Campoca Review (PC)

Het heeft niet veel gescheeld of mijn enthousiasme werd getemperd; een kikker in een feesthoed deed het ‘m, vreemd genoeg. Toch was dat niet alles wat Campoca deed om me in zijn kampvuurklauwen te trekken. Nee, want als het alleen maar een kikker in slecht passende kleren was die ik wilde, dan was ik naar de likes van Frog Detective gegaan en klaar. Toch bood deze cozy free-to-play lekkernij net dat beetje meer—een plek om mijn voeten neer te zetten na een zware shift; een kans om weirdness te delen met een groep bosdieren; een kans om te praten met een overgelukkige monitor met een stralende glimlach. En die paar dingen, eerlijk gezegd, waren alleen maar de sprinkles op de cake—een cluster van wolkjes tussen kampvuurflarden.

Ik ben Campoca niet binnengestapt met de verwachtingen van een perfecte game, maar ik wel, aan de andere kant, verwachtte om precies te krijgen wat het op zijn blikje beschreef: een eenvoudige en cozy DIY kampeerervaring met handenvol mini-games en wholesomen ontmoetingen. De beelden spraken boekdelen, en de algemene setup van alles leek bijna te mooi om waar te zijn. Oh, en ik wist dat het niet genoeg zou zijn om bergen te verplaatsen. Maar ik wist ook dat, met een open mind en een bereidheid om de grenzen van zijn wereld te omzeilen, het genoeg zou zijn om een gevoel van warmte diep in mijn hart te ontsteken. Dat is alles wat ik wilde: een kans om te voelen net een beetje comfort in een plek die niet veel inspanning of inspannende activiteit vereiste om deel van uit te maken.

Campoca was niet de Belle van de kampvuurbal, noch was het een bescheidenlijk superieure game; het was een eenvoudige en vrolijke draad die het hart en de ziel van een kleine groep creators uitstraalde die wisten wat ze wilden en, belangrijker nog, hoe ze het goed moesten doen zonder in morele clichés en pay-to-win-schemes te trappen. Het zette geen voet in de put met de bedoeling om iemands onweer te stelen — alleen maar een vonk van interesse van degenen die meer dan bereid waren om een uur of twee te spenderen in een ogenschijnlijk idyllische wereld. Het duurde niet lang om dat te ontdekken, noch duurde het me lang om uiteindelijk zijn lof te zingen over het feit dat het niet probeerde te zijn wat het niet was. Het was eenvoudig, waar — maar jongens, was het mooi.

Herinneringen aan kampvuurwiegen

Er is een fundamenteel rechttoe rechtaan indie game hier die niet duizend woorden nodig heeft om te beschrijven. Om de context te schetsen, zal ik je dit geven: Campoca is een relatief korte kampeercentrische hommage aan vrienden en aandenkens, mini-games en passieprojecten. Het is een game over het vinden van de kans om te baden in eenvoudige genoegens, of het nu gaat om converseren met excentrieke vogels of het toevoegen van de finishing touches aan een kaarsverlichte bosretreat. Natuurlijk is er een beetje meer vlees op deze botten, om zo te zeggen, maar dat is ongeveer de omvang van zijn doel: om je vreugde te geven met kleine handenvol activiteiten.

Er is niet veel dat je moet leren om Campoca echt te genieten; in feite is het zo eenvoudig als leunen op een paar klikken en het verspreiden van je artistieke flair waar je maar wilt. Toegegeven, er zijn maar zo veel dingen die je kunt doen met de hoeveelheid ruimte die je hebt, maar om krediet te geven waar het toebehoort, doet Campoca een briljante job van het geven van de tools om kleine aanpassingen te maken om een anders kleine retreat net dat kleine beetje meer persoonlijk te maken. Dat, samen met zijn beginner-vriendelijke mini-games en wholesomen versieringen, komt samen om een ongelofelijk schattige en vermakelijke middagtrip te maken.

Terwijl we het hebben over mini-games en activiteiten, heeft de game zelf een kleine boeket van interactieve stukjes en beetjes voor je om van te genieten, met bepaalde ontmoetingen die herinneringen en andere items hebben die je kunt ontgrendelen en onder je riem stoppen. Om samen te vatten, zal je helpen om landschapsstukken te schilderen, stickerboeken te maken, de perfecte picknicktafels te bouwen, lokale mensen te vrienden en deel te nemen aan allerlei eenvoudige maar creatieve projecten om de wereld te transformeren in een wholesomen haven van vreugde en huiselijke comfort. Zoals ik al zei, wholesome.

Gemeenschapsgeest

Ik zal niet liegen, maar het woord wholesome wordt vaak gebruikt door industrie-veteranen. En je weet, zo veel als ik zou haten om een gebroken record hier te klinken, moet ik het olifant in de kamer aanspreken en zeggen dat, voor zover Campoca gaat, wholesome voelt als de correcte benaming. Van zijn leuke en eenvoudig te spelen mini-games tot zijn originele personages en charmante score, zijn free-to-play benadering van zijn schat aan leuke touches, Campoca vindt een zoete plek tussen een cozy indie en een goed afgeronde entry-level ervaring voor het leren van jongere spelers de fundamenten van gamen.

Uitspraak

Campoca is een prachtig gecreëerde boeket van kampvuurlekkernijen dat ook een gevoel van vrede en harmonie brengt met zijn wholesomen personages en plezierige bezigheden die bijdragen aan een korte maar onweerstaanbaar wholesomen indie-avontuur dat je niet wilt negeren. Het is nog steeds een eenvoudige game die verschillende kansen mist om zijn aantrekkingskracht te verbreden, maar met een free-to-play schematische benadering die je toelaat om de breedte van zijn wereld te ervaren zonder in je handen in je achterzak te hoeven graven, biedt het meer dan genoeg om je aandacht te verdienen. En eerlijk gezegd, dat is precies wat ik hieruit haal: Campoca is geen perfecte game, maar het is een die even zo generaal is als het charmant is. Misschien is dat alles wat het nodig heeft om te zijn.

Als je voor schattige concepten en eenvoudige genoegens bent, dan heb je alle reden om de bos in te gaan en Campoca voor jezelf te ervaren. Behalve dat het een solide selectie van mini-games en kampeer-aandenkens heeft, heeft het ook een warme plek voor je om te ontspannen en van te genieten zonder dat je je hoeft te buigen voor de sake van meer inhoud te verkrijgen. Dat is een grote zaak die ik adoreer over deze wereld, en iets dat, zoals zoveel andere indie-passieprojecten die voorheen zijn gekomen, de kracht heeft om een blijvende indruk te maken op de demografie.