Cowboy Kart Recensie (Xbox, PlayStation, Switch & PC)

Cowboy Kart is de tumbleweed van karting—een stofbal die je weet ontbreekt aan complexiteit van een grote tornado, maar ook niet kunt helpen maar kijken hoe het doelloos heen en weer drijft, rond een versleten baan en in een figuur van acht, vergelijkbaar met wat je zou zien in een introductie vierkante dansles met pensionado’s die het ritme niet kunnen onderscheiden van de stappen. Ik denk dat het een beetje is als kijken naar droog wordend verf, alleen is er geen extravagante laag om over na te denken terwijl je wacht, noch is er iets om het die speciale  post-gloss effect te geven. Het is gewoon een verlaten circuit—een cirkelsysteem dat de stof, de bandensporen en hetzelfde versleten pad frequent dat we honderd keer eerder hebben gezien. Het is niet Mario Kart, en het is zeker niet Nickelodeon Kart Racers; het is gewoon een leerboekimitatie die bijna alle elementen “leent” van een grote multiplayer-racingserie en voegt zijn eigen Wild West-thema toe aan de mix. Maar dat is geen slechte zaak. Het is geen goede zaak, omdat het net zo voorspelbaar is als je zou kunnen verwachten. Toch, onder zijn vertrouwde troeven en tong-in-cheek-referenties, ligt een solide entry-level kartinggame met enkele sterke facetten, geloof het of niet.

Terwijl ik mezelf niet kan dwingen om Cowboy Kart’s stofbedekte liederen met hoge lof te zingen, kan ik het erkennen als de schuldige plezier dat het is. Het gaat misschien niet boven en buiten om een uitstekende kart-racinggame te leveren, hoewel het wel de fundamentele sterke punten van zijn gekozen genre laat zien, met genoeg onderzoek en vertrouwde gimmicks om het die zekere huiselijke aantrekkingskracht te geven. En dat is een beetje wat dit is: een beginner-vriendelijke karting-exploit die leunt op de traditionele valstrikken van de baan en een stevige greep houdt op wat het nodig heeft om een succesvolle, zij het herbruikbare ervaring te maken die effectief enkele hoofden kan doen draaien en aantrekkelijk kan zijn voor de doelgroep. Het is geen nieuw concept; het is gewoon een zachte knik naar de voorvaderen van karting, en niet om te vergeten bewijs dat, als je een nieuw decor aan de formule kunt toevoegen, je weg kunt komen met het kopiëren van het grootste deel van hetzelfde materiaal. Hier is het gewoon een Wild West-versie van het zelfde spel dat we een dozijn keer eerder hebben gezien.

Cowboy Kart is precies wat het zegt op de tin: een baan-gebaseerde racingspel dat tot vier spelers toelaat om deel te nemen aan old-school duinhopping, met als doel om andere beginnende rodeo-racers te slim af te zijn terwijl je strijdt voor die all-important podiumfinish. Net als andere karting-games van zijn soort, bevat het een kar vol wapens—TNT, hoefijzers en “koeietaarten”—en een selectie van banen, met elk parcours dat zijn eigen unieke lay-out en collectie van setstukken biedt. Met andere woorden, het is Mario Kart, maar met een oudere feel en een iets gedateerde jaren negentig arcade-esthetiek, om zo te zeggen. Dat, in het kort, is Cowboy Kart.

Als je had gehoopt om je tanden te zetten in een carrousel van overvolle Rainbow Road-achtige banen, dan kun je je pitcrew elders inzetten. Het is niet dat Cowboy Kart een zwakke selectie van banen heeft; het is dat het nooit echt iets doet om de basislay-outs van een old-school racingspel te verheffen. En daarmee bedoel ik, de gebruikelijke figuur van acht-vorming of de bog-standard cirkel. Er zijn geen grote obstakels, noch zijn er spectaculaire bochten of draaien met de gebruikelijke flamboyante visuele cues of extravagante speciale effecten, in dat opzicht. Het is gewoon het blote knokkelsontwerp—het standaardontwerp dat je meer dan waarschijnlijk een handvol keer eerder hebt gezien in oudere N64-hoofdstukken, niets meer, niets minder.

Wat de in-game-mechanica betreft, leunt Cowboy Kart op alle gebieden van een traditionele circuit-swiveling kart-tourer. En met traditioneel bedoel ik, het gaat ofwel over het scheren rond een baan, botsen met andere racers, of het gebruik van een van de verschillende projectoren om de proverbial spanner in de werken te werpen, zogezegd. Het kost niet veel om je hoofd eromheen te krijgen, trouwens. In feite zou ik zeggen dat, als je hebt enige ervaring in alternatieve karting-games, je waarschijnlijk volledig uitgerust bent om de meeste van de versleten paden in Cowboy Kart aan te pakken. Wat meer is, aangezien er weinig tot geen lastige bochten of oneerlijke obstakels zijn om te overwinnen, zul je geen moeite hebben om de baan te veroveren en de finishvlag te vinden, evenmin. De split-screen multiplayer-modus kan de concurrentie een beetje opschudden — maar niet tot het punt waarop je jezelf zal voelen alsof je worstelt om een voet op het podium te krijgen.

Met al het bovenstaande gezegd, Cowboy Kart maakt voor een geweldige entry-level racingspel voor de jongere spelersbasis, vooral voor diegenen die de kneepjes van het vak willen leren en hun vaardigheden willen verhogen voordat ze grotere, moeilijkere en concurrerendere banen in alternatieve werelden aangaan. Natuurlijk, terwijl het spel als geheel duidelijk zou profiteren van een handvol extra mid-race wapens, curveballs en stunt-ramps, Cowboy Kart doet een poging om zijn doel te dienen als een schoon, lichtgewicht alternatief voor je favoriete franchise. Het mag dan geen perfecte oplossing zijn voor je behoeften, maar het zou genoeg moeten zijn om die jeuk voor een uur of twee te krabben terwijl je actief zoekt naar een ander podium om je laarzen te planten.

Verdict

Terwijl Cowboy Kart misschien niet genoeg doet om zijn doelgroep te imponeren met zijn stofbedekte collectie ongeïnspireerde ideeën en ongeïnspireerde ideeën, dient het zijn doel als een solide liefdesbrief aan de negentiger jaren kart-racing-saga’s van oud. Als je in staat bent om voorbij te kijken aan zijn gebrek aan technische gratie en complexiteit en het te zien voor wat het is—een eenvoudig, maar vreemd charmant racingspel met een doelgroep die omcirkelt de jongere generatie, dat is—dan zul je geen moeite hebben om het te genieten voor de paar eenvoudige genoegens die het om de zoveel tijd ophoest. Nogmaals, het is het beste om niet te verwachten van een perfecte ervaring, omdat Cowboy Kart niets anders is dan een leerboekvoorbeeld van een perfect racingspel. Gooi dat weg, en je zult in staat zijn om een paar uur spelplezier uit dit tumbleweed-drifter te halen.