House of Lords Liaison Committee beveelt verbod op gokreclame aan

De House of Lords Liaison Committee heeft op 17 september 2026 Gambling Harm—Time for Action: Follow-up report gepubliceerd, waarbij zij de regering aanbeveelt zo snel mogelijk een alomvattend verbod op gokreclame in te voeren. De partijoverschrijdende commissie stelde dat een dergelijk verbod de meest effectieve beleidsoptie is om de doelstelling van de regering om gokschade te verminderen daadwerkelijk te bevorderen en een essentieel onderdeel van een volksgezondheidsbenadering.

Het rapport is het tweede rapport van de commissie voor de zitting 2026-27, gepubliceerd als HL Paper 52. Het bouwt voort op het juli 2020-rapport van de Select Committee on the Social and Economic Impact of the Gambling Industry, dat een volksgezondheidsbenadering aanbeveelde om gokgerelateerde schade aan te pakken. In de aankondiging van het rapport zei de commissie dat de sterke aanbevelingen van de voormalige commissie over gokreclame grotendeels onbesproken blijven, en merkte op dat dit de achtste gelegenheid sinds 2019 is waarop zij het werk van een voormalige speciale onderzoekscommissie heeft opgevolgd.

Lord Ponsonby of Shulbrede, Senior Deputy Speaker en voorzitter van de Liaison Committee, zei: “Er zijn zes jaar verstreken sinds de Gambling Industry Committee haar belangrijke rapport over de sociale en economische impact van de gokindustrie publiceerde. Het was tijd om dit cruciale beleidsgebied opnieuw te beoordelen, met focus op gokreclame waar de sterke aanbevelingen van de voormalige commissie grotendeels onbesproken zijn gebleven en waar aanzienlijke ontwikkelingen in het landschap van gokreclame sinds 2020 een heroverweging van de beleidsopties hebben vereist.”

De commissie stelt dat naar schatting tussen 1,0 en 1,5 miljoen volwassenen in Groot-Brittannië gokken op een wijze die kan worden omschreven als problematisch gokken. In het rapport gedocumenteerde schade omvat relatiebreuken, verminderde uitgaven aan alledaagse zaken, het aanspreken van spaargeld of het lenen van geld om te gokken, en liegen tegen familieleden; in het meest extreme geval kan gokschade zich uitbreiden tot mentale gezondheidsproblemen en zelfmoord. De commissie ontdekte dat de sector in het bijzonder afhankelijk is van een klein aandeel hoogbestedende klanten en onevenredig veel winst haalt uit mensen in achtergestelde gebieden.

Het rapport erkent dat de meeste gokkers geen schade ondervinden, maar stelt dat geen enkele vorm van gokken als veilig kan worden beschouwd en dat verschillende producten verschillende risiconiveaus met zich meebrengen. Het vindt geen aanwijzing dat problematisch gokken aanzienlijk afneemt ondanks maatregelen die na het White Paper 2023 zijn ingevoerd, en uit bezorgdheid dat eerdere enquêtes de prevalentie mogelijk hebben onderschat in vergelijking met de Gambling Survey for Great Britain.

Voor de liberalisering van gokreclame door de Gambling Act 2005 mochten alleen bingo, voetbalpools, de National Lottery en andere toegestane loterijen adverteren op televisie en radio, op basis van het principe dat gokken getolereerd, maar niet aangemoedigd mocht worden. De commissie stelde dat de sector sinds 2005 jaarlijks meer dan £1 miljard aan reclame heeft besteed. Het rapport meldt dat hoewel bewijs suggereert dat de totale uitgaven aan reclame, marketing en sponsoring door gelicentieerde exploitanten afnemen, het totale volume van online reclame sinds 2020 lijkt te zijn toegenomen doordat digitale marketing is uitgebreid en formats zoals contentmarketing zich hebben ontwikkeld.

Samenvatting van het rapport stelt dat de bewijslast in Groot-Brittannië over de relatie tussen gokreclame en gokschade nu sterker is dan die van vergelijkbare internationale jurisdicties, terwijl verschillende van die jurisdicties al aanzienlijke reclamebeperkingen hebben doorgevoerd. De commissie vond sterk bewijs dat blootstelling aan gokreclame samenhangt met een toename van deelname, identificeerde bijzonder sterk bewijs van een causaal verband tussen directe marketing en gokschade, en vond geen duidelijk bewijs dat gokreclame veilig is.

Het rapport stelt dat de nadruk van de regering op een duidelijker causaal verband de aard van sociaalwetenschappelijk onderzoek verkeerd begrijpt en een bewijsstandaard stelt die grotendeels onhaalbaar is, waardoor beleidsinterventies worden vertraagd. Het identificeert een fundamentele spanning tussen de toezegging in het verkiezingsmanifest van de regering van 2024 om gokschade te verminderen en haar verklaarde doel om de groei van de goksector te faciliteren, en beveelt aan dat het groeidoel moet worden opgegeven. De commissie merkte ook op dat regeringen te traag hebben gereageerd op de groei van digitale reclame en contentmarketing, die volgens hen de grens tussen reclame en redactionele inhoud vervaagt en bijzonder aantrekkelijk is voor kinderen.

Wettelijke regulering en gerichte maatregelen

Het rapport stelt dat een verbod de vraag naar gokken en de deelname eraan zou verminderen, en daarmee de niveaus van problematisch gokken, en dat het de omvang van de sector zou verkleinen in plaats van uitbreiden, met een overgangsperiode en redelijke uitzonderingen. Bij afwezigheid van een alomvattend verbod, of tijdens een overgangsperiode, beveelt de commissie aan dat alle gokreclame wordt gereguleerd door één wettelijke toezichthouder, de Gambling Commission, met robuuste handhavingsbevoegdheden. Ze beschrijft het grotendeels zelfregulerende model dat wordt beheerd door de Advertising Standards Authority als fundamenteel ongeschikt voor de betrokken risico’s. De commissie dringt er ook bij de regering op aan om primair wetgeving te prioriteren die volledige toegang geeft tot de gedelegeerde reclamebevoegdheden in de Gambling Act 2005, die volgens de commissie niet kan worden toegepast op online reclame vanwege juridische technische details, en om een duidelijke tijdlijn hiervoor vast te stellen.

Op sportgebied beveelt de commissie aan de aanbeveling van 2020 uit te voeren dat gokexploitanten niet langer adverteren op teamshirts of enig ander onderdeel van een tenue, of op of nabij sportterreinen en -locaties, en het verbod uit te breiden tot trainingskleding om het risico op verschuiving naar andere formaten te verminderen. In haar samenvatting van conclusies en aanbevelingen beveelt de commissie de regering aan om een beperking op televisie‑uitzendingen voor gokadvertenties in uitzendsport, ongeacht de watershed, te overwegen, verder te gaan dan het bestaande vrijwillige whistle‑to‑whistle‑verbod en on‑demand uitzendingen op te nemen, en de voordelen van een watershed‑verbod op uitzendgokadvertenties te overwegen. Het herhaalde de vrijstelling van 2020 voor reclame op de baan bij paardenraces en greyhoundraces en beveelde de regering om het risico van loterijreclame te beoordelen voordat wordt besloten of deze binnen een verbod moet vallen.

Indien de regering niet doorgaat met een alomvattend verbod, of als onderdeel van een overgang, omvatten verdere gerichte aanbevelingen een alomvattend verbod op incentives dat de volledige reeks promotionele aanbiedingen dekt, een aanbeveling dat de CAP haar code herziet om de term “free bet” en verwante formuleringen in gokadvertenties te verbieden, een alomvattend verbod op directe marketing door zowel exploitanten als derde‑partij affiliates, en een alomvattend verbod op contentmarketing door exploitanten, inclusief op de eigen sociale‑mediaprofielen van exploitanten. Exploitanten mogen nog steeds essentiële niet‑marketingcommunicaties versturen, waaronder accountinformatie en interventies als reactie op signalen van schade. De commissie beveelt ook aan dat de regering de promotie van gelicentieerde exploitanten door influencers en content creators verbiedt, dat de Gambling Commission een licentieregime voor affiliates opzet en beheert, en dat de regering een verplicht doorzoekbaar openbaar register van alle gokadvertenties invoert en een verplichte beperking oplegt op het tonen van gokadvertenties aan personen onder de 25 jaar. Ze vraagt om dringende duidelijkheid over of gokadvertenties momenteel zijn toegestaan in videogames met een PEGI‑rating onder 18 en stelt dat ze niet overtuigd is dat veilig gokken‑boodschappen in hun huidige vorm de gokschade verminderen.

Illegale Markt en Economische Bevindingen

De commissie meldde dat zij geen sterk bewijs had dat het beperken van reclame door gelicentieerde exploitanten klanten zou verplaatsen naar de illegale markt, en dat dergelijke zorgen geen belemmering mogen vormen voor het aanpakken van de schade die door de gelicentieerde sector wordt veroorzaakt. Ze beveelt aan dat de Illegal Gambling Taskforce manieren onderzoekt om ervoor te zorgen dat de sociale‑mediaprofielen van niet‑gelicentieerde exploitanten niet toegankelijk zijn voor consumenten in Groot‑Britannië, en dat zoekmachines geen “Not on GamStop”‑inhoud tonen die niet‑gelicentieerde exploitanten promoot, aanbeveelt of ernaar linkt.

Wat de economische impact betreft, erkent de commissie dat reclamebeperkingen zeer waarschijnlijk een negatieve netto‑economische impact op de goksector zullen hebben, maar beschrijft dit als een noodzakelijke beleidskeuze. Ze stelt dat er een sterk argument is dat het verminderen van gokschade op de lange termijn economische voordelen oplevert, met name door een verlaging van de economische kosten van problematisch gokken en de herallocatie van gokuitgaven naar andere delen van de economie, en merkt op dat bewijs suggereert dat de totale belastingopbrengst zou kunnen stijgen naarmate de uitgaven naar andere sectoren verschuiven.

Lord Foster of Bath, lid van de voormalige commissie en voormalig waarnemend voorzitter, zei: ‘Minder deelname aan gokken levert duidelijke voordelen op voor de gezondheid en de economie. Een recente studie van het Sheffield Centre for Health and Related Research schat dat een daling van de gokuitgaven met 10% de bruto toegevoegde waarde met £1,25 miljard zou kunnen verhogen en meer dan 22.000 banen zou kunnen opleveren.’

Het rapport erkent positieve ontwikkelingen elders in het gokbeleid, met name het White Paper uit 2023 en de daaropvolgende invoering van de wettelijke gokheffing om onderzoek, preventie en behandeling te financieren, maar concludeert dat gokschade een belangrijk volksgezondheidsprobleem blijft dat dringend moet worden aangepakt. Het roept de regering op een voorzichtige benadering voor gokreclame te hanteren, de permissieve filosofie van de Gambling Act 2005 te herzien en terug te keren naar het principe dat gokken getolereerd moet worden in plaats van gepromoot.