze het wel.

Terwijl er nog steeds veel ruimte is voor verbetering hier, is er een zilveren randje om naar te kijken, en dat is het feit dat de besturingen responsief en comfortabel aanvoelen. Maak me niet wijs, het is nog steeds een beetje hectisch, en ik zou liegen als ik zei dat het niet een ton geduld vereist om te kraken. Maar, zelfs in zijn huidige staat, is het nog steeds een geweldige tijd, met alle gebreken en al.

Er is duidelijk veel potentieel voor de ontwikkelaar om op de blauwdruk hier te bouwen — wat een passende manier zou zijn om te versterken wat er al is gebouwd, zeker. Hoewel het een single-player spel is in zijn hart, is er niets dat zegt dat het zijn bereik niet kan verbreden voorbij zijn offline- en split-screen-mogelijkheden om grotere, gedurfdere en misschien zelfs beter PvP-functies te omvatten. Gezien er nog steeds een kwaliteitsinhoud is om door te nemen in de Carrière-modus, kan ik mijn tong afbijten en wachten op wat de ontwikkelaars in petto hebben.

Verdict

Gezien het feit dat creatieve concepten langzaam in aantal afnemen, is het altijd een genoegen om iets te vinden dat een paar risico’s neemt en streeft naar iets een beetje ongebruikelijker. En, zeker, terwijl zowel boksen als ritmespellen niet exact ongebruikelijk zijn, Electro Bop Boxing League slaagt er tenminste in om de twee samen te voegen op een manier die de ervaring minder voelt als een voorspelbare worsteling en meer als een excentrieke en unieke uitdaging.

Er is een enorme hoeveelheid die ik absoluut liefheb in Electro Bop Boxing League, de inclusie van een omvangrijke Carrière-modus en een enorme variëteit aan aanpasbare onderdelen, vaardigheden en crew-specialiteiten, die de drijvende krachten achter de breedte van de aanbeveling zijn. Het roept ook een voormalig kindermemoir op die ik ergens in mijn achterhoofd heb — het geheugen van het binge-watching van Robot Wars op een luie middag met een oude platenspeler die tijdloze klassiekers of iets met sentimentele waarde produceert. Het is niet wat ik normaal zou kiezen — een arena-gebaseerde mech-battler — maar ik kan niet helpen dat ik me aangetrokken voel tot het idee van het schudden van handschoenen over een goed geolied electro swing-jive.

Electro Bop Boxing League is misschien niet het beste boksspel in de wereld, maar het is er een die je voor een paar uur wilt bezoeken als je de kans krijgt, als het niet is om je innerlijke pianist of swing-gedreven persoon te kanaliseren, dan om deel te nemen aan enkele originele gevechtsmechanieken en om getuige te zijn van twee genres die samen komen om een verrassend sterk, voet-tappend duo te vormen.