Combat Kart Recensie (Xbox Series X|S & PC)

Cowboy Kart liet een enorme jeuk achter die ik wilde wegkrabben met een tumbleweed-vormige bus nitroperoxide. Toch, zelfs na delen, zo niet honderden rondes om de versleten baan, leverde het nooit dat gereedschap. Ik verlangde naar snelheid – een high-octane drift race die een opwindende boost aan mijn dopamineniveaus kon geven. Maar het kwam nooit tot dat. Het stof viel uiteindelijk neer, en wat ik werkelijk overhield, was een kale verzameling duinen en alledaagse Wild West-thema’s. Ik wilde meer. Ik wilde dat Combat Kart de leegte zou vullen en zou leveren wat Cowboy Kart niet de moed had om te incuberen.

Ik stapte in Combat Kart met hetzelfde niveau van scepticisme dat ik had in vrijwel elk ander kart-georiënteerd racingspel dat de afgelopen twintig jaar op het asfalt is verschenen, met het zelfde lage niveau van verwachtingen dat ik had opgedaan uit eerdere asfalt-avonturen. Ondanks mijn beste pogingen om voorbij de vertrouwdheden van het circuit te kijken, dacht ik dat het weer een matige poging zou zijn om te creëren wat Mario Kart al lang geleden had gedaan. Zonder de mechanismen of de bochten op de baan te erkennen, wist ik alles wat het spel zou inhouden lang voordat ik achter het stuur stapte om rubber te verbranden. Ik wist dat er omgevingsobstakels, onvoorspelbare valstrikken en een hele reeks samenzweerders met twijfelachtige motieven zouden zijn. Eerlijk gezegd, niets daarvan kon worden vermeden; het was het brood en de boter van elk traditioneel kart-racingspel, en Combat Kart draaide daar zonder twee keer na te denken in en de gevolgen.

Het was niet lang nadat ik een bestuurder aan het stuur had toegewezen dat ik de gebruikelijke attributen vond – de circuits, de personages en de speciale vaardigheden die uiteindelijk zouden toelaten dat elke deelnemer zijn vaardigheden op de baan zou verhogen om zijn tegenstanders te overtroeven. Weer was het allemaal leerboekmateriaal. Zonder de voorwaarden te lezen, wist ik veel te goed wat moest worden bereikt. Het was openlijk transparant, net als uw gewone checkpoint-racing, met het gebruikelijke gewapende jargon en asfalt-avonturen. Maar dat weerhield me er niet van om naar de startlijn te gaan. Ik wist het doel, en ik wist het concept. Ik hoopte alleen dat het circuit meer complexe kruispunten zou bieden dan standaard figuren van acht.

Er is geen twijfel over het feit dat Combat Kart, esthetisch gezien, enkele geweldige functies en overlays heeft, met enkele schattige anime-achtige personages, evenals een unieke reeks vaardigheden die verrassend goed aansluiten bij elke persoonlijkheid. Naast een goed uitgeruste selectie van bestuurders, hebt u ook een royale keuze aan banen, waarvan sommige u naar de basis van een Westelijke woestijnstad brengen, sommige u bovenop een bergachtig gebied van zwevende heuvels en neon-verlichte wolken brengen. Er is ook een baan die erg veel lijkt op Rainbow Road – maar we zullen daar een oogje dichtknijpen. Ik zou liever geen hoofdpijn krijgen.

Wat betreft de gameplay, bevindt Combat Kart zich ergens tussen een liefdesbrief aan old-school arcade-karting en een knikje naar Cel Damage en andere voertuig-georiënteerde gevechtsspelletjes van zijn soort. Terwijl het doel van elke race is om de leiding te nemen en de finishlijn te bereiken voordat de andere deelnemers, legt Combat Kart de nadruk op zijn vechtgeest. Zie, terwijl u kunt rondrijden op de baan, shortcuts ontdekken en door de bewegingen heen gaan, kunt u ook deelnemen aan wat ouderwetse oorlogvoering. U kunt bijvoorbeeld kiezen om uw kart te bewapenen en deze als stormram tegen andere voertuigen te gebruiken, of u kunt uw driftvaardigheden gebruiken om extra brandstof in de tank te stoppen om krachtigere snelheidsboosts te activeren, enzovoort.

Naast zijn vier-speler couch co-op-modus en redelijk grote bibliotheek van banen, biedt Combat Kart een vloeiende en naadloze gameplay-ervaring die, tot mijn grote verbazing, veel soepeler loopt dan de meeste spellen van zijn soort. Gegeven het feit dat het een karting-spel is dat openlijk zijn belachelijkheid omarmt, zelfs in de beste tijden, werkt het op een briljant tempo en maakt het de eenvoudige daad van driften en rondrijden veel leuker. Is het het beste racingspel dat u dit jaar zult spelen? Waarschijnlijk niet, nee. Maar, voor wat het waard is, zal ik zeggen dat het een van de betere kart-racing-spellen op de markt is. Neem dat met een korrel zout.

Ik zal niet doen alsof Combat Kart een originele collectie van banen heeft, want om eerlijk te zijn, houdt het nog steeds vast aan veel van dezelfde basislayouts. Net als de meeste karting-spellen die ervoor zijn uitgekomen, richt het zich voornamelijk op eenvoudige ontwerpen die niet veel moeite kosten om te beheersen. Er zijn shortcuts, waar, maar het grootste deel van de rit bestaat voornamelijk uit strakke en onregelmatige bochten, lange stukken land en de occasionele hobbel of splitsing in de weg. Maar dat is hier niet belangrijk. Zeker, het is allemaal nogal leerboekmateriaal, maar de vraag is, houdt het zich aan de letter, of voegt het zijn eigen alinea’s toe om het bestaande script een beetje makkelijker te maken?

Oordeel

Dankzij zijn vloeiende en elegante drift en vloeibare rijdynamiek, Combat Kart staat duidelijk veel hoger op het podium dan de meeste van zijn soort *hoest* Cowboy Kart. Gelukkig, met genoeg banen, personages en vaardigheden om de vraagprijs te rechtvaardigen, maakt het een waardige alternatief voor uw gebruikelijke stof-roller – en dat spreekt boekdelen, echt. Zeker, het is niet perfect, en het is zeker niet mooi – maar dat is karting, in een notendop: ruw, chaotisch en overstimulerend.

Als u, net als ik, te snel van de wagen af viel na achteruit te zijn gevallen in Cowboy Kart, dan is het het beste om Combat Kart te beschouwen als het pleister voor het likken van uw wonden. Is het de perfecte oplossing voor een potentieel dodelijke wond? Niet echt, nee. Dat gezegd hebbende, is het een hel van een stuk beter dan de meeste spellen van zijn soort, en dat telt voor iets, echt. Het mag niet op dezelfde golflengte zitten als Mario Kart, maar ik zou liegen als ik zei dat ik me niet een beetje opgewonden voel over het injecteren van iets dat niet een paddenstoel is in de tank. Kleine overwinningen, u weet hoe het is.