5 Videogames Die Je Eigenlijk Voor De Geint Proberen Te Laten Proberen

Je denkt misschien van niet, maar videogame-studio’s zijn bekend met het inzetten van de ene trol of twee. Dankzij de onbeperkte macht die ze bezitten en de touwtjes die ze mogen trekken, kunnen ze eigenlijk alles doen. En toch is er een denkbeeldige lijn die wij, als spelers, de neiging hebben te trekken. Het is deze lijn die slechts een paar ontwikkelaars hebben gedurfd om de afgelopen jaren over te steken. Maar als het wordt overschreden — wordt het overschreden. En dan nog wat.

Het punt is, we zijn allemaal op een gegeven moment of ander door iemand voor de gek gehouden. Als het niet door een andere speler was, dan was het door een ontwerper met een tong-in-de-wang-incentive. Maar welke games komen meteen in ons op als we denken aan trolling? Nou, hier zijn de vijf die we ons herinneren dat ze zijn geplaagd door trols. Doe jezelf een plezier en vermijd om in hun valkuilen te trappen, ten koste van alles.

5. Korok Seeds (The Legend of Zelda: Breath of the Wild)

We houden allemaal van verzamelobjecten — vooral die welke, als ze eenmaal volledig zijn verzameld, spelers een extra voordeel of een noviteitscosmetisch artikel geven om mee te pronken. Wat we niet leuk vinden, zijn verzamelobjecten die nergens toe leiden en spelers alleen maar kleineren omdat ze kritieke uren hebben doorgebracht met iets wat ze elders hadden kunnen doen. Een spel dat meteen in ons opkomt, is The Legend of Zelda: Breath of the Wild. Specifiek de 900 Korok Seeds die spelers verzamelen voor Hestu.

Natuurlijk, door een bepaald aantal Korok Seeds te verzamelen, kunnen spelers met Hestu praten en, als gevolg daarvan, hun inventarisruimte upgraden. Verzamel alle 900, en het enige wat je krijgt, is een gouden turd. Nee, echt, het is een gouden turd, geschonken door Hestu zelf. En raad eens? Het dient nergens toe, behalve om degenen die ernaar op zoek zijn te herinneren aan hoeveel tijd ze zijn verloren met zulke eentonigheid.

4. Vlaggen (Assassin’s Creed)

Assassin’s Creed heeft in de loop der jaren zijn eerlijke deel aan zinloze verzamelobjecten gezien, waarvan geen enkel zo nutteloos was als de 420 vlaggen uit het eerste spel. In feite werden die vlaggen een running joke voor de game-ontwerper Patrice Désilets, die, toen hem werd gevraagd naar de spelers die dagen hadden doorgebracht met het verzamelen ervan, openlijk toegaf dat hij ze voor geen enkele reden had opgenomen, en dat iedereen die ze had verzameld “gek” was.

Behalve dat het een zinloze oefening was met geen enkel voordeel, zouden verzamelaars die alle vlaggen hadden, niet eens erkenning krijgen voor hun inspanningen. En dus was het hele ding gewoon een grap om te laten zien hoe verzamelobjecten een enorm overbodige functie in een videogame kunnen zijn. Iedereen die ze had verzameld, zou dat uiteindelijk hebben ontdekt.

3. Tucson naar Las Vegas (Smoke and Mirrors)

In een poging om de slechtste videogame ter wereld te maken, wilden de beroemde magiërs Penn en Teller een ervaring creëren die zowel saai was als onherstelbaar belastend voor de ziel. Het product van zo’n ambitie werd Smoke and Mirrors, een eindeloze runner-game die geen enkel doel had, behalve om spelers te ergeren.