Recenzja serii Sniper Elite (Xbox, PlayStation i PC)

Sniper Elite może nie dostarczać tak eleganckich i przemyślanych mechanik stealth jak Hitman czy szalonej rozrywki jak strzelanka trzecioosobowa, ale tam, gdzie brakuje jej złożoności i umiejętności, z pewnością rekompensuje to czystymi i schludnymi efektami kamery kulowej oraz bardzo satysfakcjonującymi kreatywnymi egzekucjami. Nazywanie jej wspaniałą serią wydaje się przesadą, jednak jeśli możesz pominąć fakt, że nie jest największą ozdobą pola bitwy, to możesz, szczerze mówiąc, znaleźć wiele technicznych ozdób tutaj. Na przykład, każdy rozdział w jej antologii stealthowej zawiera wiele kreatywnych poziomów i wyraźnych celów, wyzwań i broni, a także cały zestaw dróg, których możesz badać i manipulować, aby wesprzeć Twoje strategie.

Największym darem, jaki Sniper Elite ofiarował od swojego powstania, jest funkcja kamery kulowej w zwolnionym tempie — system, który pozwala Ci obliczyć strzały i zaobserwować wpływ, tor lotu kulki i, przede wszystkim, rozpad lub rozbicie organu lub kości w satysfakcjonująco gładkim finale. To mały i dość prosty trick, ale w świecie Sniper Elite krąży on z wyrazistą elegancją i wdziękiem. Jest gładki, brutalny i satysfakcjonująco uzależniający — trzy podstawowe elementy, które tworzą większość, jeśli nie wszystkie wpisy w cyklu epizodycznym Rebellion.

Jako seria, Sniper Elite była orędownikiem podejścia opartego na stealth, z każdym z jej głównych rozdziałów posiadającym własny katalog otwartych stylów i korytarzy do interpretacji. Jest to, w skrócie, seria, która przekazuje Ci zadanie na srebrnej tacy, ale potem nie mówi nic o tym, jak je wykonać. Nie zawsze jest to łatwa sprawa, a głupia szczęśliwość i ślepa wiara są, irytująco, dwiema strategiami, które pochłaniają większość doświadczenia. Powiedzmy, że jeśli jest jedna rzecz, której Sniper Elite zawsze był w stanie wytworzyć, to jest to esencja, która powoduje, że czujesz się dobrze przy każdym mijającym celu, niezależnie od skali czy złożoności. Zgodzij się, że nie zawsze idzie zgodnie z planem, a szanse, że będziesz wyglądał bardziej jak nieudolny najemnik niż elitarny strzelec, są niestety wysokie w większości przypadków. Ale to jest połowa zabawy tutaj: akt eksperymentowania z nowymi podejściami i punktami wejścia. Daje Hitman wrażenia, jeśli cokolwiek.

Przyznaję, że podczas gdy rozgrywka i ikoniczna technologia kamery kulowej były konsekwentnie dobre w trakcie jej trwania, Sniper Elite nigdy naprawdę nie skupił się na solidnej fabule. Bez znaczącego rozwoju postaci czy budowania świata, seria często nie potrafiła stworzyć wiarygodnej linii czasowej z trwałymi cechami. Nie mówię, że to zła fabuła; po prostu stwierdzam, że często znajduje się ona w cieniu charakterystycznych elementów akcji. Nie jest zupełnie niezapomniana, ale nazywanie Sniper Elite wspaniałą serią gier z napędzaną fabułą nie byłoby dokładnym przedstawieniem.

Dla serii o mniejszym budżecie, Sniper Elite uchwycił wiele jakościowych komponentów i efektów audio-wizualnych. Nie jest zupełnie na tym samym poziomie co, powiedzmy, Metal Gear Solid, ale każdy rozdział był bardziej niż pewny swojej zdolności do stworzenia dynamicznych ustawień z angażującymi elementami układanki. Często trudno docenić głębię, gdy bezmyślnie przeczesujesz przez gęstą roślinność w napadzie złości, przyznaję, ale jeśli dasz sobie chwilę, aby uznać świat i jego otoczenie, możesz znaleźć wiele drobnych detali tutaj.

Istnieje, oczywiście, pytanie, czy Rebellion wyczerpał już swój potencjał z serią Sniper Elite i czy osiągnął już wszystko, co potrzebne, z oryginalną trylogią. To trudne do rozstrzygnięcia, ponieważ z jednej strony masz dobry fundament dla serii sequeli. Ale z drugiej strony, masz krowę mleczną, która może produkować tylko tyle mleka, zanim wszystko zacznie się psuć na języku i smakować trochę, powiedzmy, stare. Chodzi o to, że chociaż Rebellion ma zdolność do kapitalizowania swoich największych zalet w przyszłych wydaniach, istnieje tylko tyle razy, ile można ściśleć wymion, zanim wspomniana krowa umrze z piętnastą kulą w szyi.

Werdykt

Sniper Elite nie jest wojennym koniem najbardziej zorganizowanych strzelanek trzecioosobowych; jest mniej znaną brygadą, która, chociaż pozbawiona umiejętności i naturalnego talentu wyróżniającej się milicji, elegancko uzupełnia pole bitwy własnymi unikalnymi siłami — kreatywnym sandboxem i infrastrukturą, która przyjmuje eleganckie efekty kamery kulowej i złożone egzekucje, na przykład. Może nie mieć wszystkiego w książce, a seria jako całość często nie potrafi pojąć, co jest potrzebne, aby dostarczyć angażującą fabułę z bogatymi hakami postępu. Powiedzmy, że pomimo wszystkich swoich wad i słabości, Sniper Elite stanowi przyjemne doświadczenie z wieloma wspaniałymi cechami i, aby oddać sprawiedliwość, sporą ilością wartości powtórnej gry, aby zachęcić do powrotu za kolejnym strzałem.

Na koniec dnia, kula nie zawsze podróżuje wystarczająco daleko, aby przebić czaszkę, ani nie robi śladu na kości Twojej tradycyjnej wielobudżetowej wojennej eskapady. Jednak Sniper Elite znajduje komfort w swoim własnym stylu — w satysfakcjonujących efektach kamery kulowej i otwartych strukturach misji. To daleko od idealnej serii, ale to nie oznacza, że jest to seria, której powinieneś dać zimne plecy.

Oczywiście, jeśli jeszcze nie zanurzyłeś się w serii flagowej Rebellion, to spójrz na to w ten sposób: możesz nie znaleźć potężnej narracji z wieloma wspaniałymi postaciami czy tłumaczeniami, chociaż, jeśli będziesz głęboko szukał, odkryjesz wiele ekscytujących i często satysfakcjonujących elementów gry oraz innych godnych uwagi cech. Ponownie, nie jest to najlepsza strzelanka stealthowa na bloku, ale jeśli przypadkowo lubisz czyste zabójstwa i technologię kamery kulowej, to masz prawdziwą ucztę z tym.