5 Console Clones Die Zorgwekkend Overtuigend Zijn

Of het nu een PlayStation 5 of een tweedehands Switch is, de kans is groot dat je ergens een overtuigend stuk hardware bent tegengekomen. En, frustrerend genoeg, hebben we allemaal dat plotselinge gevoel van opwinding gevoeld als we de verlaagde prijskaartjes zagen. Alsof we op het punt stonden de koop van de eeuw te doen, dringt de console er bij ons op aan om het te kopen voordat het aanbod verloopt. Alleen, als we dichter bij de kassa komen – beginnen we ons af te vragen over de absurde prijs en de herkomst ervan. En dat is wanneer we het opmerken: het rare PlayStation-logo en de misgekleurde knoppen op de controller. Het is geen PS5, is het?

In de loop der jaren hebben slimme bedrijven geprobeerd elke bestseller na te maken en deze op het web aan te bieden tegen lagere prijzen. Natuurlijk voldoet het in geen enkele vorm aan de verwachtingen van de oorspronkelijke hardware, en meestal zit het vol met “honderden games” in plaats van echte titels. Maar dat is eigenlijk een mooi woord voor “Snake en andere onbeduidende retro-games” om de transactie naar een snelle verkoop te leiden. Gelukkig voor ons zijn we meestal snel om het bedrog te zien en terug te trekken. Dat gezegd hebbende, deze vijf hebben ons bijna een moment lang in de war gebracht.

5. OUYE

Om eerlijk te zijn, heeft de OUYE een beter uitziende ventilator dan de PS4. En een functionerende.

Wanneer je niet kunt beslissen of je de Sony- of Microsoft-look moet volgen – waarom combineer je ze dan niet gewoon? Zou dat er niet belachelijk uitzien? Nou, het ziet er inderdaad belachelijk uit, maar we kunnen deze Chinese ontwikkelaar niet verwijten dat hij tenminste heeft geprobeerd de twee rivaliserende platforms te combineren. Maar kom op, voeg tenminste een beetje originaliteit toe aan de hardware in plaats van elk detail van de console en controller te kopiëren. Zoals, echt?

Hoewel de OUYE enige aandacht kreeg tijdens de vroege ontwikkelingsfase, is het onduidelijk of het ooit op de markt is gekomen. Hoewel, met de overduidelijke Sony- en Microsoft-referenties die overal op de kit zijn geplakt, zou het me niet verbazen als de veel te ambitieuze OUYE nooit één eenheid heeft geproduceerd. Één ding is zeker: beide tech-reuzen zijn niet erg enthousiast over anderen die hun ideeën gebruiken. Mooie poging, echter. Nul punten voor creativiteit. Tien punten voor luiheid.

4. Nanica Smitch

Natuurlijk moest het Smitch heten, nietwaar?

Weet je nog toen je je ouders om ijs vroeg, maar ze zeiden altijd dat er choc-ijs in de vriezer was? Nou, de Nanica Smitch is eigenlijk het equivalent van zo’n smaakloos ijsje uit de vriezer. Het ziet eruit als ijs, en het ruikt zelfs naar echte ijs. Maar is het echt ijs? Nee, het is niet echt ijs. Het is waardeloos. Het is een choc-ijs, mensen. De Nanica Smitch is een verdomd choc-ijs.

Het is bijna zorgwekkend om te weten dat deze overduidelijke Nintendo Switch-kloon daadwerkelijk op de markt is gekomen, om eerlijk te zijn. Zeker, met een enorm aanbod van 800 games die zijn geïnstalleerd op de kit, had het duidelijk zijn charmes die gemakkelijk elke onwetende ouder konden overtuigen. Maar met dat in gedachten, als de kleuren zijn weggevaagd en de hardware is onderzocht, wat je overhoudt is een goedkope $50-kloon met 800 gestolen ROM’s die zijn geïnstalleerd. Niet bepaald het perfecte kerstcadeau, is het? Dat gezegd hebbende, denk ik dat het allemaal afhangt van de ontvanger, nietwaar?

3. Nintendo Switch Vita

Een veelbelovend idee, maar ook een belachelijk idee.

De afgelopen jaren hebben we allerlei geruchten gehoord over aanstaande draagbare apparaten. Microsoft, bijvoorbeeld. Wist je dat de Xbox een handheld-console zou ontwikkelen met dezelfde functies als de Xbox One? Nee? Nou, wij ook niet, totdat een “insider” besloot onze geduld te testen met dat idee. Echter, onder al die wilde geruchten, was er niets dat onze zenuwen zo aan het twijfelen bracht als de verboden combinatie van de Switch en de Vita. Alsof dat ooit zou gebeuren, nietwaar?

Terwijl we niets liever zouden doen dan in zowel de Sony- als de Nintendo-wereld te spelen op één klein console, ondersteunt de Switch Vita die grond helemaal niet. Feitelijk ondersteunt het bijna niets – het is eigenlijk gewoon een stuk plastic met de helft van de functies. Bovendien, ondanks de overduidelijke Switch- en Vita-invloeden, ondersteunt de kloonconsole geen van beide soorten games. Het speelt wel Game Boy Advance-titels, evenals enkele oude retro-hits. Ik laat je beslissen of dat de $40-prijs waard is.

2. PolyStation 1

Kom op, dat is gewoon lui.

Er is geen twijfel mogelijk dat de PlayStation 1 de weg heeft geëffend voor duizenden andere ambitieuze ontwerpers over de hele wereld. Het was niet alleen een handig formaat apparaat dat bijna in je achterzak paste (als je bedenkt dat iedereen in 2000 oversized spijkerbroeken droeg), maar het was ook een net stuk hardware dat de volgende generatie gamen zou revolutioneren. Alleen, door dat te doen, opende het een deur naar goedkope namaakproducten op zoek naar een snelle winst. Neem deze, bijvoorbeeld.

De PolyStation heeft al decennialang Sony nagemaakt. En toch, ondanks de overduidelijke piraterij, is het Chinese bedrijf dat deze grappige namaakproducten ontwikkelt, het lachertje van de gamingscene geworden. Van het kopiëren van de PlayStation-hardware tot het spelen met het logo, het implementeren van Famicom-cartridge-sleuven tot uitklapbare LCD-schermen die de vroegste versies van Snake draaien. Het is allemaal daar, en ik denk niet dat Sony, Microsoft, of enige tech-reus die het in de loop der jaren heeft nagemaakt, zich druk maakt over de beruchte PolyStation of zijn goedkope klonen.

1. WiNi

Alsof het stelen van het algemene ontwerp van de Nintendo Wii niet genoeg was, nietwaar? Nu is zelfs de catalogus van gerespecteerde games opgeblazen. WiNi Sports? Echt? Alsof dat ooit zou verkopen aan iemand met gezond verstand. Nou, het blijkt dat het dat wel deed. Veel. En dat is niet het enige probleem hier. Het blijkt ook dat de beruchte WiNi een aantal andere namaakversies van de Wii-essentials heeft gepromoot.

Van bowling tot honkbal, boogschieten tot speerwerpen, en alles daartussen – de WiNi heeft de Wii echt slim nagedaan. Echter, wat je niet op de kloonconsole vindt, zijn echte games. In plaats daarvan krijg je 48 vooraf geladen TV-games die elke casual gamer na vijftien seconden of zo zal beu zijn. Maar dan, voor $20, is het misschien een deal waard om te maken? Ik bedoel, het kan een goedkoop kerstcadeau zijn? Dat is, als je geen probleem hebt met het goedkope ontwerp en de waterige fysica.