10 Beste Metroid Games Aller Tijden, Gerangschikt

Metroid games hebben spelers sinds 1986 in gevaarlijke buitenaardse zones gegooid. Elk spel bevat upgrades, geheimen en Samus in haar iconische powersuit. Ze is ook een van de meest iconische Nintendo-helden. Sommige titels schijnen helder, maar anderen voelen zwakker. Toch hebben ze allemaal een stempel gedrukt. De bazen slaan hard, de werelden voelen massief en de mysteries houden je aan het raden. Het rangschikken ervan is moeilijk, dus sommige games torenen duidelijk boven de rest uit. Laten we de beste Metroid-avonturen tellen, van de lagere maar solide keuzes tot absolute legendes.

10. Metroid (1986)

Het begin van alles. De pionier van alle Metroid games. Metroid sloeg NES-spelers met de vrijheid die ze nog nooit eerder hadden gezien. Upgrades zoals de Morph Ball en bommen veranderden platformen voor altijd. Ridley, Kraid en Mother Brain debuteerden allemaal hier. Het wachtwoordsysteem was onhandig en er was geen kaart voor spelers die verloren gingen. De besturing voelde stijf aan, maar de muziek en de sfeer sloegen nog steeds hard. De plotwending, waarin Samus als een vrouw werd onthuld, schokte iedereen. Het spel voelt ruw aan vandaag, maar zonder het zou niets anders op deze lijst bestaan.

9. Metroid: Samus Returns (2017)

MercurySteam nam Metroid II en bouwde het opnieuw voor de 3DS. Samus Returns voegde moderne bewegingen toe zoals de melee-tegenaanval, waardoor gevechten scherper aanvoelden. Aeion-krachten gaven nieuwe trucs zoals het scannen van muren of het vertragen van de tijd. Baasgevechten werden meer dynamisch en spannend. Chozo-lore is rechtstreeks verbonden met Metroid Dread. Visuele effecten zagen er solide uit voor een handheld, hoewel niet op het niveau van een console. Het zette de toon voor Dread. De remake hield het hart van het origineel maar gaf het energie voor een nieuwe generatie.

8. Metroid II: Return of Samus (1991)

De Game Boy hield hier niet mee op. Metroid II had Samus op jacht naar elke Metroid op SR388. De Spider Ball verscheen hier voor het eerst, waardoor Samus tegen muren en plafonds kon rollen. De missie was duidelijk. Vernietig 40 Metroids. Elke Metroid werd dodelijker naarmate je verder ging. Wachtwoorden in het begin maakten het opslaan moeilijk, hoewel later cartridges dit probleem verholpen. De grote finale was het belangrijkst. Samus spaarde de baby-Metroid, waardoor een zachtere kant werd getoond. Die keuze vormde latere games. Het mag verouderd zijn, maar de basis die het legde, weerklinkt nog steeds door de serie heen.

7. Metroid Prime 3: Corruption (2007)

Nintendo games mikten ongetwijfeld hoog met deze. Corruption bracht Samus naar verschillende planeten, elk met unieke bedreigingen. Bewegingsbesturingen werden voor het richten gebruikt en voor velen werkte het goed. Gevechten voelden knap en precies aan. De nieuwe Hypermode, aangedreven door Phazon, voegde enorme kracht toe, maar met gezondheidsrisico’s. Ga te ver en Samus brandt zichzelf uit. De bazen stonden groot, vooral Rundas en Dark Samus. Het verhaal leunde cinematisch, terwijl cutscenes Samus lieten zien als een galactische legende. Sommige spelers misten de eenzame sfeer van de oudere games, maar Corruption sloot de trilogie met stijl af.

6. Metroid Zero Mission (2004)

Het NES-original kreeg een complete make-over. Zero Mission maakte het klassieke spel opnieuw, maar moderniseerde alles. Besturing voelde strak en soepel aan, terwijl de kaart spelers hielp om doelloos rondzwerven te vermijden. Visuele effecten knalden met fel kleur. Bazen kregen nieuwe wendingen en Samus voelde sneller dan ooit. Ook, na Mother Brain, speelde je als Zero Suit Samus in een stealth-sectie. Dat veranderde de hele sfeer. De wending maakte het spel nieuw, zelfs voor veteranen. Voor nieuwkomers is deze versie de beste manier om de serie te starten. De old-school-vibes mengden perfect met nieuwe trucs.

5. Metroid Fusion (2002)

De GBA sloeg een horror-punch met deze. Fusion vertelde een strakker verhaal en de X Parasite-dreiging bracht enge vijanden. De SA-X-kloon joeg Samus als een nachtmerrie. Elke ontmoeting zette je op scherp, terwijl de AI-computer Adam opdrachten gaf die missies gestructureerd hielden. Sommige fans vonden de lineaire stijl niet leuk, maar het tempo bleef scherp. Samus’ nieuwe animaties zagen er soepel en snel uit. Diffusie-raketten en de Screw Attack maakten late chaos leuk. De spanning bleef bij spelers hangen lang na het einde. Ten slotte zette Fusion de toon voor Dread jaren later.

4. Metroid Prime 2: Echoes (2004)

Nintendo verdubbelde de uitdaging hier. Echoes gaf spelers twee werelden: Light Aether en Dark Aether. De donkere kant draineerde je gezondheid constant, dus overleving voelde brutaler. Verkenning had hogere inzet dan ooit. Het verhaal leunde op de Luminoth, een ras dat in oorlog was verwikkeld. Baasgevechten sloegen harder, ook. Quadraxis, een enorme wandelende tank, schokt spelers nog steeds vandaag. Beperkingen van munitie voor straalwapens frustreerden sommigen, maar het beheersen ervan voegde diepte toe. De multiplayer-modus was niet enorm, maar voegde een leuke wending toe. Harde fans zweren dat het de moeilijkste 3D Metroid is.

3. Metroid Dread (2021)

Nintendo bracht 2D Metroid terug na jaren van stilte. Metroid Dread gaf Samus haar snelste bewegingen ooit. Glijden onder openingen maakte beweging soepel, terwijl parry-tegenaanvallen gevechten pittiger maakten. Planeet ZDR voelde gevaarlijk maar leuk om te verkennen. De EMMI-robots voegden pure horror toe. Elke achtervolging had je hart racend, dus spelers bleven op scherp. Bazen eisten vaardigheid, niet knoppenmashing. Verhaalmomenten sloegen harder dan in oudere games, ook. Samus’ kalme, koude houding in cutscenes toonde aan dat ze onstopbaar was. Nieuwe spelers kregen eindelijk een glad instap punt.

2. Super Metroid (1994)

Gamers noemen dit nog steeds het hoogtepunt van 2D-actie. Besturing voelde soepel aan en beweging bleef scherp. Muur-sprongen, shinesparks en snelle schoten gaven spelers veel vrijheid. Baasgevechten zoals Kraid en Mother Brain werden instant klassiekers. De ontsnappingsscène aan het einde maakte gamingsgeschiedenis. De soundtrack is puur vuur. Brinstar’s thema zit nog steeds in je hoofd, terwijl Norfair de spanning verhoogt. Verkenning beloont nieuwsgierigheid omdat verborgen energietanks en raketten achter sluwe muren verborgen liggen. Niets leidt je bij de hand. Het verhaal sloeg hard, ook. Het offer van de baby-Metroid maakt fans nog steeds tranen.

1. Metroid Prime (2002)

Retro Studios hield de ziel van Metroid maar draaide het perspectief om naar first-person. Verkenning op Tallon IV voelde levendig. Sneeuwachtige Phendrana Drifts zagen er prachtig uit, terwijl Magmoor Caverns brandden met spanning. De Morph Ball rolde perfect in 3D. Grapple Beam-zwaaibewegingen voelden soepel aan. Elke upgrade klikte gewoon. Baasgevechten met Meta Ridley en Omega Pirate waren pure chaos. Zelfs het scansysteem voegde lore toe zonder je te vertragen. Fans vreesden dat 3D Metroid zou verpesten, maar Prime werd een van de beste games ooit. Speedrunners breken het nog steeds af met wilde skips. Dus, geen twijfel. Deze staat bovenaan.