Recenzja Lucid Blocks (PC)

Nie mogę sobie wyjaśnić, czy jestem zaniepokojony Lucid Blocks , czy jestem w nim zakochany. To jak sen, z którego nie mogę się obudzić. Pocąc się, zdezorientowany i obciążony ogromną ilością nadprzyrodzonych szkieletów i abstrakcyjnych detali, mam to niezwykłe uczucie, że coś jest nie tak, i że nie powinienem być tam, gdzie jestem. To jak Minecraft, ale z nasiloną dziwacznością i wieloma mylącymi warstwami, które sprawiają, że jego liminalny wygląd jest niezwykle trudny do zrozumienia. Nie wiem, czy idę, czy przychodzę, czy bloki, które sadzę, są plastikowe czy inkubowane z wyobrażonych materiałów. Jestem zgubiony i nie mam absolutnie żadnego pojęcia, co się dzieje. A jednak, nie mogę się powstrzymać od uczucia, że jest coś więcej do odkrycia. Mgła ciągnie mnie do siebie, i mam nieodparte pragnienie, by zagłębić się w jej głębię.

Początkowo Lucid Blocks wydawały się być tylko modyfikacją Minecraft—listem miłosnym, który mógł zaimplementować wszystkie podstawowe funkcje, ale także wiele swoich nietypowych elementów projektowych. Minęło około ośmiu minut, zanim zrozumiałem, że nie jest to w rzeczywistości tylko hołd Minecraft, ale całkowicie inna pustka, która miała swoją własną historię do opowiedzenia. Koncepcja była podobna—tworzyć i budować świat z blokami i materiałami w otwartej przestrzeni. Ale miała więcej do zaoferowania. To była gra, która chciała, abym eksperymentował z aspektami, o których nie wiedziałem, że mogą istnieć w liminalnym korTekście. Nie chodziło tylko o budowanie; chodziło o wykorzystanie świata do eksploracji ogromnych możliwości, z których wiele wymagało użycia haków, ślizgacza lub paska bomb, aby odkryć. Co więcej, nakłaniała mnie do przekonania, że praktycznie wszystko może być manipulowane. Minęło kilka kolejnych minut, i nagle uderzyło mnie to jak pociąg—uczucie, że jest tak więcej do odkrycia niż żywy sen z kilkoma znajomymi blokami i sylwetkami. Lucid Blocks ciągnęły mnie dalej, i trzymały mnie tam, aż nie mogłem znaleźć drogi powrotnej do przedniej bramy.

W sercu Lucid Blocks znajduje się senne ciało, które nie zawsze wie, co to jest, nie mówiąc już o tym, co chce. Zamiast tego, daje tobie ster i mówi, byś spleciał lucydne myśli w strukturalne rzeczywistości, gdzie monolityczne budynki i myślące punkty orientacyjne spotykają się w postaci zabudowań niemal niesensownego rodzaju. W tym świecie nie jesteś tylko nakłaniany do budowania, ale także do pełnego wykorzystania jednego z kilku narzędzi, aby przeczesać krajobraz i przekształcić go w swoje własne voxelowe dzieło sztuki. I jest wiele do malowania, dzięki narzędziu syntezy w grze, które pozwala ci wywołać skarby sześcianów, świateł i flory, by wymienić tylko kilka z jego elementów i zasobów naturalnych.

Okazuje się, że Lucid Blocks nie jest tylko grą o eksplorowaniu voxelowego krajobrazu i potrząsaniu kilkoma sennymi piórami; jest to także gra o przeżyciu w liminalnym świecie, który jest domem dla dziesiątek dziwacznych stworzeń i nieujarzmionych kreacji. I uwierz mi, gdy mówię, że jest mnóstwo rzeczy tutaj, które mogą uniemożliwić ci cieszenie się voxelowym pakietem za jego proste przyjemności. Oprócz zadania rozwoju ogromnych światów, masz także bardzo wymagający cel, jakim jest odparcie olbrzymich pająków, złowrogich galaretek i pozaziemskich istot, wśród dziesiątek innych terytorialnych gatunków.

Lucid Blocks nie jest grą, którą można opisać bez czterystu stronic encyklopedii. Pomimo tego, że jest zamknięta w liminalnym środowisku z relativnie łatwymi mechanikami, jest wiele rzeczy , które mogą zainteresować cię i zdezorientować. Ale to właśnie sprawia, że jest tak wyjątkowa: fakt, że ma tak więcej do zaoferowania i niezliczoną ilość sposobów, aby ją odkryć, blok po bloku, galaretka po galarecce. To szalona przejażdżka, która wydaje się niesamowicie pociągająca, nawet gdy nie stara się oświetlić celu podróży. Zrobi cię śmiać, i zrobi cię płakać. Czy diabli, sprawi, że twoje najdzikie sny senne wydadzą się nieszkodliwymi wizjami wziętymi z wyobraźni niemowlaka. Ale znowu, to właśnie jest punkt.

W ogóle jest tu wielka gra, która łączy znajomość Minecraft voxel-centrycznego pakietu budowlanego z własnym unikalnym halucynogennym skrętem i absurdalną estetyką opartą na blokach. Co więcej, jest to niesamowicie łatwa gra do rozpoczęcia i zgubienia się w niej, tym bardziej, że nie potrzebujesz celu, aby po prostu cieszyć się nią za to, czym naprawdę jest. I to wszystko, co musisz wiedzieć, zanim usiądziesz za sterami. Znowu, jest to trudna gra do wyjaśnienia bez postawienia cię w centrum uwagi. Dla zachowania prostoty i punktu, pozostawimy ci to: jeśli chcesz grę piaskową i kreatywną, która pozwoli ci nie tylko tworzyć i rozwijać monolityczne światy w liminalnych środowiskach, ale także da ci dostęp do bogactwa dziwacznych stworzeń i obrazów inspirowanych LSD—wtedy powinieneś rozważyć danie Lucid Blocks szansy.

Werdykt

Lucid Blocks to jak potowy demon paraliżu snu, który zmusza cię do bycia świadkiem wiecznego koszmaru, który nie ma żadnego prawdziwego znaczenia ani moralności. Nazywanie go dziwnym sandbox IP nie byłoby właściwym określeniem. Nie, Lucid Blocks to—and I mean this in the best possible way—senny sen, z którym nie możesz się powstrzymać, nawet gdy pragniesz obudzić się ze męczącego snu. To niezwykłe, i jest trochę “poza” jeśli chodzi o voxelowe budowanie. Ale to także wielka gra, która wnosi wiele interesujących warstw na płótno, w tym intuicyjny pakiet tworzenia, wielką kolekcję dostosowywanych szablonów i elementów, oraz mnóstwo stworzeń i gadżetów, materiałów i biomów. To jest to, co chcę z tego wziąć: fakt, że chociaż jest i niesamowicie dziwaczne i niesensowne, to także niesamowicie przyjemne do grania.