Armored Core VI: Fires of Rubicon Review (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Veel mensen kennen FromSoftware als de pioniers van de Souls-franchise. Ze staan niet alleen bekend om hun werk in de Dark Souls-serie, maar ook om Bloodborne, Sekiro: Shadows Die Twice en Elden Ring, die alle een Soulslike-DNA hebben en meestal open-wereldverkennning bieden. Echter, hun meest recente Armored Core VI: Fires of Rubicon is allesbehalve dat.

Kort gezegd, het is de zesde aflevering in de Armored Core-serie, na Armored Core: Verdict Day (2013). Met een nieuw verhaal en setting, hoopt het spel moderne mech-piloten aan te trekken en veteranen opnieuw in dienst te nemen. Maar zal het genoeg zijn om FromSoftware’s Souls-adepten te verleiden? Is het een spel dat iedereen kan genieten? Laten we dat uitzoeken in onze Armored Core VI: Fires of Rubicon-review.

Laat de beste onderneming winnen

In een notendop, Armored Core VI: Fires of Rubicon vertelt het verhaal van megacorporaties die strijden om de controle over een gevaarlijk onstabiele bron genaamd Coral. Eerder had de strijd om Coral de planeet schoon geveegd van zijn natuurlijke fenomenen en schoonheid. Alles wat overblijft, zijn verlaten landen – dorre woestijnen, bevroren meren en dergelijke – en sporen van Coral. Zodra het bericht extraterrestriale planeten bereikt, dalen ze hun woede neer op de planeet, sturen ze hun beste mech-vernietigers om alles te vernietigen wat in hun weg staat en de controle over Coral te grijpen. Daar kom jij om de hoek kijken.

Je bent een mech-huurder, klaar om te vechten voor de zaak van de onderneming die de rekening kan betalen. Een mysterieuze man genaamd Walter neemt contact met je op en vraagt je om een paar scores te vereffenen met willekeurige corporation-mechs. Dus je gaat de oorlogsgeteisterde buitenwereld in om ze een klap in het gezicht te geven en een vinkje te zetten voor die missie.

Dat is ongeveer het hele verhaal voor de gameplay. Kies missies uit het basisstation. Rust jezelf uit met de wapens en het pantser van je keuze. Ga de verschillende omgevingen in om te vechten en je doelstellingen te bereiken. Keer dan terug naar het begin om het proces te herhalen. De hele oefening zou saai zijn geweest, behalve dat Armored Core VI: Fires of Rubicon het interessant, aantrekkelijk en leuk maakt om te spelen.

Figuur het zelf uit

Zodra je je hebt verbonden met het concept, gooit het spel je in zee om je weg te vinden tussen de haaien. Het is een intrigerende manier om een verhaal te ontwarren waarin je een stille protagonist bestuurt in plaats van een pratende. In plaats van interactie met NPCs, communiceren ze met je via de radio tijdens missies, geven ze hints en onthullen ze verhaaldetails. En, in plaats van gedetailleerde cinematische verhaalmissies, zie je meestal voice-teksten, hoewel goed geacteerd, via een PowerPoint-achtig missiebriefingsscherm.

Je ziet nooit veel gezichten of lichaamstaal. Onze protagonist lijkt het type dat de wind volgt (of het geld), wat overbodig lijkt wanneer je later vrij bent om te kiezen welke missies en, dienovereenkomstig, facties je wilt steunen. Als gevolg daarvan veranderen je keuzes de uitkomst en het einde van het verhaal. Toch voelt het hele verhaal nog steeds aan als een verworven smaak die een beetje ouderwets aanvoelt.

Wat meer? Het is moeilijk om aandacht te besteden aan wat voor nieuwe geheimen of wendingen je medestanders proberen te vertellen tijdens de vaak chaotische en snelle gevechtsscènes, waar je letterlijk probeert niet te sterven. Uiteindelijk kwam ik niet zo ver in het verhaal als ik had gewild, en ik kwam weg met een oppervlakkige verklaring van wat er gaande was.

Moeten mech en verlaten gebieden altijd samen gaan?

Het is duidelijk dat de setting is bijgewerkt met moderne visuals en een constante 60 fps die nooit daalt, waardoor een soepele ervaring ontstaat. Echter, de omgeving is meestal verlaten, wat me doet afvragen of het echt nodig is om de boodschap over te brengen die dit spel zou moeten overbrengen. Misschien is het dat wel. Ik voel me gewoon alsof ik levendige settings prefereer met een interessante kleurenpalet en enige mate van leven, zelfs als er geen fysieke menselijke lichamen rondlopen.

Missions, aan de andere kant, voelen elke keer vers aan als je er een neemt. Dankzij de diverse arenas. En zodra je er middenin zit, ogen elke laserstraal, kogelvlam en metaalbotsing charme en visueel genoegen uit. Wat de visuals betreft, springt de mech-op-mech-actie het meest in het oog. Bovendien kun je je build vrij aanpassen, inclusief benen, armen, borst, kleuren, logo’s enzovoort, om de mech te creëren die het beste bij je past.

Tijd om te vechten

Zoals eerder vermeld, is Armored Core VI: Fires of Rubicon op missie-structuur gebaseerd. Elke missie duurt een paar minuten om te voltooien, met een totale speeltijd van 50 tot 60 uur, afhankelijk van je algehele vaardigheidsniveau. Ondanks de korte uitbarstingen van missieruns, die vaak taken omvatten zoals het vernietigen van artillerie-installaties, het aanvallen van een damcomplex en dergelijke, voelt elke missie uniek aan, van vijandelijke posities tot omgevingen.

Ten eerste moet je je uitrussen. Je kunt je mech uitrussen met maximaal vier wapens, twee op elke hand en twee op elke schouder. Zoals je snel zult ontdekken, ontbreekt het Armored Core VI: Fires of Rubicon aan een progressiesysteem. In plaats daarvan kun je nieuwe speeltjes voor je mech vrijspelen om uit te proberen. Aanvalsgeweren, bazooka’s, machinegeweren, vlammenwerpers – je noemt het maar. En je kunt alle vier tegelijkertijd afvuren, waardoor de spannende mech-op-mech-actie ontstaat die ik eerder noemde.

Wanneer je een controller gebruikt, kunnen dingen een beetje lastig worden, omdat, hoewel knoppen indrukken niet werkt, er nog steeds veel knoppen zijn om te drukken om alle wapens te besturen, plus de joystick voor beweging. Gelukkig is het vechten het beste deel, omdat het zo snel is dat je hart van start tot finish racet. Je bent constant in beweging, sprint naar voren, gebruikt boosters om te springen en in de lucht te blijven voor een tijdje, en manoeuvreert constant om vijanden te raken op hun zwakke punten met alles wat je hebt.

Ben je niet zo taai, zijn je?

Je zult mini- en megabazen tegenkomen die je overtroeven en constant sterven – en niet omdat je niet hard genoeg probeert. In die zin is Armored Core VI: Fires of Reborn vergelijkbaar met de Souls-games. Het is moeilijk, zonder twijfel, vooral gezien het core-gameplayconcept van het ontwerpen van een uitweg uit moeilijke situaties. Er zijn zoveel onderdelen om uit te kiezen, en zoals je snel zult ontdekken, gaan sommige bazen alleen naar beneden als je de perfecte loadout vindt om ze te verslaan.

Als je je afvraagt of je hulp kunt krijgen bij het verslaan van lastige bazen, kun je dat niet. De missies ondersteunen geen co-op. Als je een competitieve geest hebt, kun je de multiplayer 1v1- of 3v3-gevechtscages bekijken, die worden ontgrendeld nadat je een deel van het verhaal hebt ontrafeld en de kans hebt gehad om met je mech-build te knutselen om de perfecte te vinden, niet alleen voor jou, maar voor elke missie waar je aan deelneemt.

Uitspraak

Dus, is het de moeite waard om Armored Core VI: Fires of Rubicon te spelen? Het antwoord is een duidelijk “ja” voor harde mech-fans. Souls-fans kunnen het ook overwegen vanwege het moeilijke maar benaderbare FromSoftware-gevechtssysteem. Echter, voor degenen die geen interesse hebben in mechs of Soulslike-ervaringen, kan het beide kanten op gaan.

Op de voordelen, Armored Core VI: Fires of Rubicon gebruikt een slim concept van knutselen met een breed assortiment wapens en builds om de ideale te vinden voor het verslaan van specifieke bazen in specifieke missies. Een extra voordeel is de vloeiende en responsieve gevechten, die, hoewel moeilijk, belonend aanvoelen om te beheersen. Daarnaast is er uitstekend voice-acteerwerk en een constante 60 frames per seconde.

Echter, sommige delen hebben nog een beetje meer tijd in de garage nodig. Zo kan het besturingssysteem soepeler zijn. Op dit moment zijn er veel opdrachten om in één adem te geven, wat na een tijdje kramp kan veroorzaken. Bovendien kan de setting niet voor iedereen aantrekkelijk zijn, met momenten waarop het een beetje saai aan kan voelen. De camera kan ook moeite hebben om bij te houden met de hectische eisen van het gevechtssysteem, waardoor je wenst dat het snel genoeg kon draaien om de vijand te zien en te vergrendelen.

Al met al is Armored Core VI: Fires of Rubicon verre van perfect. Maar het goede nieuws is dat de fouten niet ernstig genoeg zijn om de algehele ervaring te verstoren. Hieruit blijkt dat FromSoftware nog steeds op rol is, niet alleen in de Souls-gamingspace, maar ook in het heruitvinden van de lang vergeten Armored Core-mech-serie op de beste manier mogelijk.