Recenzja Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 (PS5, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Czy możesz wyobrazić sobie wszystkie inteligentne sposoby, w jakie deweloperzy mogą zintegrować vampiryczne zdolności i tendencje z grą? Pragnienie krwi, zmuszające cię do sprzeciwiania się twoim ludzkim instynktom i picia krwi każdego, kto ma nieszczęście przeciąć twoją drogę? Jak bardzo stajesz się silniejszy, poruszając się z szybkością, a twoje zmysły są wyostrzone, dostrojone do najdelikatniejszych dźwięków wokół ciebie? Poza fizycznymi nadludzkimi zdolnościami, wampiry mogą również posiadać nadprzyrodzone moce, od telekinezy do latania, a nawet przemiany. Wszystkie te elementy zostały ledwie zbadane za pomocą popularnych klasycznych gier, takich jak Neverwinter Nights i oryginalna Vampire: The Masquerade. I oczywiście, powieści wizualne.

Muszę powiedzieć, że zacząłem się ekscytować na myśl o Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 podejmując bardziej zorientowany na akcję kierunek. Ta fantazja o nieśmiertelności i wyostrzonych zmysłach to coś, czego zawsze chciałem doświadczyć w grze. Wcielić się w skórę i nadludzkie zdolności prawdziwego wampira i naprawdę poczuć się przemienionym. Musiałem czekać prawie sześć lat, w czasie których The Chinese Room przejęło kontrolę od Hardsuit Labs, co skutkowało kilkoma opóźnieniami – nie martw się jednak, ostateczna gra jest wreszcie tutaj. Ale czy było warto czekać? Dowiedzmy się w naszej Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 recenzji poniżej.

Cofnij się w czasie

Idealna droga dla gry action RPG byłaby rozpoczęcie od protagonisty jako nowo przemienionego wampira. Tak abyśmy doświadczyli jego walki z pragnieniem krwi i jak on doskonali swoje nowo odkryte moce. I oryginalna Vampire: The Masquerade – Bloodlines gra naturalnie poszła w tym kierunku. Ale kontynuacja zmienia bieg, koncentrując się na starszym wampirze, który ma kilkaset lat. Możesz wybrać płeć, klan i strój protagonisty. Jednak jego imię lub pseudonim jest ustalony na Phyre lub Nomad w dalszej części historii. Został uwięziony w prawie 140 latach snu, budząc się w zmienionym, nowoczesnym świecie w Seattle w XXI wieku. Co więcej, jego pierwszym instynktem jest picie krwi pierwszej osoby, którą widzi, która jest wampirzym detektywem z Seattle z lat 20.

W kolejnym interesującym zwrocie wydarzeń, picie krwi detektywa powoduje, że jego świadomość zostaje uwięziona w Phyre. I tak, od samego początku, Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 historia zaczyna się od kilku przekonywujących wątków tajemnicy. Daje nam wiele pytań poza skromnymi: „Kim jest protagonista? Jaka jest jego historia?” Więcej niż dowiedzenie się o historii protagonisty i poznawanie historii i kontekstu świata, w którym jesteśmy, zanurzamy się w większą, wiszącą tajemnicę, dlaczego świadomość detektywa zostaje uwięziona w twojej głowie. I nawet bardziej, interesująco rozwijamy tę tajemnicę, nawigując zarówno w latach 20., jak i w XXI-wiecznym Seattle.

Piękno nocy

Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 eksploruje te dwa ogromnie różne ustawienia w kulturze i technologii w interesujący sposób. Podczas gdy Phyre zajmuje się nawigowaniem w dramacie politycznym Camarilla Court, Fabien, detektyw, przejmuje kontrolę w segmentach flashback do lat 20. Krajobraz polityczny Camarilla Court wzbudza ciekawość, z którymi liderami się związać, jakie wybory dokonać i jakie konsekwencje one mają dla miasta. Tymczasem Seattle w latach 20. rozwija się poprzez ustawienie detektywa noir, gdzie koncentruje się na rozwiązywaniu tajemnic, szczególnie rozwiązywaniu zimnego przypadku Rebar Killer. Okazuje się, że te dwa ustawienia mają zaskakujące połączenia; wydarzenia, które miały miejsce ponad wiek temu, mają związek z tymi, które rozwiązuje się w nowoczesnym Seattle.

Więcej niż przekonywujące wątki historii, Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 ustawienia są widokiem dla bolących oczu. Neonowe światła mienią się na śnieżnych ulicach Seattle. Jest to urocze, aby wspinać się po ścianach bloków miasta i biegać po dachach. I być może znaleźć samotną osobę, aby wbić w nią swoje kły. I środowiska są otwarte, choć ograniczone w eksploracji. Tylko kilka wnętrz jest dostępnych, i często mają tylko jednego NPC do rozmowy. Ulice mają NPC, którzy chodzą, ale powtarzają swoje krótkie zdania. Jest to prawie sztywne, jak immersyjne Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 może się czuć dla wolnej duszy, jednak oferuje niewiele motywacji, aby naprawdę wyjść poza swoją drogę, aby eksplorować. Niezależnie od zadań pobocznych czy collectible, są one wszystkie niewykonalne, z niewielkim znaczeniem dla historii, i brakiem jakiejkolwiek znaczącej nagrody.

Moc ciosu

Nie będziemy się zajmować zadaniami pobocznymi. Poza historią, akcja to miejsce, gdzie Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 ma swoją drugą siłę, do pewnego stopnia. Najwięcej radości znajduję w walce, która pochodzi z twojego ruchu jako starszego wampira. Możesz biec do przodu szybciej, skakać wyżej i uderzać silniej niż zwykle. Jeden cios wysyła ludzi fruwającymi na śmierć. I twoje kopnięcia czują się potężnie, rozbijając wrogów. Twoje lekkie i ciężkie ataki, połączone z unikami, tworzą zabawną zabawę, przynajmniej przez pierwsze kilka godzin. I potem telekineza wkracza, pozwalając ci poruszać obiektami (i wrogami) twoim umysłem. I tak, podnoszenie broni i pistoletów z ziemi i kierowanie ich na wrogów wstrzykuje nową siłę do wrogów.

Możesz to urozmaicić, chwytając wrogów i rozbijając ich na siebie nawzajem. Lub rozmontowując pistolety od wrogów twoim umysłem. Niestety, nie możesz dzierżyć broni; dziwne wybór dla gry action RPG. Byłoby fajnie eksperymentować z różnymi zestawami umiejętności i arsenalem. Zamiast tego, Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 odblokowuje moce na podstawie twojego klanu. Cztery aktywne moce, które możesz posiadać jednocześnie, pozwalają ci wykonywać niszczące ataki, od teleportacji do kontroli umysłu grupy wrogów, a nawet skoku z dachu, jeśli masz na to ochotę. To wszystko jest tak super fajne, gdy odblokujesz te moce na ich najwyższym poziomie, przypuszczalnie, ponieważ twój protagonista jest już starszym wampirem, biegłym w byciu nieżywym.

W górę

Ale przypuszczam, że miłośnicy RPG będą rozczarowani tym, że jest mało powodów, aby ulepszyć lub eksperymentować z umiejętnościami i mocami. Gdy już masz zdolności działające na ich najwyższym poziomie, bez statystyk lub ulepszeń, pozostawia to niewiele miejsca na rozwój postaci, co jest tym, co tworzy kręgosłup role-playing. Widzieć, jak twoja postać ewoluuje w swojej osobowości i charakterze. Ale poza ewolucją ich osobowości, ewolucją ich umiejętności i siły na polu bitwy. Biorąc pod uwagę, że Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 poświęca wiele uwagi i czasu walce, jest to szkoda, że podstawowe systemy nie są tak złożone ani głębokie, jak w innych kompetentnych grach RPG. Nie ma tutaj wymiany, o której można by mówić, nie ma loadoutów, które moglibyśmy eksperymentować i znaleźć swoje ulubione.

Od samego początku, umiejętności, które odblokujesz w ciągu pierwszych kilku godzin gry, okazują się więcej niż wystarczające, aby pokonać wrogów. I gdy spotykasz silniejszych wrogów, ghouli i innych starszych wampirów, walka staje się bardziej wymagająca. Na szczęście, tak jest, ponieważ znajdujesz nowy powód, aby włożyć wysiłek w swoją rozgrywkę. Bez nagrody czy motywacji, jednak, Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 walka ostatecznie staje się nudna. To tutaj polegasz na wyborach dialogowych, aby utrzymać swój nastrój. Istotne konsekwencje podejmowania pewnych decyzji sprawiają, że niektórzy NPC stają się sojusznikami, a nawet partnerami romantycznymi. Ale nawet one mają ograniczony zakres wykonania, z konsekwencjami, które zanikają, gdy historia postępuje. Niektóre wpływy są odczuwalne w epilogu, ale brakuje im ogromnej nagrody, na którą czekasz, biorąc pod uwagę czas, aby starannie rozważyć swoje wybory.

Werdykt

Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 zdecydowanie robi wiele rzeczy dobrze. Ale wśród tych przyjemnych momentów są błędy, które trudno zignorować. Głównie rozczarowujące wykonania, które mogłyby być bardziej w pełni zrealizowane. Ponieważ ostatecznie historia jest frajdą do rozwinięcia. Nosi przekonywujące tajemnice, które wydają się fascynujące do śledzenia. Postacie robią świetną robotę, odgrywając angażujące sceny, z ludzkim i czasami humorystycznym dialogiem. I ustawienie jest immersyjne, skacząc i biegając po dachach, aby pożreć żyły twojej następnej ofiary.

Wewnętrznie zabawne, na pewno, jest historia i świat, w którym Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 jest ustawiony. Ale podczas eksploracji świata, szybko zdajesz sobie sprawę, że tak naprawdę nie ma tu wiele do zrobienia. Poza głównym questem, historie poboczne i collectible mogą być zignorowane. Ponieważ one nigdy nie niosą żadnej znaczącej nagrody, ani dla postępu historii, ani dla twojej siły w walce. Co więcej, systemy RPG wydają się desperacko brakujące w angażującej, powtarzalnej rozgrywce.

Zaczynanie już jako potężny w grze RPG nie ma sensu – dla historii, może, ale gatunek RPG musi integrować rozwój postaci i poczucie postępu. Może jako interaktywna powieść wizualna, Vampire: The Masquerade – Bloodlines 2 mogłaby być o wiele lepiej doceniona. Historia detektywa o śledzeniu zimnych przypadków i rozwiązywaniu własnego morderstwa, związanego z dramatem politycznym i tajemnicą, wiek później. Nawet sekcja zorientowana na akcję gry mogłaby użyć więcej rozwinięcia, pozwalając eksperymentować z różnymi zestawami umiejętności i arsenalem.