Recensie van Cursed Shorts (PC)

Alsof doom scrolling niet deprimerend genoeg was. Hier zijn de Cursed Shorts om onze gevoelens van schaamte en onze natuurlijke behoefte aan uitstelgedrag te weerspiegelen. Als een bodemloze sociale feed met één te veel reels, houdt het ons gefixeerd op de simpele dingen – de zinloze handeling van swipen door video’s terwijl we op zoek zijn naar iets om een emotie op te wekken. Het enige dat deze applicatie onderscheidt van zijn talrijke soortgenoten is de inhoud; de schattige katvideo’s zijn nihil, maar de vreemde anomalieën en intense aard van de clips zijn alomtegenwoordig. En het is jouw taak, als een verdoemde toeschouwer van deze feed, om door te gaan met swipen, niet om een jeukende plek te krabben of een ego op te blazen, maar om te voorkomen dat een trein ontspoort en in een almighty purgatory terechtkomt.

Waargeachtig, Cursed Shorts biedt een korte narratief-gedreven ervaring – een ervaring die, net als een goede partij boeiende reels, je uitnodigt om door de clips te swipen en, met de kracht van intuïtie, de inhoud van de clips in kwestie te ontcijferen. Als het een gewone video is die geen groot gevaar vormt, kun je eenvoudigweg omhoog swipen naar de volgende clip, maar als het een ongewone, enigszins verontrustende montage van vreemde gebeurtenissen is, dan moet je naar links swipen. En dat is eigenlijk alles wat je hier doet: doom scrollen door een verzameling video’s terwijl je aan boord van een trein zonder bestemming zit, en proberen te bepalen of je de klokkenluiderbeleid moet activeren of gewoon de (hopelijk) gewone beelden moet negeren in de hoop dat ze geen verborgen geheimen verbergen.

Als je eerder een anomaly-game hebt gespeeld, dan zou je moeten weten hoe dit werkt. En als je dat niet hebt gedaan, maak je dan geen zorgen – we zullen samen doom scrollen.

Doom Scrolling Voor Verandering

Cursed Shorts zet je aan boord van een korte reis – een rit die ongeveer dertig tot vijfenveertig minuten duurt om te voltooien – waar een gewone trein bestemd is om op het geplande perron aan te komen. Op deze trein vind je jezelf bezorgd overspoeld met ominieuze beelden en een hele tapijtree van video-clips – materialen die geen enkele relevante verbinding hebben met de andere clips in de serie. Vervolgens begin je door ze heen te swipen – als een checklist, waarmee je natuurlijk vakjes zou elimineren totdat er slechts één overblijft. Hier heb je echter een keuze – een beslissing die hetzij de trein op gang houdt naar de volgende bestemming, hetzij deze tegenhoudt om ooit het perron te bereiken. Geen druk dus.

Het spel zelf speelt zich af op een soortgelijke manier als veel spot-the-anomaly-games, met clips die abnormale details of verontrustende details bevatten die je moet vinden. Als een clip normaal lijkt, kun je ervoor kiezen omhoog te swipen, waarna de trein een nieuwe richting inslaat. Maar als je iets ongewoons vindt, kun je naar links swipen, waarna je de kans krijgt om de beelden te analyseren en te beslissen of ze je op het juiste spoor houden, zogezegd. En dat is eigenlijk alles wat Cursed Shorts is: een interactief verborgen objectspel dat sociale media en de ellendige realiteit van doom scrolling benadrukt.

De Kleine Dingen

Terwijl ik niet zou zeggen dat de beelden zelf barsten van natuurlijk angstaanjagende dingen, kan ik zeggen dat ze enkele verontrustende beelden oproepen – het soort dat de ogen doet dwalen en de gebruiker tweemaal doet nadenken over de context. Bijvoorbeeld, één clip toont enkele studenten die elkaars armen vasthouden, terwijl een extra, blekere en enigszins spookachtige arm lijkt aan te geven dat er nog een student is, of in dit geval, een onnatuurlijk geval van bovennatuurlijk gedrag dat de compositie besluipert. En er zijn genoeg van die momenten ingenaaid in het verhaal, wat geweldig is. Het is niet been-chillingly eng, maar het is genoeg om een paar haren op de achterkant van je nek te doen rijzen, zoals elk fatsoenlijk horror-spel zou moeten.

Helaas is er niet veel verhaal om gaten in te schieten. Afgezien van het feit dat er een trein, een passagier en een spoel video-clips zijn om door te navigeren, Cursed Shorts heeft niets bijzonders noemenswaardigs. Het enige reddende middel hier is dat het een paar alternatieve eindes biedt om te ontgrendelen – wat altijd een welkome verrassing is.

Mechanisch gezien bevat Cursed Shorts geen bijzonder slechte onderdelen, met uitzondering van het feit dat sommige clips soms automatisch worden toegewezen aan een van de twee opties zonder enige invoer. Het is niet dom slecht, maar het verpest een verder korte en naadloze overgang tussen clips en, uiteindelijk, de grote conclusie die het hele verhaal afsluit. Een kleine zaak – maar een zaak niettemin.

Met alles wat hierboven is gezegd, is Cursed Shorts een gemakkelijk spel om in te stappen, vooral omdat het een helpende hand biedt door je de kans te geven om beelden te pauzeren en te beoordelen terwijl je door de archieven en backlogs bladert. Onnodig, maar nuttig.

Uitspraak

Cursed Shorts vangt een goede hoeveelheid details in zijn brede variëteit aan media-clips en verontrustende verhalen, met zijn verontrustende sfeer en eindeloze lus van een nachtmerrie-achtige oorsprong die een solide basis vormt voor een echt interessant anomaly-IP. Terwijl het verhaal zelf teleurstellend kort en zonder enige wendingen of draaien is, komt het samen rond een aanpasbaar einde dat de reis des te boeiender maakt. En dat is een kleine zaak, zeker, maar het helpt zeker om het algemene beeld te verbreden.

Natuurlijk, als je van het analyseren van naast elkaar geplaatste afbeeldingen houdt of, meer specifiek, de “WHEN YOU SEE IT“-threads op vrijwel elk modern sociaal mediaplatform, dan zul je waarschijnlijk genieten van het scrollen door de omvangrijke webben van ominieuze clips en found footage-segmenten die dit specifieke applicatie bevolken. Opnieuw, het is een korte ervaring, dus verwacht niet meer uit te halen dan een korte dertig minuten durende scroll-affaire. Als je de gebrek aan inhoud kunt verdragen, dan zou je de handeling van het zinloos swipen door deze beelden niet ontmoedigend moeilijk moeten vinden.