K-Pop Idol Stories: Road to Debut Recenzja (Xbox Series X|S, PlayStation 5, Switch & PC)

Jeśli nie byłoby K-Pop Demon Hunters i jego stałego miejsca w naszym pokoju, nigdy bym nie rozważał gry takiej jak K-Pop Idol Stories: Road to Debut. Jednak przychodzi moment, kiedy czujesz to — poczucie, że czasy się zmieniły, i że jeśli nie będziesz starał się dołączyć do nich, to możesz się nazwać osobą bez rytmu w ciele. Nie miałem zainteresowania prowadzeniem koreańskiej grupy pop, ale lubiłem ideę możliwości zarządzania życiem i mini-grami, strategicznym planowaniem z kontagiująco flamboyantną estetyką wizualną.

YouTubers Life OMG! była pierwszą rzeczą, która przyszła mi do głowy, gdy wszedłem do studia. To, oraz wersja Persona–podobnej gry symulacyjnej, w pełni wyposażonej w wszystkie ekcentryczne mini-gry, harmonogramy i cotygodniowe zadania. Po zobaczeniu tego, szybko znalazłem swój rytm jako zarządzający młodą grupą pop. Albo raczej, jako chętny twórca talentu i modnej odzieży. Na marginesie, nie miałem pojęcia, jak zarządzać koreańską grupą pop, ani nie wiedziałem, co stanowi udaną piosenkę. Nie miałem scenicznego emploi, i nie miałem najmniejszego pojęcia, jak zdobyć platynowy status. Miałem tylko podejrzenie, przesłuchanie do przeprowadzenia, i mgliste pojęcie o tym, co się stanie, gdy zatrudnię odpowiednią osobę.

K-Pop Idol Stories: Road to Debut to trochę jednej rzeczy, trochę innej, i cała masa czegoś zupełnie innego. W swojej istocie jest to symulator zarządzania, w którym ty, wszelki wspaniały oko, które ma pewne pojęcie o biznesie muzycznym, podejmujesz się roli menedżera grupy młodych artystów. Od samego początku, uczestniczysz w przesłuchaniach, ważysz swoje opcje, i decydujesz, kto powinien wystąpić na głównej scenie, a kto powinien wyruszyć w podróż samodoskonalenia, zanim doskonali swoje umiejętności na scenie muzycznej.

Jak powiedziałem, jest tu trochę wszystkiego. Jeśli nie podpisujesz umów z muzykami i nie zajmujesz się ich sesjami wokalnymi poprzez mini-grę rytmiczną, to konstruujesz tygodniowe harmonogramy — czynność, która polega na wypełnieniu każdego dnia tygodnia różnymi zadaniami, np. zakupami, ćwiczeniami, i pracą — lub spełniasz i utrzymujesz różne atrybuty, takie jak wytrzymałość, umiejętności wokalne, szczęście, urok, i umiejętności taneczne. Ale to nie wszystko. Oprócz śledzenia każdego z gwiazdorskich składów, musisz również manipulować siecią społeczną, budować sławę, zarabiać pieniądze, i w końcu, podbić przemysł.

W sercu K-Pop Idol Stories znajduje się prosta w użyciu, ale trudna do opanowania panel zarządzania, który zawiera mnóstwo funkcji. W miarę postępów, rozwijasz prestiż, zdobywasz sławę, a także dodatkowe możliwości budowania swoich atrybutów. Z większą ilością pieniędzy i koneksjami, zdobywasz lepsze kontrakty, zdobywasz większą ekspozycję, i w końcu, szansę na podniesienie swoich umiejętności i wzmocnienie swoich podstawowych umiejętności — wokalnych, tanecznych i sławy, naturalnie. I oczywiście, gdy nie zajmujesz się tymi zadaniami, przechodzisz między różnymi projektami pobocznymi, które obejmują e-maile, media społeczne, współpracę, i lekkie sekwencje interaktywne, które albo obejmują proste mini-gry, albo wybór oparty na spotkaniu, albo mieszankę obu. Znowu, sporo rzeczy do przepracowania.

Z wszystkimi powyższymi elementami układanki na miejscu, myślałbyś, że K-Pop Idol Stories to niesamowicie ciężkie doświadczenie z mnóstwem treści do przepracowania. W pewnym stopniu jest to nadmiarowa robota, biorąc pod uwagę, że wyraźnie zawiera wiele węzłów zarządzania i aktywności. Niestety, jednak nie idzie znacznie dalej niż ten najważniejszy debiut. Co mam na myśli, to to, że raz ustanowisz się jako kompetentny menedżer i przygotujesz swoich artystów — czynność, która polega głównie na rozwijaniu swoich atrybutów, spełnianiu żądań, nagrywaniu singli i uczestniczeniu w okazjonalnej współpracy — gra po prostu się kończy na antyklimatycznej nucie. Ujawniasz swojego artystę światu, a potem kurtyna po prostu spada, pozostawiając cię, abyś obserwował, jak marzenie o podbiciu sceny muzycznej zanika.

Powiem szczerze, miałem przyjemność przechodzenia przez wiele K-Pop Idol Stories, jak i spędzania czasu z każdą częścią gry i uczenia się sztuki. Ale znowu, czułem, że właśnie gdy znajduję swoje miejsce, ścieżka nagle znika bez śladu. Chciałem iść dalej niż debiut, i chciałem zobaczyć, co jeszcze mogę doświadczyć na uniwersalnej scenie. Niestety, jednak nie miałem szansy na to. Ale winę zrzucają na siebie; diabeł zawsze tkwi w szczegółach, a debiut, pomimo że jest pierwszym ważnym kamieniem milowym, był niczym więcej niż cegłą.

Powiem, że jeśli będziesz cieszyć się symulatorami rodzicielskimi i lekkimi grami symulacyjnymi życia, które pozwalają ci starannie planować i wykonywać harmonogramy, to powinieneś być w stanie związać się ze sceną K-Pop i jej skandaliczną kulturą dość szybko. Najlepiej nie ma sensu mieć nadziei, jednak, ponieważ, chociaż oferuje sporo treści, brakuje jej długowieczności pełnoprawnej gry. W czasie, może złapie więcej treści, które skutecznie otworzą drzwi dla świeżych tras i współpracy. Na razie, jednak, wydaje się, że jest tu dość mały podgląd, który mógłby skorzystać z dodatkowego mięsa na kościach.

Werdykt

K-Pop Idol Stories: Road to Debut trafia we wszystkie właściwe nuty, ale nie udaje się dostarczyć potężnego crescendo, głównie dlatego, że, biorąc pod uwagę lśniące akordy i bubblegumową flamboyancję, decyduje się zakończyć swój śpiew ptaka przed tym, zanim znajdzie swój prawdziwy rytm. Chociaż gra ma wszystkie odpowiednie elementy układanki, aby stworzyć doskonałe doświadczenie symulacji zarządzania, brak treści po debiucie smutnie zaciemnia inaczej wspaniałą okazję kariery. W czasie, może znajdzie swój rytm i nauczy się, że jest więcej na scenie niż małe słowa. Na razie, jednak, powiem to: K-Pop Idol Stories jest grą użyteczną, ale nie jest to doświadczenie ciężkie, które ma moc, by osiągnąć swój platynowy znak.