Recenzja Gord (PS5, PS4, PS4, Xbox Series X/S, Xbox One, & PC)

Załóżmy, że lubisz nadzorować mieszkańców miast, wydawać rozkazy na podstawie umiejętności i osobowości, oraz zapewniać, aby wszyscy żyli w harmonii i prosperowali. W takim przypadku możesz rozważyć Gord. Dobrze, poza tym, że to nie jest twoja zwykła strategia czasu rzeczywistego.

Zaledwie kilka sekund po rozpoczęciu rozgrywki, potwór z lasu żąda ofiary z krwi, i nie, nie chce pełnoletniej osoby. Raczej, dziecka. Pełne ostrzeżenie, Gord nie jest grą przyjazną dla rodzin, z potworami swobodnie poruszającymi się po swoim terytorium.

Oczywiście, spędzisz część swojego czasu na rozwijaniu funkcjonalnej kolonii, zbieraniu zasobów i zapewnianiu utrzymania swoich plemion. Ale większa część twojej rozgrywki jest spędzana na polowaniu na Witcher-typowe potwory, walcząc z nimi aż do ich ostatniego tchu i radząc sobie z konsekwencjami dla twojego zdrowia psychicznego.

To jest tylko fragment wszystkiego, co Gord ma do zaoferowania, z wyraźną obietnicą mrocznego, ale interesującego stylu dla miłośników strategii. Samo założenie nie jest wystarczające, a więc po głębokim zanurzeniu się w Gord, oto co uważam za wartościowe, a co najlepiej pozostawić martwym.

Historia, historia, historia przyjdź

Nowy król wstał z szeregów. I jak to często bywa, chce rozszerzyć swoje terytorium i wywrzeć swoją influencję tak daleko, jak tylko można. Nakazuje ci, swojemu lojalnemu stewardowi i przywódcy małego plemienia, abyś wyruszył w głąb ciemności i zdobył nową ziemię dla niego do rządzenia. Nie jesteś sam, bo grupa lokalnych mieszkańców dołącza do ciebie, szeptając ci do ucha, gdy opowiadasz o tym, jak niesprawiedliwy jest świat.

Będziesz potrzebować schronienia, do którego będziesz mógł udać się po spędzeniu dnia na polowaniu na potwory. Więc zakładasz “Gord”, co tłumaczy się na warownię, wewnątrz murów pierścieniowej struktury. Tutaj twoje plemię może pozostać bezpieczne, gdy prowadzisz je ku budowaniu nowej cywilizacji. Jak możesz się spodziewać, Gord to połączenie strategii czasu rzeczywistego i symulacji kolonii. Przechodzi również o krok dalej, aby spleść opowieść wokół wydarzeń kampanii.

Cokolwiek powiesz, mój panie

Gord’ zespół developerski składa się z byłych Witcher-developerów, i możesz to wyraźnie zobaczyć w końcowym produkcie. Ustawiony w mrocznym, ponurym świecie, małe miasto plemienia zakłada obóz na piekielnym, mokrym bagnie. Słońce nie wschodzi tutaj, z wieczną ciemnością unoszącą się nad ziemią przez całą historię. To jest mroczna fantazja, traktowana zbyt poważnie, z jedynym źródłem światła pochodzącym z Gord.

To jest dość kusząca atmosfera, mroczność, która ciągle daje się we znaki, zawsze czyniąc się obecna przy każdym kroku. To, i melancholijna, średniowieczna ścieżka dźwiękowa, wyjątkowo nasycona słowiańskimi podtonami. Razem tworzą ciągłe poczucie lęku, które pomaga przenosić opowieść o ludziach żyjących pod łaskawością okrutnego króla.

Jako przywódca, będziesz musiał podejmować trudne decyzje życia i śmierci, które wydają się łatwe na początku. Ponieważ każda osoba ma przeszło szczegółowe CV, twoja rola polega na przydzielaniu im zadań, do których są odpowiedni w służbie plemienia. Masz drwali, aby zbierać drewno, zwiadowców, aby siedzieć na wieży i ostrzegać kolonię przed nadchodzącymi nalotami, meaderies, aby leczyć ludzi, itd. Każda osoba jest niezwykle ważna dla dobrobytu plemienia, co oznacza, że ich zdrowie, zdrowie psychiczne i wiara muszą być stale monitorowane.

Idź dziko, lub wróć do domu

Ludzie z wysokimi wskaźnikami będą dawać wszystko dla sprawy, czy to zbieranie zasobów, aby uzupełnić Gord, czy walka z potworami nocy. Jeśli ich wskaźniki są niskie, szczególnie “zdrowie psychiczne”, mają tendencję do ignorowania twoich rozkazów lub samowolnego wchodzenia w niebezpieczeństwo. I tak, ciągłe czuwanie nad ludźmi na granicy szaleństwa jest kluczem.

System zdrowia psychicznego jest dość słuszny; jeśli spędzisz zbyt dużo czasu poza Gord, sam i przerażony, twoje wskaźniki zdrowia psychicznego spadają bardzo nisko. Albo, jeśli jesteś świadkiem śmierci innego żołnierza, szczególnie jeśli jest to twój krewny, prawdopodobnie oszalejesz. W tym przypadku będziesz musiał ciągnąć tych, którzy są zagrożeni, do bezpieczeństwa Gord w dobrze oświetlonych obszarach, lub czasem, jeśli są zbyt daleko, udać się do pozostawienia ich, aby umarli.

Trzymać oko na wskaźnikach zdrowia psychicznego to jedna rzecz. Ale jest o wiele więcej do zarządzania gdzie indziej. Potrzebujesz różnych typów budynków, aby utrzymać kolonię przy życiu, i każdy z nich musi być postawiony wewnątrz Gord. I tak, w pewnych momentach, stawało się to jak gra w Tetris, ustalając, gdzie umieścić budynki – świątynię czy wojskowe – i upewniając się, że jest wystarczająco dużo magazynów żywności.

Cegła po cegle

Niestety, różnorodność budynków, które możesz postawić, nie jest nawet zbliżona do tego, co można by oczekiwać. Praktycznie wszystkie podstawowe mechaniki budowania są dość podstawowe. I specjalne mają specjalne menu do przeglądania. Co gorsza? Każda kampania powtarza ten sam cykl. Podstawowo, postaw budynki wewnątrz Gord, a następnie zacznij wszystko od nowa w następnej misji.

To samo dotyczy zbierania zasobów. Nie jest to szczególnie ekscytujący element, który sprawi, że twoje serce będzie biło szybciej niż zwykle. Często wyślesz ludzi, aby zbierać grzyby i składować je w solach. Kiedy to się skończy, wyślesz więcej ludzi, aby zebrać rzadkie metale, takie jak złoto czy żelazo, aby ulepszyć swoje jednostki do walki – więcej na ten temat później.

Problem polega na tym, że Gord chce, abyś był przyklejony do każdego zadania. Jeśli nie będziesz uważnie monitorować zbieraczy, mogą oni zbłądzić na niebezpieczne tereny i dostać się w śmiertelne niebezpieczeństwo. Wyślij więcej ludzi, aby im pomóc, a wrócą z problemami ze zdrowiem psychicznym. W takim stanie mogą ledwo przyczyniać się do dobrobytu kolonii, i tak będziesz musiał udać się do celowego wysyłania ich z powrotem do wilków.

To jest tylko w ogólnym schemacie. Intrukcyjnie, możesz musieć przypomnieć ludziom, aby jedli lub pili wodę, wszystkie nudne zadania, które mogłyby mieć więcej sensu, gdybyś miał do czynienia z interesującymi osobowościami. Ale Gord ledwo rozwija poszczególne postacie do najbardziej szczegółowych poziomów. Zamiast tego, czytasz tylko ich umiejętności i cechy w menu, a następnie przydzielasz im zadania bez znaczących konsekwencji, co sprawia, że całe ćwiczenie staje się redundantne.

Zęby i pazury

Przez większość czasu będziesz spędzać czas, wysyłając oddziały do nieznanych terytoriów, gdzie zabiją wszystko, co się nawinie, wrócą, aby się uzdrowić w wannie, a następnie wrócą na pole bitwy raz za razem. To jest podstawowo to. Potwory, z drugiej strony, są dość pięknymi wcieleniami Witcher-typowych potworów, choć z własnym, unikalnym stylem wizualnym Gord. Używają one również różnorodnych specjalnych ataków, od zrzucania min z trucizną po skakanie na twarz.

Ale strategia jest zawsze, mniej więcej, taka sama. Wyślij trzech facetów, aby ich dźgnęli, a następnie pamiętaj, aby ich wycofać do Gord, aby się zregenerowali. Jeśli chodzi o postęp, walka i historia również, w pewnym momencie, spadają, gdy powtarzalność pętli gry Gord zaczyna się wgniatać. Oczywiście, potwory stają się silniejsze w późniejszych kampaniach. Ale przeciwna strategia dla tego jest po prostu zwiększenie liczby żołnierzy. Prosto i klarownie.

Werdykt

W porównaniu z napływem wysokiej jakości gier strategicznych czasu rzeczywistego na rynku, takich jak Age of Empires i Company of Heroes, Gord ma wiele pracy do wykonania. Gra w te gry naprawdę czuje się jak część misji o wysokich stawkach. Każda decyzja ma znaczenie, czy to w postaci obfitych zwrotów, czy wielkiej ceny do zapłacenia. Ale gdy większość tego, co robisz, polega na wydawaniu “wyślij górników z powrotem do pracy” i “przesuń się od wilków” zadań, które nie są nawet zbliżone do tego, jak interesujące mogą być postacie w mrocznym świecie fantasy, całe doświadczenie zaczyna brać swoje.

Nie wspominając o tym, że interfejs i mapa są przeładowane. Będąc grą niezależną, Gord ma wiele do zaoferowania wizualnie. Ale konkurować musi z szokująco niezręcznym interfejsem, który zajmuje wieczność do nawigacji. Znajdowanie i wybieranie ludzi jest nużącym procesem – o wiele bardziej, niż powinno. Niektóre kolory czcionek są trudne do odczytania. Odwoływanie ról jest niemożliwe, chyba że możesz je ponownie przydzielić w całkowicie niepotrzebnym procesie cofania. Powinno to być gładkie i łatwe do znalezienia rzeczy lub zobaczenia, co się dzieje. Ale ogólny ciemny palet kolorów mapy robi więcej szkody niż dobra.

Jednak Gord nie jest koniecznie złą grą, a raczej rozczarowującą. Są wiele przegapionych możliwości. Zaledwie drapieżą się po powierzchni tego, co inne, o wiele bardziej interesujące gry RTS osiągnęły. Może przyszłe aktualizacje sprawią, że Gord będzie nieco bardziej tolerancyjny. Na razie jednak jest wiele polerowania do zrobienia.